Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος!

Ουκ αν λάβοις...
...παρά του μη έχοντος!

Αναρτήθηκε από Albatros στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ

Είναι γνωστό, πλέον, πως η κρίση την οποία περνούμε οφείλεται κυρίως στις προσπάθειες του τραπεζικού κεφαλαίου να "ευημερήσει" πλασάροντας στην "ελεύθερη αγορά" τοξικά προϊόντα. Παραπέρα, σε μια κορεσμένη δυτική αγορά, ο μόνος τρόπος που το κεφάλαιο προσδοκά αύξηση του κέρδους (γιατί το κεφάλαιο δεν μπορεί ποτέ να μένει αδρανές) είναι η μείωση της εργατικής αξίας: αν δεν μπορείς να πουλήσεις το εμπόρευμά σου στις ποσότητες που να ικανοποιούν το προσδόκιμο κέρδος, απλώς μείωσε το κόστος της εργατικής δύναμης που χρειάζεται για να παραχθεί το προϊόν.
Ακόμα παραπέρα, σε όλες τις μητροπόλεις του καπιταλισμού ο κρατικός κορβανάς κλήθηκε να αποπληρώσει τις ζημιές του τζόγου του κεφαλαίου.
Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε πια (εδώ και πολλές δεκαετίες) για έναν ιδεότυπο προτεσταντικού καπιταλισμού, αλλά για έναν ληστρικό και ανορθολογικό διεθνοποιημένο καπιταλισμό, όπου η προσδοκία του κέρδους απέχει πολύ -αν δεν εχθρεύεται κιόλας- την "ηθική" (αν υπήρξε ποτέ τέτοια) του ορθολογικού καπιταλισμού. Αυτός, ο εν πολλοίς πειρατικός, καπιταλισμός αντανακλά, κατά τη γνώμη μου, την ουσία του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού.
Ο κ. Ανδριανόπουλος ανήκει στο ιερατείο του ελληνικού νεοφιλελευθερισμού. Προσωπικά η πολιτική του σκέψη, και η προηγούμενη πολιτική του πρακτική, μου είναι απεχθείς.
Για να δούμε, ωστόσο, τι λέει ο "πολύς" Ανδριανόπουλος; (09:28-19:03)
Χα!
Ο κ. Ανδριανόπουλος λέει, ούτε λίγο ούτε πολύ, να πούμε στους Γαλλογερμανούς δανειστές μας: "ουκ αν λάβοις, παρά του μη έχοντος!"
Σου λέει:
Δεν μπορούμε να δανειζόμαστε με τοκογλυφικά επιτόκια, μόνο και μόνο για να έχουμε λεφτά για να αποπληρώνουμε τους τόκους των προηγούμενων δανείων, που πήραμε για να αποπληρώσουμε τους προηγούμενους τόκους. Ακόμα κι εμείς, οι βλαχοβαλκάνιοι, θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι πρόκειται περί χοντρομαλακίας. Σου λέει, επίσης, ότι αυτός ο τρόπος δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από μια διαρκή, και χωρίς πιθανότητα εξόδου, ύφεση.
Θα ζήσουμε, στην περίπτωση που κηρύξουμε πτώχευση, για ένα μεγάλο διάστημα μ' αυτά που παράγουμε ή μάλλον μ' αυτά που θα παράξουμε.
Και θα περάσουμε μέσα από μια περίοδο βαθιάς κρίσης.
Ωστόσο, με τον τρόπο αυτόν υπάρχει κάποιο "φως στο βάθος του τούνελ".
Ασφαλώς, θα βγούμε άρδην απ' την ΟΝΕ και το Μάαστριχτ, ωστόσο κάποιοι στρατηγικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας, όπως ας πούμε ο τουρισμός, θα γίνουν ακαριαία ανταγωνιστικοί.
Επίσης, μεσοπρόθεσμα, λέει ο κ. Ανδριανόπουλος, και πάλι θα έρθουν οι ίδιοι...τσαντισμένοι τοκογλύφοι για να μας δανείσουν, απλά και μόνο επειδή έτσι παίζεται το παιχνίδι. Μόνο που την επόμενη φορά, ας ελπίσουμε ότι δεν θα δανειστούμε για να βιώνουμε λάθρα, ούτε για να φουσκώνουν οι λογαριασμοί κάποιων στην Ελβετία, αλλά για να αναπτύξουμε τη χώρα μας.
Τισταδιάλα, το έκανε το Ουζμπεκιστάν (!), λέει ο Ανδριανόπουλος.
Μάλλον μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς στο Γραικυλιστάν.
Δεν θα ήταν άσχημα, λέω εγώ τώρα, να κλείναμε και κάνα δυο ντουζίνες απ' τους λωποδύτες που ρήμαξαν τον κρατικό κορβανά στην ψειρού, δημεύοντας τις περιουσίες τους (ΟΚ, υπάρχουν νομικά, συνταγματικά και συντεχνιακά "κωλύματα", αλλά αν μπόρεσε να φέρει μια τέτοια ρύθμιση η Ιταλία για τους δικούς της μαφιόζους κι όσους σχετίζονταν μαζί τους, νομίζω ότι θα ήταν καλό, αυτή τη φορά, να τους αντιγράψουμε).
Ο κ. Ανδριανόπουλος δε λέει, ωστόσο, ότι η Ελλάδα έχει καταβάλλει την τελευταία 10ετία 450 δις (τετρακόσια πενήντα δισεκατομμύρια) ευρώ για την αποπληρωμή του όποιου χρέους της και την ίδια περίοδο το χρέος της ανήλθε από 150 δις σε 300 δις!!!
ΘΑΥΜΑ, ΘΑΥΜΑ! (ελληνικό)
Δε λέει, επίσης, ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτού του χρέους αφορά σε "ελληνικές" τράπεζες, που δανείζουν το ελληνικό κράτος με το αζημίωτο (αφού οι ίδιες δανείζονται με 1%-2% και δανείζουν το κράτος με 5%-6%).
Δε λέει ακόμη ότι οι ίδιες οι "ελληνικές" τράπεζες σπεκουλάρουν και κερδοσκοπούν πάνω στην πτώχευση της Ελλάδας, με κεφάλαια που προέρχονται από τις καταθέσεις των Ελλήνων!
Κι εγώ, ο φουκαράς, αναρωτιέμαι:
Πώς αυτός ο κυκεώνας σπέκουλας και κερδοσκοπίας ωφελεί, καθ' οιονδήποτε τρόπο, τον Έλληνα εργαζόμενο, τον οποιονδήποτε βρε αδερφέ;
Και μια που δε βλέπω μια λογικοφανή έστω απάντηση, λέω:
Για ποιον λόγο δεν προχωρούμε, σύμφωνα και με τις παραινέσεις του κ. Ανδριανόπουλου, σε στάση πληρωμών, εθνικοποιώντας ταυτόχρονα τις τράπεζες και τα κέρδη τους;
Θα μου πεις: Θα θυμώσουν οι "ξένοι επενδυτές"!
Μα εδώ ο πρωθιερέας του ελληνικού καπιταλισμού, ο Ανδριανόπουλος, σου λέει ευθέως να κάνουμε στάση πληρωμών (να πτωχεύσουμε δηλαδή) κι ας θυμώσουν οι Γάλλοι κι οι Γερμανοί δανειστές μας (στους οποίους χρωστάμε πάνω κάτω το 1/3 του συνολικού μας χρέους), όχι τα τσουτσέκια οι δικοί μας οι τραπεζίτες!
Θα ξεθυμώσουν, μετά, λέει.
Γιατί;
Γιατί δεν θα τους συμφέρει να μας κρατήσουν (επί μακρόν) το γινάτι.
Βρε τον κ. Ανδριανόπουλο...
Μερικοί, εν τούτοις, λένε ότι, αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η συνακόλουθη έξοδός μας απ' την ευρωζώνη και το Μάαστριχτ θα σημαίνει μια μακρά περίοδο αστάθειας, απομόνωσης και παρατεταμένης ύφεσης.
Προσωπικά, πάντως, δεν έχω καταλάβει αυτόν τον φετιχισμό του ευρώ.
ΟΚ, μας έβαλε ο κ. Σημίτης άρον άρον στην ευρωζώνη, γιατί ο ίδιος πίστευε πως αυτό ήταν προς το συμφέρον του τόπου (ή γιατί έτσι του είπαν να κάνει). Εγώ θα συνταχθώ με την πρώτη, καλοπροαίρετη, υπόθεση κι όχι με τη συνωμοσιολογική (;) παρένθεση.
Ενιαία Ευρώπη θα πει (μια φορά κι έναν καιρό) πολιτική ολοκλήρωση, που θα πει, αν μη τι άλλο, συνομοσπονδία, ήγουν κοινό νόμισμα και κοινό Σύνταγμα. Το δεύτερο πήρε νωρίς νωρίς τομπούλο (καλώς), το πρώτο αυτοκτονεί τώρα δα.
Στο δια ταύτα, υπάρχει μια μόνο λέξη: Γερμανία.
Η Γερμανία, μετά την ενοποίηση, αισθάνεται (ξανά) πολύ πολύ ισχυρή και δυναμική για να χωρέσει μέσα στον στενό κορσέ μιας ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας.
Για να απαντήσω και στις ενστάσεις που προανέφερα, που βλέπουν την προκοπή και την σταθερότητα αποκλειστικά εντός της ευρωζώνης, να υπενθυμίσω την απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου (που ουσιαστικά αποτελεί τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα της Γερμανίας κι οι αποφάσεις του είναι δεσμευτικές για τη γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση) πως στην περίπτωση που το ευρώ, κάποια στιγμή, καταστεί "ασταθές" η Γερμανία οφείλει να αποχωρήσει απ' την ευρωζώνη και να επανέλθει στο μάρκο! Βλέπετε, οι Γερμανοί είναι ένας εθνικά περήφανος λαός (και οι γερμανικές ελίτ είναι ταγμένες στον καπιταλιστικό εργαλειακό ορθολογισμό) και δεν διακατέχονται απ' τη δική μας ευρωδουλικότητα. Όσο θα τους συμφέρει, θα παραμένουν στην ευρωζώνη. Όταν δεν θα τους συμφέρει πια θα αποχωρήσουν όχι μόνον απ' την ευρωζώνη, αλλά ακόμη κι απ' την ΕΕ.
Αν προσέξατε, τελευταία, οι παραδοσιακοί ευρωσκεπτικιστές, και μόνιμοι υπονομευτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, Βρετανοί έχουν αλλάξει το τροπάρι πλέον. Τώρα πια τάσσονται αναφανδόν υπέρ των διαδικασιών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης γιατί βλέπουν πως μόνον έτσι μπορεί να περιοριστεί η αχαλίνωτη γερμανική δυναμική. Βλέπουν, επίσης, ότι στον βάλτο όπου τσακώνονται το ευρώ και το δολάριο την πληρώνει η λίρα, ενώ η Βρετανία, από πολλές απόψεις, βρίσκεται σε χειρότερη οικονομική κατάσταση (τουλάχιστον από άποψης χρέους και ελλείμματος) ακόμη κι απ' το Γραικυλιστάν.
Παραπέρα, ο παραδοσιακός τους πατρόνας φαίνεται πως δεν είναι πια τόσο πρόθυμος να μοιράζεται μαζί τους τα αποφάγια της διεθνούς τρομοκρατίας...εχμμμ συγγνώμη, δημοκρατικής κυριαρχίας ήθελα να πω, των προθύμων. Βλέπετε, ακόμη κι ο παγκόσμιος σερίφης βυθίζεται σε μια (απολύτως καπιταλιστικά αναμενόμενη) κρίση και, ακολουθώντας την κλασική αμερικανική συνταγή, ακολουθεί ένα ακόμη new deal ρίχνοντας ζεστό κρατικό χρήμα (δανεικό βεβαίως) στην αμερικανική οικονομία και στο αμερικανικό κράτος πρόνοιας, προσπαθώντας να βάλει ξανά μπροστά την αμερικανική μηχανή που ρετάρει επικίνδυνα. Ο Ομπάμα, μάλιστα, απείλησε ευθέως και δημοσίως τους Αμερικανούς τραπεζίτες να μην "πολεμούν" την κυβέρνηση στην προσπάθειά της αυτή, αλλά να συνταχθούν μαζί της, γιατί διαφορετικά θα τους πάρει και θα τους σηκώσει. Βάλτε στην εικόνα τους νέους δυναμικούς διεθνείς παίκτες (Ρωσία, Κίνα, "Τίγρεις" της Άπω Ανατολής) και θα έχετε όλους τους συντελεστές μιας εξίσωσης ενός νέου γεωπολιτικού πεδίου, που καθιστά σχεδόν μονόδρομο την έξοδο της Ελλάδας απ' τον βρόγχο της ευρωζώνης και του Μάαστριχτ.
Αν είναι να παίξουμε στο νέο σκηνικό, και να μην είμαστε κυριολεκτικά μαριονέτες (και μάλιστα άθλιες), πρέπει να μπορούμε να ελισσόμαστε μέσα στο πλαίσιο μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής, που θα σχεδιάζεται την Αθήνα και όχι στο Βερολίνο. Το ΔΝΤ είναι η ταφόπλακα για κάθε δυνατότητα ανάπτυξης και ανάκαμψης του τόπου μας. Το αποδεικνύει η ιστορική πραγματικότητα με το απλό γεγονός ότι σε όποιο κράτος κι αν πήγε το ΔΝΤ απλώς το διέλυσε.
Οπότε, απομένει το αυτονόητο: πρέπει να κάνουμε ό,τι δεν συμφέρει εκείνους που έχουν αντίθετα συμφέροντα με τα δικά μας, δηλαδή να επιστρέψουμε στο εθνικό μας νόμισμα και στην εθνική οικονομία. Αν υποθέσουμε ότι έχουμε πάρει πια "το μάθημά μας" και θα χαλιναγωγήσουμε τους (γνωστούς) εγχώριους μαυραγορίτες, τους διαπλεκόμενους απατεώνες και τις (με το συμπάθιο) πολιτικές πουτάνες, αυτό θα σημάνει την επώδυνη, αλλά σταθερή, ανάκαμψη για τον τόπο μας.
Αλλιώς θα βουλιάξουμε, αλλά αυτό θα γίνει και με το ΔΝΤ. Οπότε, ας βουλιάξουμε χωρίς χαλινάρι κι αλυσίδες στα πόδια.

Μπλάνκο: κάνει τα στοιχεία… αόρατα!

Μπλάνκο: κάνει τα στοιχεία… αόρατα!
Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
EDITORIAL στο φύλλο 4 της Blog
http://www.blogpress.gr/

Ήταν τόσο απλό! Η Siemens έσβησε ονόματα (πολιτικών και δημοσιογράφων;) από τη λίστα δωροληπτών του κωδικού 101000 με διορθωτικό blanco και τώρα πάει… χάθηκαν για πάντα! Δεν μπορούμε να τα δούμε…
Έξαλλος ο Πρόεδρος της Εξεταστικής Σήφης Βαλυράκης, απέδωσε ευθύνες στους προηγούμενους (δικαιοσύνη και κυβερνώντες) που άφησαν και πέτρωσε το blanco όλο αυτό τον καιρό και τώρα δεν μπορούμε να βρούμε τι γράφει από κάτω!
Εξαρχής, η όλη είδηση μου φάνηκε γελοία! Μετά αναρωτήθηκα: και εάν τα έσβησαν με blanco, τι έγινε; Εδώ η επιστήμη μπορεί να διαβάσει παλίμψηστα χειρόγραφα από την αρχαιότητα με τη χρήση τελευταίας γενιάς μηχανημάτων ακτινών Χ και φασματογράφων. Ακόμα και τους καμένους, καρβουνιασμένους παπύρους του Ερκολάνο από τη βιβλιοθήκη της αρχαίας πόλης, στη νότιο Ιταλία, μπορούμε πλέον να διαβάσουμε, χάρη σε μια τεχνολογία της NASA, βασισμένη στις υπέρυθρες ακτίνες, το blanco θα μας σταματήσει;
Το ξέρω, η σκέψη μου πήγε πολύ μακριά. Αντιθέτως, ο Γιώργος Τράγκας στο δελτίο του ALTER ήταν πιο… πρακτικός: «με λίγη βενζίνη φεύγει το μπλάνκο», σχολίασε και συμφώνησε μαζί του ο Νίκος Χατζηνικολάου!
Δεν ξέρω εάν η αλήθεια θα λάμψει με λίγη βενζίνη και τρίψιμο ή χάρη στην υπέρυθρη διαστημική τεχνολογία της NASA, ξέρω όμως ότι το παραμύθι με το blanco κανείς νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί να το πιστέψει! Μπορεί να το πιστεύει ο Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, μπορεί να το πιστεύουν οι βουλευτές-μέλη της Εξεταστικής, αλλά νοήμων άνθρωπος με στοιχειώδεις γνώσεις αποκλείεται!
Θα μου πείτε, τα μέλη της Εξεταστικής ή ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ δεν είναι συντηρητές αρχαίων χειρογράφων για να γνωρίζουν τις δυνατότητες ανάγνωσης ενός κατεστραμμένου κειμένου, ούτε ντετέκτιβ! Σωστό. Αλλά απ’ ό,τι γνωρίζω, ούτε ο Γιώργος Τράγκας (με την πρόταση βενζίνη και τρίψιμο), ούτε ο γράφων (με την τεχνολογία της NASA που προανέφερα) έχουμε κάποια από τις εν λόγω ειδικότητες για να γνωρίζουμε ότι το blanco δεν είναι εμπόδιο! Εάν, λοιπόν, οι δημοσιογράφοι γνωρίζουν πώς να διαβάζουν πίσω από το blanco, τότε και οι βουλευτές όφειλαν να το ξέρουν, αλλιώς δεν είναι ούτε για βουλευτές άξιοι, ούτε για εξεταστές! Είναι για τα πανηγύρια!
Υπάρχει, βεβαίως, η πιθανότητα, οι λίστες να είναι σε φωτοτυπίες και όχι στα πρωτότυπα κείμενα. Τότε ναι, δεν μπορούν να βγάλουν άκρη, αλλά, εάν ισχύει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να μας πουν πού βρίσκονται τα πρωτότυπα. Και εάν δε γνωρίζουν, τότε κάποιος πρέπει να ευθύνεται και αυτόν πρέπει να βρουν, όχι μόνο για να πληρώσει τη νύφη, αλλά και να μαρτυρήσει πρόσωπα και πράγματα.
Αντιλαμβάνεστε, βεβαίως, ότι πίσω από το blanco μπορεί να μη φανερώνεται -προς το παρόν τουλάχιστον- η λίστα με τα «περιβόητα» ονόματα, αλλά να αποκαλύπτεται η γελοιότητα του διεφθαρμένου και διανοητικά καθυστερημένου πολιτικού συστήματος, που έχει κάτσει πάνω στον τράχηλο τον Ελλήνων εδώ και δεκαετίες. Οι μεν, οπλισμένοι με το blanco στο χέρι, νομίζουν ότι μπορούν να παραγράψουν τις βρωμιές τους, σα μαθητούδια γυμνασίου που σβήνουν τις ανορθογραφίες τους και οι δε, ένα ακόμα πιο ηλίθιο κράτος, σηκώνουν τα χέρια ψηλά μπροστά στο ανίκητο blanco!
Και περιμένουμε από δαύτους να λάμψει η αλήθεια; Μόνο εάν εμφανιστεί κανείς άλλος σαν τον Μαντέλη και ομολογήσει (από μόνος του), μπορεί κάτι να γίνει! Αυτή η Εξεταστική, που ηττήθηκε από το blanco, αύριο θα ηττηθεί από τη γομολάστιχα και στο τέλος θα αρκεί μια μουτζούρα στο χαρτί!
Ορισμένες φορές αληθινά αναρωτιέμαι: μας κυβερνούν τόσο βλάκες ή μας θεωρούν τόσο βλάκες;
Και πάντα καταλήγω: η βλακεία είναι ακατανίκητη! Σαν το blanco του λογιστηρίου της Siemens που κατάφερε να κάνει τα στοιχεία… αόρατα!
Θα κλείσω με Νίκο Γκάτσο από την «Ελλαδογραφία» του: «Πότε θα ανθήσουν ετούτοι οι τόποι, πότε θα έρθουνε καινούριοι ανθρώποι, να συνοδεύσουνε τη βλακεία στην τελευταία της κατοικία…».

INVISIBLE EMPIRE 1/4 (Greek subs)

W. TARPLEY (Greek subs) ΕΣΚΕΜΜΕΝΟ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Mr. Freeman - Να φοβάστε την Ελευθερία

Ο καυστικός και δριμύς κύριος Freeman!

Ο κύριος Φρίμαν είναι ένας χαρακτήρας καρτούν του οποίου ο δημιουργός παραμένει άγνωστος. Το ρώσικο βιντεομπλογκ του βραβεύτηκε φέτος από την επιτροπή BOBs (Best of Blogs). Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες διεθνώς επιτροπές αξιολόγησης Weblogs, podcasts και videoblogs, η οποία ιδρύθηκε το 2004 από τη Deutsche Welle και πλέον υποδέχεται ιστοσελίδες από έντεκα γλώσσες.

Ο καυστικός κύριος Φρίμαν απευθύνεται με δηκτικούς και υποτιμητικούς μονολόγους προς την ίδια τη διαδικτυακή κοινότητα που τον παρακολουθεί, τον θαυμάζει και προωθεί τα βίντεό του. Αντί να καυχηθεί για το θαυμασμό της ο Mr Freeman λοιδωρεί τα μέλη της ως τρωκτικά της copy-paste γενιάς που ποτέ δε δημιούργησαν το παραμικρό, που δεν είχαν ούτε μια πρωτότυπη ιδέα σε ολόκληρη τη ζωή τους.

TA NEA On-line - Bloomberg: Μαύρες προβλέψεις για την Ελλάδα

TA NEA On-line - Bloomberg: Μαύρες προβλέψεις για την Ελλάδα

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΟ STRATFOR ΚΑΙ Η GOLDMAN SACHS

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΟ STRATFOR ΚΑΙ Η GOLDMAN SACHS

Από τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΟΥΡΟ

Αφορμή για το παρόν σημείωμα είναι οι «προφητείες των κατασκευαστών ιστορίας». Επί του προκειμένου, οι προφητείες μάς έρχονται από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, από το ίδρυμα Stratfor (Strategic Forecasting Inc.) του Τζορτζ Φρίντμαν (ενός ιδιωτικού ινστιτούτου πληροφοριών που ιδρύθηκε το 1996 στο Τέξας και έχει χαρακτηρισθεί ως «σκιώδης CΙΑ») και από την τετριμμένη πλέον στη ευρωπαϊκή κοινή γνώμη Goldman Sachs, που διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο στην είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη και στη δεινή οικονομική κατάσταση που σήμερα έχει περιέλθει.
Πιο συγκεκριμένα, πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από το Ινστιτούτο Stratfor ένα βιβλίο γεωπολιτικής προοπτικής, με τίτλο «The Next 100 Years» (Τα επόμενα 100 χρόνια), το οποίο υπογράφει ο Τζορτζ Φρίντμαν. Πρόκειται για ένα έργο «γεωπολιτικής», στο οποίο ο συγγραφέας επιχειρεί να παρουσιάσει την εξέλιξη της ανθρωπότητας μέσα από την ανάδειξη νέων παγκόσμιων δυνάμεων. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η Ελλάδα και η Κύπρος σταδιακά θα δορυφοροποιηθούν και θα απορροφηθούν, αφού προηγουμένως ακολουθήσουν το δρόμο της Φινλανδοποίησης, ανίκανες να αναχαιτίσουν την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας. Η Τουρκία εμφανίζεται να μένει συνειδητά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ακολουθεί το δρόμο της ανάδειξής της σε περιφερειακή υπερδύναμη, εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική της θέση και οικοδομώντας παράλληλα ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες αναπτύσσουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές και δορυφόρους.
Το βιβλίο προχωρεί σε μια γεωπολιτική-γεωστρατηγική πρόβλεψη του μέλλοντος, βασιζόμενο σε αναλύσεις και στοιχεία (οικονομία, δημογραφία, περιβάλλον, εξοπλισμοί, τεχνολογία), καθώς και στις τάσεις που διαμορφώνονται σε παγκόσμια κλίμακα.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο, η Τουρκία θα αναδειχθεί κατά τα επόμενα 40 χρόνια ως μία από τις τέσσερις ισχυρότερες περιφερειακές δυνάμεις του κόσμου, δημιουργώντας μια εκτενή σφαίρα γεωπολιτικής επιρροής και επεκτείνοντας τα σύνορά της. Σημειώνεται εδώ, ότι σήμερα η τουρκική οικονομία κατέχει τη 17η θέση παγκοσμίως και η γειτονική χώρα περιλαμβάνεται στην ομάδα των 20 πιο ισχυρών του πλανήτη (G-20).
Ο Φρίντμαν προβλέπει την αλματώδη οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, η οποία θα καταστεί μία από τις 10 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη. Η Τουρκία του 2050 θα έχει επωφεληθεί από την κατάρρευση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, προσαρτώντας εδάφη στην περιοχή του Καυκάσου, ενώ θα αποτελεί την ηγεμονεύουσα δύναμη στον ισλαμικό κόσμο. Μάλιστα, θα έχει νικήσει στρατιωτικά τη Ρωσία σε πόλεμο το 2020, επεκτείνοντας την επιρροή της μέχρι τις ουκρανικές πεδιάδες και καταλαμβάνοντας περιοχές τις οποίες διατηρούσε τον 17ο αιώνα, επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Ελλάδα και η Κύπρος -σύμφωνα με την ανάλυση του Φρίντμαν- θα αποτελούν στόχο της νεο-οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία θα συναγωνίζεται ευθέως τις ΗΠΑ και τις άλλες δυνάμεις της Ευρώπης.
Το σενάριο αυτό εκτιμά ότι η ισχυροποίηση της Τουρκίας στον οικονομικό και στρατιωτικό τομέα, σε συνδυασμό με τη δημογραφική ανάπτυξη, θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις επανεμφάνισης της οθωμανικής σφαίρας επιρροής, στην οποία σταδιακά θα ενταχθεί το σύνολο σχεδόν των παλαιών εδαφών με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Ο Φρίντμαν θεωρεί ότι: Η Τουρκία αποτελεί πλατφόρμα σταθερότητας στο χάος της Μέσης Ανατολής.
Ο ρυθμός με τον οποίο η Τουρκία συγκλίνει προς τις ανεπτυγμένες οικονομίες, επιταχύνθηκε «εντυπωσιακά» την περίοδο 2002-2007, επιτυγχάνοντας μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ 6,8%, υπερδιπλάσιο από αυτόν της δεκαετίας του 1990. Σε συνδυασμό με την πραγματική ανατίμηση της τουρκικής λίρας, κατέστησε την οικονομία της Τουρκίας ως την 17η μεγαλύτερη παγκοσμίως, σε όρους κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
Έχοντας βρεθεί στο χείλος της χρεωκοπίας, η Τουρκία κατάφερε να περιορίσει μέσα σε λίγα χρόνια το δημόσιο χρέος στο 40% το 2008, από περίπου 71% το 2001.
Η οικονομία της δείχνει ότι μπορεί να επιτύχει εντυπωσιακές επιδόσεις μακροπρόθεσμα, ενώ μεταξύ των βασικότερων πλεονεκτημάτων της είναι ο πληθυσμός (αυξάνεται ταχέως με ρυθμό 1,3% ετησίως, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα 27 έτη), η στρατηγική γεωγραφική θέση της και το σχετικά ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον. Το μέσο ημερομίσθιο υπολογίζεται ότι είναι περί τα 38-40 δολάρια.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Goldman Sachs από το 2008, η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε μια οικονομία 6 τρισ. δολαρίων έως το 2050, κάτι που θα την καταστήσει την τρίτη μεγαλύτερη της Ευρώπης.
Όλα αυτά δείχνουν ότι η Τουρκία έχει ξεφύγει σε σύγκριση με την Ελλάδα και τις άλλες βαλκανικές και μεσοασιατικές χώρες και έχει γίνει σημαντικά μεγαλύτερης τάξης μεγέθους οικονομικός παράγοντας.
Η Τουρκία, εάν συνεχίσει με τις σωστές πολιτικές, θα καταστεί η ένατη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο το 2050, σύμφωνα με έκθεση της Goldman Sachs, της κορυφαίας παγκοσμίως επενδυτικής τράπεζας, η οποία παρατηρεί ενδεικτικά ότι:
-Η τουρκική εταιρεία Vestel Electronics είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός τηλεοράσεων στην Ευρώπη, κατασκευάζοντας το ¼ της συνολικής παραγωγής όλων των συσκευών που κατασκευάζονται και πωλούνται στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
-Είναι 6η στον ευρωπαϊκό κλάδο κατασκευής αυτοκινήτων, 17η στον παγκόσμιο και συνεχώς μεγαλώνει το μερίδιό της.
Τώρα πάει να κάνει το αποφασιστικό άλμα και στον τομέα μεταφοράς και παράδοσης ενέργειας. Αυτό πραγματικά θα την απογειώσει σε άλλη τάξη οικονομικών μεγεθών.
Τα παραπάνω αποτελούν προβλέψεις ή προφητείες φαινομενικά ιδιωτικών αμερικανικών ιδρυμάτων που εκτελούν ασκήσεις επί χάρτου (ιδιαίτερα το ίδρυμα Stratfor είναι γνωστό στην Ελλάδα εδώ και χρόνια για διάφορες ασκήσεις επί χάρτου που έχει εκπονήσει και τρομοκρατεί κατά διαστήματα την ελληνική κοινή γνώμη). Τώρα μπήκε στον ίδιο χορό και η Goldman Sachs γνωστών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων και συντεταγμένη στην ιδεολογία περί «οικονομικών δολοφόνων», που με τόση κυνικότητα περιέγραψε ο Τζον Πέρκινς.

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Η πραγματικότητα, φυσικά, δεν είναι πολύ διαφορετική στις μέρες μας. Το όραμα του νεο-οθωμανισμού, με εμπροσθοφυλακή τον Ταγίπ Ερντογάν (που ομιλεί την ελληνικήν!), και ο ενσαρκωτής του, ο πολύς Νταβούτογλου, ως μέντορας, είναι υπαρκτά. Και οι δυο τους, εμπνευσμένοι πολιτικοί άνδρες, γνήσιοι κληρονόμοι της βυζαντινής πολιτικής ιδεολογίας, της βυζαντινής πολιτικής, του βυζαντινισμού εν γένει. Τέτοιας πάστας πολιτικούς άνδρες αναζητούμε (εις μάτην) στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, για να δώσουν σάρκα και οστά στη νεοελληνική οντότητα.
Η πραγματικότητα όπως διαγράφεται τα τελευταία χρόνια, συνηγορεί υπέρ της πραγμάτωσης του νεο-οθωμανικού ονείρου. Η Τουρκία των Ερντογάν-Νταβούτογλου και των υπερατλαντικών υποστηρικτών τους (κυρίως από την πλευρά των Δημοκρατικών), έχει καταφέρει σημαντικές νίκες στο διεθνή στίβο:

- Συνομιλεί με άνεση με τον Ομπάμα και τους Πούτιν-Μεντβέντεφ.
- Την υπολογίζουν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, φροντίζοντας να αισθάνεται πάντα στα δόντια της το «ελληνικό ψαροκόκκαλο».
- Το Ιράν τη θεωρεί σημαντικό εταίρο και συνομιλητή στη δύσκολη εποχή που εκκολάπτεται.
- Έχει κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο στο Ισραήλ, προσπαθώντας να συσπειρώσει γύρω της τις μουσουλμανικές δυνάμεις της Ανατολής.
- Διεισδύει δυναμικά στα Βαλκάνια, χωρίς αντίπαλο στον ορίζοντα.

Τα αποτελέσματα της πολιτικής της Άγκυρας των τελευταίων ετών είναι ορατά ακόμα και στον πλέον αδαή παρατηρητή. Όσον αφορά στον ελλαδικό και τον βαλκανικό χώρο, είναι πασιφανή. Κατάφερε να επικυρώσει τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Έχει οριστικοποιήσει εις βάρος μας τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, διεκδικώντας μερίδιο και από τον κυπριακό θαλάσσιο χώρο. Είναι γνωστό ότι έχουν κατακυρωθεί τα ποσοστά επί της συνεκμετάλλευσης (20% στην Ελλάδα, 20% στην Τουρκία και 60% στην αμερικανική εταιρεία πετρελαίου που θα επιληφθεί). Έχει παγιώσει τις σχέσεις της με τα Σκόπια, καθιστώντας τα προτεκτοράτο της. Συνήψε σειρά στρατιωτικών συμφωνιών με την Αλβανία, με κορύφωση τον προ ημερών νόμο που ψηφίσθηκε στα Τίρανα για τον ελεύθερο ελλιμενισμό, αλλά και περιπολίες και ασκήσεις του τουρκικού στόλου στα αλβανικά χωρικά ύδατα. Η συμφωνία αυτή έρχεται σε συνέχεια ακύρωσης (κατόπιν τουρκικής πίεσης) της ελληνοαλβανικής συμφωνίας καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, για δήθεν νομικά ελαττώματα. Από την ελληνική πλευρά δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση. Τι σόι εξωτερική πολιτική ασκούμε, ουδείς εχέφρων εντός του ελλαδικού κρατιδίου γνωρίζει ή αναγνωρίζει. Οι Τούρκοι δεν κρύβονται. Γνωρίζουν τι επιδιώκουν και δρουν μεθοδικά και με συνέπεια. Ο πολύς Νταβούτογλου στο βασικό του εγχειρίδιο («Στρατηγικό βάθος»), που περιγράφει τις τουρκικές επιδιώξεις, αναφέρει με σαφήνεια ότι «Η Τουρκία, για να γίνει μια πραγματική περιφερειακή δύναμη, είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την πολιτική και οικονομική επιρροή στις θαλάσσιες αρτηρίες που εκτείνονται από το Αιγαίο ως την Αδριατική».
Η Βοσνία, ήδη από το βομβαρδισμό της Σερβίας, είχε ριχτεί στην τουρκική αγκάλη, ενώ η Σερβία δε θεωρεί την Ελλάδα σοβαρό σύμμαχο. Σε όλη την προσπάθεια που καταβάλλει η Τουρκία στην περιοχή των Βαλκανίων, θα πρέπει να καταμετρηθεί και η δύναμη των μουσουλμανικών μειονοτήτων που βλέπουν την Τουρκία ως τον μεγάλο προστάτη και η οποία επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός νομικού πλαισίου που θα θέτει υπό τουρκική προστασία τις μουσουλμανικές (όρα εθνικές!) μειονότητες της γειτονιάς μας. Γι' αυτό το λόγο επιδιώκει διαρκώς την εξασφάλιση εγγυήσεων που θα της παρέχουν το δικαίωμα παρέμβασης στα ζητήματα μουσουλμανικών μειονοτήτων.

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ
Η ισχυροποίηση της Τουρκίας στην περιοχή είναι δεδομένη. Δεν ωφελεί να εθελοτυφλούμε. Είναι αστείο να συζητάμε για το τι μέλλει γενέσθαι μετά από σαράντα χρόνια (2050). Και όσοι μιλούν, περισσότερο προφητολογούν, παρά σοβαρολογούν. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά ρευστά στην περιοχή μας. Οι Αμερικανοί έχουν υιοθετήσει τις θεωρίες των Ρόμπερτ Καπλάν, Γκράχαμ Φούλερ και Πολ Κέννεντι, που υποστηρίζουν το νεο-οθωμανισμό, προπαγανδίζοντας τις προσπάθειες της παρούσας τουρκικής ηγεσίας με τον τύπο ενός λάϊτ ισλάμ, αλεβιδικού χαρακτήρα και δυναμική διείσδυσης προς κάθε κατεύθυνση. Γι' αυτό το λόγο ανέχονται τα παιχνίδια της Άγκυρας με τη Μόσχα, τους αγωγούς και τα πυρηνικά. Τα παιχνίδια αυτά, όμως, δεν είναι δυνατόν να μακροημερεύσουν. Οι Αμερικανοί επιθυμούν την Τουρκία ως δύναμη περιφερειακή, αλλά ελεγχόμενη. Κυρίως, τη χρειάζονται στο άμεσο μέλλον ως προγεφύρωμα κατά του Ιράν. Ως δόλωμα. Οι πρακτικές χειραφέτησης και αυτονομίας που μεταχειρίζεται η Τουρκία σήμερα, δεν μπορούν να έχουν δυναμική στο μέλλον. Όπως δεν μπορεί να έχει δυναμική η αντιπαλότητα Τουρκίας-Ισραήλ. Η Τουρκία τού σήμερα είναι ισχυρή. Αν συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό, θα πρέπει να μετριάσει την αλαζονεία της. Αν τα καταφέρει, θα επιβιώσει εν ισχύ μέχρι το 2050. Αν όχι, θα ετεροκαταστραφεί.
Η τωρινή συγκυρία για την Ελλάδα, με τους πολιτικούς ηγέτες που διαθέτει, είναι δυσμενέστατη. Έχει μεγάλη σημασία να κερδιθεί χρόνος, χωρίς να απολεσθεί έδαφος. Μοναδική ελπίδα, ότι οι μελλοντικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στον πλανητικό συσχετισμό δυνάμεων θα εξασθενίσουν το γεωπολιτικό δυναμικό της Τουρκίας και θα επιτρέψουν στην πατρίδα μας να πάρει μιαν ιστορική ανάσα. Αν όμως χάσει έδαφος στο προσεχές διάστημα (σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κονδύλη), οι απώλειες θα είναι ανεπανόρθωτες και πιθανότατα μοιραίες.

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ (Ελληνικοί Υπότιτλοι)

ALEX JONES για την κίνηση των Ισραηλινών (Greek subs)

Άραγε τί θα γίνει;

Έχοντας στο μυαλό μου πολλά τις τελευταίες μέρες, είτε προσωπικά είτε επαγγελματικά είτε ότι θέλετε δεν έχει σημασία, είχα αμελήσει εντελώς το τι συμβαίνει σε αυτή την χώρα που θέλει να λέγεται Ελλάδα. Σήμερα όμως με επανέφερε ένας φίλος στην πραγματικότητα. Διαβάστε σας παρακαλώ τις σκέψεις μου και πέστε μου τι από όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου συμβαίνει ή θα συμβεί.

Όλα ξεκινάνε πριν ένα χρόνο περίπου όπου ένα πουλάκι (ας το ονομάσουμε πουλάκι Α) μου κελάηδησε πως τον Σεπτέμβριο (και μάλιστα συγκεκριμένη ημερομηνία) θα έχουμε εκλογές. Όπως και έγινε άρα το πουλάκι είναι αξιόπιστο.

Λίγους μήνες (Ιανουάριο) αργότερα ένα άλλο πουλάκι μου κελάηδησε πως κάποιος μεγάλος από αυτούς τους οίκους αξιολόγησης τον ρώτησε “ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην Ελληνική Οικονομία αν η Ελλάδα προβεί σε αναδιάρθρωση χρέους τον μήνα Απρίλιο”. ΣΟΚ η πρώτη αντίδραση. Χαβαλέ η δεύτερη. Έλα όμως που τον Μάρτιο μπήκε το ΔΝΤ στην ζωή μας. Άρα μήπως κάτι ήξερε ο τύπος;

Συνεχίζουμε λοιπόν και φτάνουμε στο σήμερα. Σήμερα το πουλάκι Β μου κελάηδησε πως τελικά η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πάει σε αναδιάρθρωση του χρέους και μάλιστα σύντομα. Το επιβεβαίωσε και το πουλάκι Α (τα 2 πουλάκια άσχετα μεταξύ τους).

Και τώρα οι σκέψεις μου

· Με το φτωχό μυαλό που διαθέτω υπολόγιζα πως κάτι τέτοιο θα γινότανε τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο μαζί με εκλογές (ξέρετε αυτά περί οικουμενικής κυβέρνησης σε συνδυασμό με σενάρια τύπου Κινέζων να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι είναι αρπαγμένοι με τον Γ.Α.Π., πολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας γύρω στον Σεπτέμβριο βλέπε Ανταπόκριση – Σοκ: Αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα βλέπει η Κίνα!). Να στέκει άραγε η σκέψη μου?

· Άλλο σενάριο έλεγε για το νέο έτος. Αυτό άραγε στέκει?

· Γιατί δεν το κάναμε τον Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο όταν όλοι οι ξένοι είχαν αγορασμένα ομόλογά μας άρα και θα τους πονούσε? Όταν ο MAX KEISER φώναζε να εξεγερθούμε και να μην υποκύψουμε στο ΔΝΤ?

· Μήπως είναι όντως προσχεδιασμένα όλα αυτά και εμείς τρώμε κουτόχορτο? Μήπως όλα ξεκίνησαν από την φάση με τα Ίμια?

· Μήπως όντως στέκει αυτό που έγραψε στο blog του ο + Ο Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιος στο ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΑΝ ΕΦΙΑΛΤΗΣ! περί ξεπουλήματος της χώρας?

· Μήπως η Τουρκία προσβλέπει στο πετρέλαιο και τα πολύτιμα μέταλλα που υπάρχουν στην Θράκη και στο Αιγαίο? Μάλλον πολυεθνικές μέσω των τουρκικών εταιρειών?

· Η σημερινή κυβέρνηση πήρε την εξουσία με το σύνθημα “Πρώτα ο πολίτης” και με μπροστάρη στοιχεία της διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη. Γιατί τα λένε όταν δεν τα πιστεύουν. Και εγώ είμαι μακάκας που πιστεύω ακόμη σε αυτή?

Και κάτι ακόμη. Άλλο πουλάκι μου είπε πως έχουν τρελαθεί να κόβουν δραχμούλες (χωρίς επιβεβαίωση). Αν αυτό στέκει τότε ας προετοιμαστούμε όλοι μας.

Άραγε οι ξένες τράπεζες έχουν ακόμη ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου ή τα πήρε όλα η ΕΚΤ? Οι Ελληνικές είναι φορτωμένες? Και αν ναι (που είναι φορτωμένες) γιατί δεν τους τα πήρε η ΕΚΤ?