Φάε λάδι κι έλα βράδυ

της Ρίκας Βαγιάνη στο protagon.gr
Οι νύχτες της Τσάϊνα Μπλού.

Ακόμα και οι τελευταίοι εναπομείναντες σκεπτικιστές, ακόμα οι πιο πωρωμένοι «ανηκουμεν-εις-την-Δύσιν» Έλληνες, εναποθέτουν πλέον το μέλλον τους στην ελπίδα των Κινεζικών επενδύσεων. Πρωτότυπο, δεν το λες. Ούτε και πρωτοφανές. Ολόκληρη η νεώτερη ιστορία μας μπορεί να συνοψιστεί σε πέντε-έξι εμβληματικά συνθήματα εναπόθεσης της ελπίδας για επιβίωση, σε ισχυρούς εξωτερικούς υποστηρικτές. «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας». «Κορίτσια, ο Στόλος». «Ελλάς, Γαλλία, Συμμαχία». Όποιος ευκαιρεί ή δύναται. Αρκεί να μπορεί να βοηθήσει να καλύψουμε τη ζημιά, να ρεφάρουμε. Αυτή τη φορά και τέρμα. Δεν θα υπάρξει άλλη. Είμαστε περήφανος λαός, δεν ζητάμε ελεημοσύνες. Απλώς, άλλη μια ευκαιρία.

Από το βήμα της Βουλής, ο Κινέζος πρωθυπουργός, ο κύριος Τζιαμπάο, δίνει ρεσιτάλ διπλωματίας και μοιράζει χαμόγελα, υποσχέσεις και γαστρονομικά κομπλιμέντα. «Χτες το βράδυ δοκίμασα για πρώτη φορά το λάδι σας, ωμό. Βούτηξα το ψωμί μου σ΄ αυτό, και το βρήκα πολύ νόστιμο». Το Κοινοβούλιο σείεται από γέλια και χειροκροτήματα. Κοντινό στον ΓΑΠ:έχει σκάσει ένα χαμόγελο τόσο πλατύ, εγκάρδιο και τσαχπίνικο, που δεν έχω δει στα χείλη του ποτέ, όσο καιρό βρίσκεται στη εξουσία. Είναι η στιγμή που παίζει τα ρέστα του- και ξαφνικά βλέπει τα χαρτιά του να υπόσχονται, μετά από συνεχόμενες πενταφυλλίες, ένα καραμπινάτο φλος.

Δεν είναι μόνος. «Βούτα το ψωμί στο λάδι, μάστορα» προσεύχονται μαζί του, επικαλούμενοι τον Κομφούκιο, τον Αριστοτέλη, το Θεό και το Διάβολο, δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Άλλοι τόσοι δανειστές τους κρατάνε την ανάσα τους. Ξέρουν πώς, αν εννιακόσια εκατομμύρια Κινέζοι μάθουν να βουτάνε ψωμί σε ελληνικό λάδι, όχι σπουδαία πράγματα, έστω μια τζούρα, για ορεκτικό, αυτό ήταν. Τέλειωσε. Ξεχρεώσαμε για χίλια χρόνια. Κοίτα που θα σωθεί το έθνος, κυριολεκτικά, από μια παπάρα.

Είναι η στιγμή που κανονικά πρέπει να σκάσω στα γέλια αλλά εν τω μεταξύ, συνειδητοποιώ ότι βλέπω τηλεόραση και κλαίω. Κανονικά, με δάκρια ποτάμι πάνω από τη σιδερώστρα. Μη με ρωτάς γιατί, ρε γαμώτο. Γιατί έτσι. Γιατί δεν μου αρέσει να είμαι ζητιάνα. Γιατί δεν μου αξίζει αυτό. Γιατί θυμάμαι τη Χαρούλα να τραγουδάει Μαρκόπουλο: «Στη χήρα μάνα μας μη δίνετε βοήθεια, ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά, γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της, κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά». Γιατί μετά μπερδεύεται η «Λέγκω», με τον Εθνικό Υμνο. «Μοναχή το δρόμο επήρες-εξανάλθες μοναχή, δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί». Γιατί ένας ρακένδυτος Καραγκιόζης κάνει κωλοτούμπες στην αυλή του Πολυχρονεμένου Βεζύρη, για μισή σάπια ρέγγα- δεν έχει και πολλή όρεξη σήμερα, αλλά το Κολλητήρι πεινάει. Σκάσε και σκύβε.

Καταπίνω στα γρήγορα τα δάκρια της ταπείνωσης (είναι η ιδέα μου, ή έχουν στ’ αλήθεια πιο πικρή γεύση, από όλα τα άλλα είδη δακρύων;) Σκουπίζω και τα μάγουλά μου, όχι ότι με βλέπει κανείς, άλλωστε λείπουν όλοι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…

Σκέφτομαι, Λέγκω, μάνα, όπως μου έμαθαν να σκέφτομαι: με ομόλογα, συναλλαγματικές ισοτιμίες και αποκλίσεις επιτοκίων. Βοηθάει πολύ, συνέρχομαι γρήγορα. Ο Μαρκόπουλος είναι, άλλωστε, τόσο ντεμοντέ, μη μας πούνε και ταγάρια. Φοράω το καλύτερό μου Κινέζικο χαμόγελο και λυγίζω τη μέση μου σε μια κομψή υπόκλιση, που την έχω αντιγράψει επιμελώς από το «Σήκωσε τα Κόκκινα Φανάρια».

Είμαι έτοιμη για σας τώρα, Πολυχρονεμένε μου κύριε Τζιαμπάο. Όλοι οι πελάτες είναι ευπρόσδεκτοι στο σπίτι της Τσάϊνα Μπλού. Ακόμα και οι πιο βιτσιόζοι. Ειδικά αυτοί.

Πράσινη ανάπτυξη

Άραγε όταν ο Πρωθυπουργός αυτής της χώρας μιλάει για πράσινη ανάπτυξη τι ακριβώς εννοεί? Γιατί ή εγώ είμαι χαζός και δεν κατάλαβα ή αυτός δεν μας λέει.

Γιατί αν την εννοεί όπως την εννοεί το the venus project τότε έχει καλώς. Αλλά δεν… δεν βλέπω φως. Και δεν φτάνει αυτό αλλά ξεπουλάμε και τον ΟΣΕ όσο όσο.

Γιατί κύριοι ανέγκέφαλοι των Υπουργείων?

Γιατί δεν ακούτε τον Πρωθυπουργό αυτής της χώρας?

Γιατί δεν κάνετε πράξη την πράσινη ανάπτυξη?

Δεν ξέρετε πως?

Θα σας δώσω εγώ μια ιδέα.

Παίρνουμε τον ΟΣΕ, του αλλάζουμε όλες τις μηχανές σε ηλεκτρικές ενώ παράλληλα με τις γραμμές στήνουμε φωτοβολταϊκά. Άρα έχουμε και μηδενικούς ρύπους από τα τρένα και έσοδα για τον οργανισμό από το ρεύμα που θα πουλάει στη ΔΕΗ. Ταυτόχρονα ανάπτυξη αφού για να γίνουν αυτά κάποιοι θα πρέπει να δουλέψουν. Τόσο απλά.

Αλλά είπαμε ότι οι πολιτικοί δεν είναι για να δίνουν λύσεις αλλά για να φτιάχνουν νόμους.

Άραγε ποια είναι καλύτερη λύση?

Το να πουλήσουμε το 49% του ΟΣΕ σε ιδιώτη με συνέπεια να βάλουμε στα ταμεία του κράτους χρήματα σήμερα αλλά να χάσουμε από αύριο και για πάντα (αφού θα μπαίνει στα ταμεία του κράτους μόνο το 51% των εσόδων)?

Ή να κάνουμε αυτό που προτείνω πιο πάνω και να κρατήσει το Δημόσιο τον ΟΣΕ και να αρχίσει αυτός να είναι κερδοφόρος?

Νίκος Σταθόπουλος

Ανεγκέφαλοι των Υπουργείων

Πρόστιμα από 1.500 έως 3.000 ευρώ, αλλά και αφαίρεση διπλώματος για όσους καπνίζουν στο αυτοκίνητό τους, όταν σε αυτό επιβαίνουν μικρά παιδιά, προβλέπει η τροπολογία που εξετάζει να φέρει στη Βουλή το υπουργείο Υγείας. ( news24…).

Ωραία… δηλαδή θέλουν να ρίχνουν πρόστιμα και ακόμη να αφαιρούν την άδεια οδήγησης επειδή κάνουμε τα παιδιά μας παθητικούς καπνιστές. Αλλά δεν σκέφτονται πως όταν οδηγούμε ένα αυτοκίνητο με αερόσακους (τουλάχιστον το 85% του στόλου των επιβατικών αυτοκινήτων σήμερα), όπως γράφουνε οι οδηγίες χρήσεως όλων των αυτοκινήτων (ναι υπάρχει τέτοιο βιβλίο), σε περίπτωση ατυχήματος και όταν ανοίξουν οι αερόσακοι θα πρέπει να φοράμε την ζώνη ασφαλείας και να έχουμε τουλάχιστον ένα παράθυρο ανοιχτό κατά 1 εκατοστό (ο λόγος κατ’ ελάχιστο να μην σπάσουν τα τύμπανα των αυτιών μας). Άρα ανεγκέφαλοι των Υπουργείων όταν κινείται το αυτοκίνητο υπάρχει φυσικός εξαερισμός κατά πολύ καλύτερος πάρα πολλών μαγαζιών.

Αλλά λέω να το θέσουμε το θέμα λίγο διαφορετικά.

·         Αφού τους ενδιαφέρει τόσο πολύ πια η υγεία της νεολαίας μας γιατί δεν πάνε αυτόφωρο, με την αιτιολογία απόπειρας δολοφονίας και απόπειρας πρόκλησης σωματικής βλάβης ή κάτι τέτοιο (δεν τα πάω καλά με τα νομικά), σε όσους δεν έχουν το ειδικό κάθισμα* για τα παιδιά τους?

·         Γιατί ανεγκέφαλοι των Υπουργείων ενώ χάνουμε ένα χωριό κάθε χρόνο σε ατυχήματα (συνολικά 1000 περίπου νέοι έως 35 ετών καταλήγουν είτε νεκροί είτε βαριά τραυματίες βλέπε Πρωταγωνιστές – Θεοδωράκης ή goοgle it) δεν κάνετε κάτι γι’ αυτό?

·         Γιατί δεν πάτε στα σχολεία να εκπαιδεύσετε τους μαθητές?

·         Γιατί δεν φτιάχνεται πίστες (το ελληνικό θα το φτιάξουμε ξενοδοχεία έτσι?) να ξεσπάνε οι νέοι (το ξέρετε άραγε ότι σε ασφαλείς συνθήκες όπως αυτές μιας πίστας θα μάθουν τα περί ενεργητικής ασφάλειας – ναι υπάρχει και τέτοιο)?

·         Γιατί ενώ οι Έλληνες δίνουν τα περισσότερα χρήματα από όλους τους Ευρωπαίους για λάστιχα αυτοκινήτου εσείς ανεγκέφαλοι δεν φτιάχνεται ένα δρόμο?

·         Και γιατί δεν ορίζουν με νόμο ελάχιστο συντελεστή τριβής για τους δρόμους μας με τέτοιο τρόπο ώστε αν πέσει κάτω από ένα όριο όποιος είναι υπεύθυνος από τον δήμο – νομαρχία – περιφέρεια να τον κλείνουν μέσα για απόπειρας δολοφονίας αντί οι δήμοι να ασφαλίζουν τους δρόμους? (ναι γίνεται και ο λόγος? Σε περίπτωση που κάποιο αυτοκίνητο “τραυματιστεί” από κάποιο λακκούβα του δρόμου και ο οδηγός κάνει αγωγή κατά “κάποιου” των αποζημιώνει η ασφαλιστική)

Τυχαίο κάτι από τα παραπάνω? Δεν νομίζω. Άλλωστε όλα γίνονται για να εισπράττουμε χρήμα και όχι για την προστασία των πολιτών αυτής της χώρας. Εξάλλου κανείς πολιτικός δεν είναι πρακτικός άνθρωπος. Όλοι ξέρουν να κάνουν νόμους και όχι να δίνουν λύσεις.

ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.

Νίκος Σταθόπουλος

*Προς ενημέρωση υπάρχουν τέτοια και είναι ανάλογα με τα κιλά και το ύψος των παιδιών. Και σύμφωνα με μελέτες θα πρέπει τα παιδιά μας να κάθονται σε καθίσματα τα οποία κοιτάνε ανάποδα μέχρι τα 4 τους διότι σε περίπτωση ατυχήματος είναι τόσο μεγάλη η επιτάχυνση που δέχεται το κεφάλι του παιδιού που δεν μπορεί να την αντέξει με συνέπεια να σπάει ο “σβέρκος” τους.

Greatest Drivers: Colin McRae

Ο Colin McRay πέθανε ύστερα από πτώση του ελικοπτερου του στις 15 Σεπτεμβρίου 2007.
If in doubt ... flat out.
RIP Colin

Η καλύτερη διαφήμιση ever

Η συγκεκριμένη διαφήμιση είναι η πλέον πρωτότυπη και δημιουργική. Προβάλλεται μέσω του Youtube και μας δίνει την ευκαιρία να… συμβάλλουμε κι εμείς στην εξέλιξή της. Πως;

Δείτε το βίντεο παρακάτω και ακολουθείστε τις οδηγίες. Θα πάθετε πλάκα.

Senna at Donington, Greatest F1 lap

Με αφορμή το trailer της ταινίας για την ζωή του Ayrton Senna da Silva και το προηγούμενο Σάββατο βλέποντας της κατατακτήριες για τον αγώνα στο SPA άκουσα από τους εκφωνητές, όταν άρχισε να βρέχει στην πίστα, πως είναι η καλύτερη φάση για τον Schumacher γιατί είναι ο άρχοντας της βροχής. Προφανώς ξέχασαν ότι ο Barrichello (δεν μπορώ να θυμηθώ την χρονιά) έχει κερδίσει στην συγκεκριμένη πίστα οδηγώντας με σλικ για 7 γύρους υπό βροχή όταν όλοι οι υπόλοιποι έμπαιναν για αλλαγή.

Και επειδή το blog αυτό έχει τίτλο “Για να μαθαίνουμε” σας γράφω λοιπόν ποιος είναι σύμφωνα με τους οδηγούς της f1 ο καλύτερος οδηγός και επισυνάπτω το παρακάτω video για να δείτε κιόλας (είπαμε για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι).

Είμαστε στο Ευρωπαϊκό GP και συγκεκριμένα στο Donington Park για το πρωτάθλημα του 1993.Η πίστα είναι βρεγμένη με την βροχή να πέφτει σε ορισμένα μόνο σημεία της.

Έχουμε λοιπόν την σειρά εκκίνησης Prost, Hill, Wendlinger, Senna, Schumacher, Barrichello.

Κατά την εκκίνηση ο Senna χάνει την θέση του από τον Schumacher και έρχεται δίπλα δίπλα με τον Barrichello.

Πριν την πρώτη στροφή η κατάταξη έχει ως εξής Prost, Hill, Wendlinger, Schumacher, Senna, Barrichello. Όπως θα δείτε και στο video πριν το τέλος του πρώτου γύρου ο Ayrton Senna da Silva έχει προσπεράσει και τους 4 που είναι μπροστά του και τελειώνει τον γύρο 1ος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι

1. Τρέχει με σλικ ελαστικά
2. Δεν άλλαξε λάστιχα σε όλη την διάρκεια του αγώνα όταν ο Prost άλλαξε από στεγνά σε βρόχινα πάρα πολλές φορές.
3. Τερμάτισε 1ος με τον τελευταίο γύρο να τον κάνει βόλτα (λόγω βροχής).

Αν έχουμε αμφιβολίες δείτε το τελευταιο video απο την suzuka Ayrton Senna vs Michael Schumacher με διαφορα 10 χρόνια και πέστε μου ποιος είναι ο καλύτερος οδηγός αγώνων f1 ever?

Είναι πράγματι η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση προ των πυλών;

Όλα δείχνουν, πως η ανθρωπότητα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με αποφάσεις που θα καθορίσουν ίσως το μέλλον της.

Δημοσιεύθηκε από Alkimos στο Alkimos archive


Το ότι η  παγκόσμια οικονομία έχει ξεπεράσει πια το «σημείο μηδέν», αυτό δεν αποτελεί πλέον μυστικό. Η φούσκα του καπιταλιστικού συστήματος έχει πιάσει οροφή (βλέπε εδώ), με αποτέλεσμα, η εκτός ελέγχου γιγάντωση του να προκαλεί τριγμούς στο συστημικό οικοδόμημα. Οι ξέφρενες προσπάθειες των μεγάλων χρηματοοικονομικών φορέων και των κρατών της Δύσης να προλάβουν την κατάρρευση, δείχνουν να μην ευδοκιμούν,  με αποτέλεσμα, να μιλούν πλέον όλοι σήμερα για αναπόφευκτες «ακραίες λύσεις». Η αρχαία θεωρία του humoralism ή ayurvedic, που κυριαρχούσε στον μεσαίωνα, επανέρχεται στο προσκήνιο και οι μεγάλες δυνάμεις υποκινούνται προς την επιλογή της «θεραπείας» μέσω …αφαίμαξης, δηλαδή ΠΟΛΕΜΟ!

Μήπως αυτή η μέθοδος δεν ήταν που επιλέχτηκε και στην περίπτωση των λεγόμενων «μεγάλων πολέμων» για να δώσει λύσεις στα διεθνή οικονομικά αδιέξοδα; Πρόκειται για την γνωστή στρατηγική, που λέει: «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», και αυτό βλέπουμε να συζητάτε σήμερα ευρέως, κυρίως ανάμεσα στους κύκλους αυτούς πού έχουν υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα από την τελευταία οικονομική κρίση. Ποιοι είναι αυτοί; Στην ερώτηση αυτή η απάντηση είναι εύκολη, αρκεί να αναλογιστούμε το ποιοι αποτελούσαν τους πυλώνες του καπιταλιστικού οικοδομήματος.

Από τη στιγμή που κάποια από τις δυνάμεις αυτού του κόσμου λειτούργησε –με τα κριτήρια των δυτικών δυνάμεων- «παρασιτικά», και δεν έχει επηρεαστεί αρνητικά από την διεθνή οικονομική κρίση, αντίθετα έχει γιγαντωθεί, και αυτή είναι η Κίνα, τότε δύο είναι όντως οι μόνες πιθανές κινήσεις στη γεωστρατηγική σκακιέρα: Υποχώρηση ή Επίθεση!

Η Γερμανία, η Ρωσία, οι Ινδίες, η Βραζιλία, το Ιράν, ακόμα και η Τουρκία, δείχνουν να έχουν τοποθετηθεί υπέρ των συμφερόντων της Κίνας. Τι θα κάνει ο Αγγλοαμερικανικός συνασπισμός και οι …δορυφόροι του (στους οποίους φαίνεται να μας έχει εντάξει η κυβέρνηση Παπανδρέου); Θα συνταχθεί με αυτές τις δυνάμεις, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την παγκόσμια κυριαρχία του ή θα ακολουθήσει την υποκίνηση του Ισραήλ για επίθεση (η επίθεση κατά του Ιράν είναι μόνο προσχηματική, στόχος είναι η Κίνα);

Η μόνη παρηγορητική σκέψη που θα ήθελα να καταθέσω, για να καθησυχάσω τους φίλους αναγνώστες που εύλογα ανησυχούν, είναι, πως ένας πόλεμος αυτής της έκτασης σήμερα (υποκινούμενος για μια ακόμη φορά από τους «γνωστούς διεθνείς αγύρτες») θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία, πράγμα το οποίο δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του διεθνούς «θηρίου» (αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό). Το ποιο πιθανό σενάριο λοιπόν είναι, «να τα βρουν» τα δύο «μέτωπα» αναμεταξύ τους και να πληρώσουν τελικά …τη νύφη, οι «γνωστοί άγνωστοι απατεώνες», που έχουν μεθύσει από την αφαίμαξη της ανθρωπότητας εδώ και αιώνες!

Μπροστά μας βρίσκονται συγκλονιστικές, ανατρεπτικές εξελίξεις. Τα «μέτωπα» θα είναι όμως τελικά πολύ διαφορετικά από αυτά που διαφαίνονται μέσα από τα χειραγωγημένα διεθνή ΜΜΕ και δείχνουν να εμπλέκονται σήμερα στη διαμάχη για την Παγκόσμια Κυριαρχία.

Το καίριο ερώτημα τώρα για τον καθένα μας, είναι: με ποιο στρατόπεδο έχω εγώ προσωπικά συνταχθεί;

Ζούμε σε έναν καιρό, όπου η στάση μας και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, θα καθορίσει ως φαίνεται το μέλλον μας.

Τι σούργελο επικίνδυνο είν’ αυτό;

Γράφει η Λιάνα Καννέλη στο citypress-gr

Αφού σ’ αυτόν τον τόπο, η πατρίδα κάνει άλματα. Ισάξια του Κολοκοτρώνη! Με γνώμονα το κέρδος η πατρίδα είναι φρουτάκια, στοίχημα, καζίνο, ρουλέτα, χαρτοπαικτική λέσχη. Πάει εκείνο το αφελώς ή πονηρά τραγουδισμένο «τι είν’ η πατρίδα μας μην είναι τα ψηλά βουνά, μην είν’ οι κάμποι… ταρατατάα!!!) Πάει κι εκείνο το χουντικό «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο…» ασλανίδικης έμπνευσης. Τώρα «προχωρήσαμε». Αναγκαστικά, για να μην τάχαμου μας επιβάλει πρόστιμο το Βρύξελλο, στην εγκατάσταση κουλοχέρηδων με φρουτάκια σε κάθε συνοικία, σε κάθε χωριό, στο καφενείο, στα βουνά, εκεί που δε θα φτάσει το κτήνος ο Καλλικράτης του ΠΑΣΟΚ.
Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης έχτισαν τον Παρθενώνα. Ο Κανελλόπουλος έδωσε το όνομα του Παρθενώνα στη Μακρόνησο και το ΠΑΣΟΚ το ψευδώνυμο στο νόμο που θα κάνει την Ελλάδα, κατά δήλωση Γ.Α.Π. αγνώριστη. Νέοι Παρθενώνες μας περιμένουν με τζογαδόρους. Κι αν λείπει άγαλμα, αυτό είναι του Νικ δε Γκρικ, του τύπου που τίναζε τα καζίνα στον αέρα την εποχή της φτώχειας στις ΗΠΑ.

Τι κυβέρνηση επικίνδυνο σούργελο είναι αυτό ωρέ σύντροφοι; Για να κρύψει τα εγκλήματά της εναντίον των εργαζομένων, των γυναικών, των γέρων, των νέων, της πλειονότητας αλλά…
όχι και πλειοψηφίας της χώρας, στήνει ένα θέατρο και κατουράει στα μούτρα όσων επιμένουν να μένουν θεατές.

Το ΠΑΣΟΚ πέταξε το Χρυσανθακόπουλο επειδή συνελήφθη απ’ την κρυφή κάμερα της «Ζούγκλας» να παίζει φρουτάκια. Ο επιχειρηματίας των φρουτακίων Νικολετάτος χάθηκε απ’ το προσκήνιο της τότε θύελλας «κάθαρσης» από τον τζόγο.

Σήμερα, ο Χρυσανθακόπουλος είναι γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑ.Ο.Σ. που ψήφισε το μνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει αναπτυξιακό νόμο με 30.000 φρουτάκια ανά την επικράτεια, καπάκι σ’ όλο τον υπόλοιπο τζόγο. Ηλεκτρονικό έγκλημα παλιάς κοπής. Καπιταλιστικό πανάρχαιο παιχνίδι ληστείας με πιο μοντέρνα μέσα. Θα το ψηφίσει άραγε το ΛΑ.Ο.Σ. αυτό το αναπτυξιακό ευρωθαύμα των κουλοχέρηδων;

Γιατί να μην πιστέψεις δηλαδή, ότι αυτοί που κυβερνάνε, αύριο το πρωί αν χρειαστεί, θα ρίχνανε ντόπα στο Μαραθώνα, να εξαρτηθούμε όλοι απ’ τις βρύσες κι έτσι να συνεισφέρουμε στα κέρδη. Για την πατρίδα ρε γαμώτο κάντε παιχνίδι! Μεθύστε με τ’ αθάνατο του τζόγου το ’21!

Με φερετζέ την εξέλιξη του διαδικτύου και των τεχνολογιών αιχμής, αυτή η ακροδεξιά κυβέρνηση σούργελο της ευρωσοσιαλδημοκρατίας κατεδαφίζει δικαιώματα και χτίζει εθνική συνείδηση youtube (ιστότοπος όπου παίζονται και βίντεο εκτός των άλλων…). Κοτζάμ κυβέρνηση καλεί τους πολίτες σε διαγωνισμό για το καλύτερο βίντεο εναντίον της φοροδιαφυγής! Ελεος. Διεφθαρμένοι που παίζουν τους αδιάφθορους, σε επίπεδο συστημικής κυβερνητικής επιλογής, κυκλοφορούν και ψηφίζονται μετατρέποντας τα πρόσωπα – πολίτες σε προσωπίδες ενός ακατονόμαστου θιάσου. Αδώνιδος έργα ασχημίας το πιστοποιούν.

Αν δεν ήταν επικίνδυνοι ως νομιμοποιημένοι, θα ήταν μια κακιά επιθεώρηση που δεν θ’ άντεχε πέντε λεπτά στο youtube. Κάντε δυο κλικ αριστερά κι η ζωή παύει να είναι μπίλια στη ρουλέτα τους.

Κύριε Ραγκούση… για τα 110 δις που λέγατε.

Αναρτήθηκε από τον Γιάννη Παπαϊωάννου στο "Το μεγαλύτερο blog της πόλης"

Όσο υπήρχε κίνηση στις τοπικές αγορές λόγο της οικονομικής δραστηριότητας και τον δανεικών ήταν δύσκολο να διακρίνει κανείς όλη την εικόνα. Όταν έλειψε το ρευστό τότε αποκαλύφθηκε μια διαδικασία που συμβαίνει εδώ και αιώνες. Οι μεγάλες αγορές, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλες πόλεις, συρρικνώνουν και απορροφούν ή σκοτώνουν, τις κοντινές μικρές ή τα γύρω χωριά. Στο τέλος σε κάθε χωριό μένει κάποιο καφενείο ένας φούρνος ένα μπακάλικο. Οι νέοι φεύγουν και αφαιρείται σταδιακά κάθε ικμάδα οικονομικής ζωής.

Αυτό συμβαίνει την χώρα μας. Πάρα τα 110 δις η ελληνική πίτα συρρικνώνεται κυρίως λόγω των μέτρων του ΔΝΤ, και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι κάποιο σημείο που είναι ακόμη και σήμερα απροσδιόριστο.

Συρρικνώνοντας την ελληνική πίτα συρρικνώνεται και η ευρωπαϊκή πίτα που η πρώτη αποτελεί ένα κομμάτι της. Είναι σαν η Αθήνα να στέλνει στο ΔΝΤ την Θράκη Ας το κρατήσουμε αυτό. Πόθεν προέκυψε αυτός ο παραλογισμός; Αες κρατήσουμε ακόμη το γεγονός ότι η διαχείριση της κρίσης και ο πανικός που σκορπίστηκε σε όλη την ευρωζώνη από τα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδος δείχνει ότι δεν είμαστε μόνοι μας.

Το μνημόνιο και τα 110 δις ευρώ αποτελούν μια πρόσκαιρη συμπτωματική θεραπεία που ανακουφίζει τα συμπτώματα δηλαδή την αδυναμία δανεισμού στην χώρα μας. Ως σχήμα όμως δεν χτύπα την αιτία της αρρώστιας. Είναι μια βιαστική προσπάθεια για να αποφευχθεί το μοιραίο -που ήταν εξαιρετικά πιθανό τον προηγούμενο Απρίλιο-, λόγο κυρίως της ασχετοσύνης της ελληνικής κυβέρνησης.

Το ΔΝΤ επιβλήθηκε στην Ελλάδα ως τιμωρία από την Γερμανία για τις βλακείες που έκανε η παρούσα κυβέρνηση μέχρι το μνημόνιο. Έτσι προκύπτει ο παραπάνω παραλογισμός. Η Ελληνική κυβέρνηση πασχίζει από τότε τα πείσει τις αγορές ότι δεν τις αξίζει αυτή η τιμωρία. Ότι είναι αξιόπιστη και Σοβαρή. Όλο αυτό αποτελεί το γνωστό πρόβλημα «αξιοπιστίας». Ένα πρόβλημα που πέρυσι τέτοιο καιρό μας ήταν άγνωστο.

Το ΔΝΤ ήρθε και διαπίστωσε πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Πάνατ έτσι κάνει. Συνέκρινε την χώρα μας με τον υποανάπτυκτο βαλκανικό περίγυρο της και την έβγαλε ακριβή και μη ανταγωνιστική. Αυτό όμως είναι η μισή αλήθεια η οποία εφόσον δεν χτύπα τον πρωθυπουργό είναι βολική για την κυβέρνηση και υιοθετείται. Το ΔΝΤ δεν συνέκρινε την Ελλάδα με τους ευρωπαίους εταίρους της. Είναι γνωστό ότι εκεί η Ελλάδα πλεονεκτεί σε αρκετά σημεία, Μισθοί χρόνος εργασίας, προσδόκιμο ζωής, κατανάλωση , ακινητη περιουσία ιδιοκατοίκιση. Είναι γνωστό ότι επί χρόνια είχε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης και αυτό δεν γίνεται κύριε μου, σε μη ανταγωνιστικές χώρες, ή σε χωρες όπου οι πολίτες τους είναι κυφήνες και κλέβουν το κράτος τους.

Δυστυχώς στην Ελλάδα έπαιξαν πολλά σενάρια για τεράστιο δημόσιο τομέα, για έλλειψη παραγωγικής βάσης, για εκτεταμένη διαφθορά και φοροδιαφυγή και για ένα σωρό ανοησίες που δεν άντεξαν στην βάσανο της αποδείξεως. Αυτό μας το δείχνουν τόσο τα στοιχεία της απογράφης των ΔΥ, η υστέρηση εσόδων όσο και η μη πατάξη της φοροδιαφυγής. Ας μην ξεχνάμε ότι οικονομικό έγκλημα υπάρχει και στις πιο αναπτυγμένες οικονομίες του κόσμου. Ας μην ξεχνάμε ότι η Μισή Ιταλία ζει στα πλοκάμια της μαφίας. Σε όλο τον κόσμο διακινούνται τεράστια ποσά σε Κοκαίνη και πορνεία trafiking και τζόγο. Τέλος ας μην ξεχνάμε ότι αυτό το μαύρο χρήμα αποτελεί βραχίονα της οικονομίας παγκοσμίως καθώς παράγει κατανάλωση, και αντίστοιχους φόρους. Καθε ευρώ ακόμη και το πιο παράνομο τελικά ξοδεύεται και παράγει φόρο. Όμως πρώτη η Ελλάδα μέσα στην ασχετοσύνη της βροντοφώναξε για την σκοτεινή οικονομία της. Για άλλη μια φορά στο ερώτημα “γιατι χρεοκοπήσατε” απάντησε στοχεύοντας κυρίως επιδόματα τιμίων κατά τεκμήριο εργαζομένων.

Όλα αυτά έγιναν για να καλυφτούν οι τεράστιες αστοχίες αυτής της κυβέρνησης. Όλα όσα είπε το ΔΝΤ και δεν χτυπουν τον ΓΑΠ, ήρθαν να αποτελέσουν δικαιολογία και το μνημόνιο έγινε το μέσο για να κερδίσει αυτή η κυβέρνηση την αξιοπιστία της.

Το μνημόνιο τελικά έγινε η δέσμη ιδεών που δεν είχαμε προετοιμάσει. Εγινε ο κυβερνητικός μας μπούσουλας. Έγινε πολιτική μας επιλογή και ταυτιστηκε απο τον ΓΑΠ με τον προγραμματικό του λόγο. Όλα Συνέδρια προγράμματα σοσιαλισμός ΠΑΣΟΚ κάηκαν για να σωθεί ξανά ο ΓΑΠ.

Όμως το μοιραίο μοιάζει αναπόφευκτο. Οι αγορές το αντιλαμβάνονται και ανεβάζουν τα spread.

Έχουμε όμως ακόμη μια ευκαρία. Βεβαίως το μοιραίο θα αφορά ολόκληρη την ευρωζώνη διότι είναι σαφές ότι ο θάνατος μιας χώρας του ευρώ θα επιφέρει ένα κλονισμό στο ίδιο το ενιαίο νόμισμα που δύσκολα θα τον αντέξει. Μπροστά σε αυτό το πολύ πιθανό χαμό, οι γερμανοί έχουν μελετήσει ήδη μια ελεγχόμενη ελληνική χρεωκοπία και αυτό δεν είναι τυχαίο. Με αυτό τον τρόπο και πίσω από τον όρο «ελεγχομένη» ίσως κρύβεται μια πρόταση κοινής σωτηρίας Ελλάδος και ευρώ. Μια πρόταση που ενδεχόμενος τα δικά μας σαΐνια δεν την πιάνουν ή δεν τολμούν να ζητήσουν. Μια πρόταση που ίσως σκοντάφτει στην «αξιοπιστία» της ελληνική κυβέρνησης που πρέπει να περισωθεί.

Μια ευκαρία για την Ελλάδα για να παραμείνει εντός ευρωζώνης. Διότι ας μην μας διαφεύγει οτι σύντομα η Ελλάδα θα ταλαντευθεί με αυτό το Θέμα.

Ας μην ξεχνάμε ακόμη ότι κύριοι πιστωτές μας είναι οι ευρωπαίοι εταίροι μας με τους οποίους έχουμε κοινά συμφέροντα στο ευρώ. Είπαμε παραπάνω ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Αυτό κάνει την όποια απόφαση “πολιτική απόφαση” και προϊών διαπραγματεύσεων με τους δανειστές μας. Αλλά να μιλήσει ποιος με ποιον; Ο ΓΑΠ έχει απομονωθεί από τους εταίρους μας μετά το μνημόνιο.

Την ίδια στιγμή τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό όλα παρουσιάζονται ως εσωτερικό ελληνικό θέμα. Πίσω από το απλοϊκό «φταίνε οι σπάταλοι έλληνες» που καλλιεργήθηκε και από την κυβέρνηση σε παγκόσμιο επίπεδο για να καλυφθεί, κρύβονται δομικές δυνάμεις του καπιταλισμού που αποφέρουν τεράστια κέρδη από το σαρκίο μας. Κρύβονται βεβαίως και προσωπικά προβλήματα.

Κάνεις δεν μοιάζει για την ώρα να θέλει να δει την αλήθεια κατάματα. Όλοι στο εσωτερικό και εκτός για την ώρα βολεύονται με την παρούσα φάση. Η Ελλάδα είναι στο Ίδρυμα του ΔΝΤ χωρίς να απειλεί το ευρώ και ο ΓΑΠ ακυρωμένος.

Τα μέτρα του ΔΝΤ καταστρέφουν ήδη την οικονομία και το μόνο όφελος είναι απλά λίγες ανάσες ακόμη. Ακόμη και να κατέβει το έλλειμα στο 8% και στο 5% του χρόνου η Ελλάδα δεν πρόκειται να ξαναβγεί στις αγορές με τον ΓΑΠ στο τιμόνι. Δεν έχει credit.

Ο χρόνος λοιπόν κυλά σε βάρος της Ελλάδας. Ο χρόνος χάνεται. Οι πάντες στο εσωτερικό περιμένουν ένα θαύμα που θα δώσει ανάπτυξη. Η Ανάπτυξη είναι η μαγική λέξη που θα συντηρήσει την τοπική μας οικονομία για λίγο ακόμη. Αν οι περικοπές μισθών και συντάξεων έδωσαν κάποιες λίγες και πρόσκαιρες ανάσες, η ανάπτυξη μειωνει την ανάγκη σου για δανεικά και αυξάνει την πίτα σου. Ανατρέπει την φυσική διαδικασία συρίκνωσης που περιέγραψα παραπάνω. Μια διαδικασία συρρίκνωσης πανίσχυρη σαν νόμο του σύμπαντος. Όσο διαρκεί η παγκόσμια κρίση η συρρίκνωση σε όλες τις μικρές οικονομίες θα ανεβάζει ταχύτητες, με την μικρή μας οικονομία να βρίσκεται ήδη σε καχεξία πριν να κρεβατωθεί οριστικά στο νεκροκρέβατο της. Η Ελληνική οικονομία καθοδηγεί και δείχνει τον δρόμο. Η ελληνική οικονομία συρικνώνεται και σβήνει σαν ένα μπακάλικο δίπλα στο carefour.

Διαπραγματεύση χρεών λοιπόν Αυτή είναι η πρόταση. Κάνεις δεν μοιάζει για την ώρα να θέλει να δει την αλήθεια κατάματα αν και στο τέλος μοιάζει αυτή η αλήθεια να μας συμφέρει όλους στην ευρωζώνη .

Ίσως οι αγορές περιμένουν από την Ελλάδα να δει πιο είναι το συμφέρον της από μονή της. Οι αγορές -όπου ο ορθολογισμούς βασιλεύει- αναμένουν το προφανές και το αυτονόητο. Όμως επί εποχής Γιώργου Παπανδρέου τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Τίποτα δεν μπαίνει μπροστά στο συμφέρον του ΓΑΠ. Έτσι οι αγορές θα περιμένουν μάταια και θα ανεβάζουν τα spread στέλνοντας ξανά το μήνυμα που έστειλαν πριν το μνημόνιο. Το μήνυμα του Μάρτη.

Ένα μήνυμα που λέει καθαρά- πεντακάθαρα θα έλεγε κάνεις-, τα ίδια λόγια με τότε. Ότι είμαστε βλάκες και συνεχίζουμε να κάνουμε βλακείες. Η Ελλάδα και πάλι είναι το θύμα του Ευρώ, των εταίρων της και των κερδοσκόπων με αυτή την σειρά.

Εν μέσω μνημονίου και με την σχετική ασφάλεια που μας δίνει χρειαζόμαστε διαπραγμάτευση με την ΕΕ και ενός είδους ρύθμιση χρεών με αύξηση του χρόνου αποπληρωμής. Με αυτό τον τρόπο θα κερδίσουμε λίγο ακόμη χρόνο, θα περισσέψουν χρήματα για να τονωθεί εκ νέου η κατανάλωση και οι επενδύσεις και να έρθει ανάπτυξη που θα μειώσει το ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ.

Εναλλακτικά όλα τα χρήματα θα καταλήξουν σύντομα και πάλι στους δανειστές και στην Γερμανία και απλά θα τα χρωστάμε και αυτά.

Το χρέος μας θα φτάσει 150%+++ του ΑΕΠ και τότε πλέον δεν θα έχουμε επιστροφή. Αυτό οι αγορές όπως και κάθε νοήμων ανθρωπος το ξέρουν.

Κύριε Ραγκούση. Αν και την συγκεκριμένη στιγμή το μνημόνιο και το ΔΝΤ ήταν η μόνη λύση για την κρίση δανεισμού σήμερα πλέον δεν είναι η πιο συμφέρουσα για την χώρα και την κοινωνία μας.

Νομίζω ότι κατάφερα να γίνω αντιληπτός και ελπίζω να σας προβληματίσω.

ΡΟΝΑΛΝΤ ΓΙΑΝΣΕΝ Ελλάδα - ΔΝΤ: Ποιος σώζει ποιον

«Η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς όλης της Ευρώπης» εκτιμά ο ολλανδός οικονομολόγος
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Τρεις μήνες μετά την υπογραφή του μνημονίου με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Κομισιόν, ακόμη και οι... φύσει αισιόδοξοι Ελληνες έχουν πια συνειδητοποιήσει τι εστί βερίκοκο και γιατί το Ταμείο- το βασικό χρηματοπιστωτικό εργαλείο του Μπρέτον Γουντς και της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον- έχει αποκτήσει την κακή φήμη που το συνοδεύει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Τι λένε όμως οι ξένοι αναλυτές για το πρώτο τρίμηνο του ΔΝΤ στη χώρα μας; Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά για λογαριασμό του αμερικανικού think tank CΕΡR (Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών) με τίτλο «Η Ελλάδα και το ΔΝΤ:Ποιος σώζει ποιον;» ο γνωστός ολλανδός οικονομολόγος Ρόναλντ Γιάνσεν (ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει χρόνια στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, όπως η Μerrill Lynch και η Cargill Ιnvestor Services, και ξέρει πολύ καλά πώς παίζεται το χρηματοπιστωτικό «παιχνίδι», όπως φαίνεται και από τις συχνές παρουσίες του στην τηλεόραση του Βloomberg) εξετάζει σε βάθος το ελληνικό πιστωτικό δράμα προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος του Ντομινίκ Στρος-Καν όχι μόνο δεν θα σώσει την Ελλάδα αλλά αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης.

Ο Γιάνσεν είναι άνθρωπος της αγοράς, υπεράνω κάθε υποψίας για φιλεργατικές, πόσω μάλλον...«αριστερές» ιδέες. Στη σημερινή συγκυρία αυτό κάνει τις απόψεις του ακόμη πιο ενδιαφέρουσες.

Θα έχουν θυσιαστεί
Τι λέει; «Σε τρία χρόνια από σήμερα η Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει ακόμη μεγαλύτερα ελλείμματα, ενώ η απασχόληση και η οικονομική ανάπτυξη θα έχουν θυσιαστεί.Το μόνο που θα αλλάξει με το πακέτο διάσωσης είναι η ιδιοκτησία του χρέους. Το ελληνικό χρέος στην ουσία μεταβιβάζεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών στους προϋπολογισμούς των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων- και ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης είναι η διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών... από την πιθανότητα μιας ελληνικής χρεοκοπίας» γράφει χαρακτηριστικά στην εισαγωγή του.

Επειτα από μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό της κρίσης- όπου τονίζονται τα μεγάλα δημοσιονομικά λάθη των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας, τα «μαγειρέματα» της Στατιστικής και τα τεράστια επικοινωνιακά σφάλματα της παρούσας κυβέρνησης από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά που οδήγησαν σε «διαδοχικά κύματα κερδοσκοπίας», στέρησαν τη χώρα από κάθε δυνατότητα δανεισμού και ουσιαστικά την οδήγησαν δεμένη χειροπόδαρα στο μνημόνιοο Γιάνσεν μπαίνει στο «ζουμί» αναλύοντας διεξοδικά το βαρύτατο τίμημα που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός για την υποτιθέμενη «διάσωσή» του. Καταλήγει ότι βασικός στόχος του προγράμματος προσαρμογής είναι η ταχύτατη εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος μέσω των ήδη γνωστών, ασφυκτικών για μεγάλες μάζες του πληθυσμού μέτρων αλλά και όσων έρχονται. «Τα μόνα ελλείμματα που θα επιτραπεί στην Ελλάδα να δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι αυτά που θα οδεύουν κατευθείαν στην πληρωμή των τόκων και χρεολυσίων» καταλήγει.

Ο Γιάνσεν χρησιμοποιεί τις προβλέψεις του ίδιου του Ταμείου για το κοντινό μέλλον (συρρίκνωση του ΑΕΠ 4% εφέτος και 2,6% του χρόνου και «χλωμή» επιστροφή στην ανάπτυξη το 2012) για να συμπεράνει πως ακόμη και αν επαληθευτούν- κάτι που ο ίδιος θεωρεί απίθανο, καθώς εκτιμά ότι το ΔΝΤ υποτιμά το μέγεθος της ύφεσης που θα επιφέρουν τα μέτρα που επιβάλλει- η Ελλάδα δεν θα φτάσει στα επίπεδα του ΑΕΠ που είχε το 2008 ούτε το 2015! Αντίθετα, θεωρεί ρεαλιστικές, αν όχι και «νερωμένες» προς τα κάτω, τις προβλέψεις του Ταμείου για έκρηξη της ανεργίας πέρα από το 14% ως το 2013, ενώ σημειώνει με ιδιαίτερη έμφαση την αναμενόμενη εκτόξευση του δημοσίου ελλείμματος ακόμη και πέρα από το 145% (το νούμερο που προβλέπει το ΔΝΤ για το 2014) από 115% πέρυσι και 99% πρόπερσι, καθώς το ονομαστικό χρέος θα αυξάνεται ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ θα μειώνεται ή στην καλύτερη περίπτωση (που ο ίδιος αμφισβητεί) θα αυξάνεται με πολύ αργούς ρυθμούς.

Ακόμη και το 2020, αν όλα πάνε σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Ταμείου, το δημόσιο χρέος θα υπερβαίνει το 120%! Κοντολογίς, η μακροπρόθεσμη «μηχανική του χρέους», όπως την αποκαλεί ο Γιάνσεν, είναι εξαιρετικά δυσοίωνη για τη χώρα μας, ακόμη και αν επιβεβαιωθούν τα πιο αισιόδοξα σενάρια. Πόσω μάλλον που, με βάση τα ως τώρα συμφωνηθέντα, η Ελλάδα καλείται από το 2014 και μετά να επιστρέψει στις αγορές και να δανειστεί λεφτά για να αποπληρώσει, εκτός από τα υπάρχοντα χρέη της, και τα 110 δισ. ευρώ του πακέτου σωτηρίας- ένα πρόσθετο χρέος που αντιστοιχεί στο 40% του σημερινού ΑΕΠ της.

Και συνεχίζει: «Ακόμη κι αν οι αγορές συχνά λειτουργούν με παράλογους τρόπους, κατανοούν άριστα τη βασική αρχή ότι για να ξεπληρώσεις τα χρέη σου πρέπει να έχεις αρκετά έσοδα. Κατανοούν επίσης ότι μια πολιτική μείωσης των ελλειμμάτων μπορεί να είναι αυτοκαταστροφική· πως οι αρνητικές επιδράσεις της περικοπής των ελλειμμάτων στην οικονομική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσουν στη μείωση των φορολογικών εσόδων και να σπρώξουν την οικονομία σε μακρόχρονη στασιμότητα, ιδίως σε συνάρτηση με τον αποπληθωρισμό. Οι αγορές έχουν δίκιο να φοβούνται καθώς η Ελλάδα, ως μέλος της ευρωζώνης, δεν διαθέτει δρόμο διαφυγής μέσω υποτίμησης ή χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής».

«Τη διάσωση ποιου;»
«Για τι και για τη διάσωση ποιου μιλάμε;» διερωτάται. Για να απαντήσει αμέσως:

«Ο σκοπός του πακέτου διάσωσης είναι η μεταβίβαση χρέους από τις (κυρίως ιδιωτικές) τράπεζες σε δημόσια χέρια. Τα 110 δισ. ευρώ που δίνονται στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για την αποπληρωμή των τραπεζών και των θεσμικών επενδυτών που κατέχουν σήμερα τα ελληνικά χρεόγραφα. Τράπεζες, ασφαλιστικές και Ταμεία θα είναι οι αληθινοί ωφελημένοιαφού η πιθανότητα μιας ελληνικής στάσης πληρωμών έχει απομακρυνθεί».