Εκρυβαν τα βασανιστήρια;

Το τηλεοπτικό κανάλι Aλ Τζαζίρα ανακοίνωσε, την Παρασκευή, τις νέες αποκαλύψεις που προτίθεται να κάνει η ιστοσελίδα  Wikileaks για το Ιράκ. Σύμφωνα με αυτές ο αμερικανικός στρατός έχει αποσιωπήσει τα βασανιστήρια, που έκανε το ιρακινό κράτος, αλλά και έχει σκοτώσει εκατοντάδες αμάχους, στα οδοφράγματα στη χώρα. Ωστόσο η Wikileaks δεν έχει επιβεβαιώσει τη φημολογία και προτίθεται να κάνει ανακοινώσεις στις 10.00 το πρωί του Σαββάτου (ώρα Κεντρικης Ευρώπης). Παραλλήλως η δικτυακή της υποδομή έχει δεχθεί επιθέσεις με αποτέλεσμα το βράδυ της Παρασκευής η σελίδα να έχει τεθεί εκτός λειτουργίας.

Σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα, τα μυστικά στρατιωτικά έγγραφα αποκαλύφθηκαν από την Wikileaks και καλύπτουν, αυτή τη φορά, την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου του 2009. «Τα έγγραφα της Wikileaks δείχνουν πολλές περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης των Ιρακινών κρατουμένων, από Ιρακινούς αστυνομικούς και στρατιώτες. Επιπλέον, αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ γνώριζαν για τα βασανιστήρια, που επιτρέπονταν μεν από το κράτος, όμως είχαν διατάξει τα στρατεύματά τους να μην παρέμβουν», ανέφερε το κανάλι.
 

Κάποτε ήταν η Ουάσιγκτον Ποστ που έβγαζε τα άπλυτα των κυβερνήσεων στη φόρα. Σήμερα, οι δημοσιογράφοι της τα πίνουν με τον κύριο πρόεδρο και η δημοσιογραφία ψάχνει άλλους δρόμους. Κάπως έτσι, ανέλαβε το ίντερνετ να βγάζει τα άπλυτα στα φόρα.

Τι είναι το Wikileaks
Παγκοσμιοποιημένα άπλυτα, που αφορούν από μοντέλες μέχρι τσαχπίνηδες αμερικάνους τηλε-ευαγγελιστές και κοσμικούς δικηγόρους αλλά και κυβερνήσεις, πολέμους, μυστικά σχέδια υφασμένα σε καλοφωτισμένες αίθουσες Πενταγώνων. Για τα τελευταία, το δικαίωμα στην πληροφόρηση περνάει από το Wikileaks. Ο δικτυακός τόπους που στήθηκε από το πάθος και με τους αγώνες εκατοντάδων εθελοντών από όλο τον κόσμο, με πρωτο το «δημόσιο πρόσωπό» του, τον αυστραλό Τζούλιαν Ασάντζ (Julian Assange), δημοσιογράφο και ακτιβιστή, που σήμερα βρίσκεται κυνηγημένος από τους πιο ισχυρούς κυβερνητικούς μηχανισμούς, έχοντας στο πλευρό του εκατοντάδες ανώνυμους πολίτες.

«Η πληροφορία θέλει να κυκλοφορεί ελεύθερη»: το παλιό σύνθημα των χάκερ είναι η σημαία του Wikileaks, που από το 2007 που ιδρύθηκε αποτελεί ένα χώρο ελεύθερης ανάρτησης κάθε είδους απόρρητης ή «θαμμένης» πληροφορίας, είτε αυτή αφορά κυβερνητικά μυστικά, στρατιωτικές αναφορές, εταιρικά μνημόνια ή κρυφές λίστες των ισχυρών και ατζέντες κάθε είδους. Χαρακτηριστικά: φιλοξενεί ήδη πάνω από ένα εκατομμύριο ντοκουμέντα, από απόρρητες αναφορές για το Γκουαντανάμο, μέχρι έγγραφα από τις συναντήσεις της λέσχης Μπιλντεμπεργκ, και από αποδεικτικά εταιρικών σκανδάλων μέχρι κρατικές και τραπεζικές αποκαλύψεις για κουτάλες που μπήκαν βαθιά σε συγκεκριμένα καζάνια.
Ναι, και προφανώς δεν αρέσει σε πολλούς η δουλειά της ομάδας, που χρηματοδοτείται από απλούς πολίτες και δεν υπόκειται στους κανόνες μιας καλολαδωμένης κρατικής μηχανής αλλά σε εκείνους των φευγάτων και μετακινούμενων σέρβερς,

Πρώτες αντέδρασαν οι συνήθεις ύποπτες για την αγάπη τους στην διαδικτυακή λογοκρισία χώρες. Απαγόρευσαν την πρόσβαση στη σελίδα, χωρίς όμως να προκαλέσουν την αντίδραση ΜΚΟ ή άλλων, χρηματοδοτούμενων από κράτη, προασπιστών της ελευθερίας της έκφρασης. Κι αυτό γιατί, οι δυτικοί υπέρμαχοι της ελευθερίας ακολούθησαν συντόμως. Ισχυρά κράτη, εμπλεκόμενα σεβρώμικες υποθέσεις, από την Αυστραλία ως τη Γερμανία, έχουν κινηθεί νομικά και αστυνομικά εναντίων συνεργατών της σελίδας. Παρακολουθήσεις, ανακρίσεις, κατασχέσεις υπολογιστών και υλικού αλλά και ανώνυμες απειλές είναι μέσα στην ημερήσια διάταξη για τους σημαιοφόρους της πιο αποκαλυπτικής νέας δημοσιογραφίας.

Πιο προβεβλημένος στόχος ο ίδιος ο Τζούλιαν, το δημόσιο πρόσωπο της Wikileaks. Οι αποκαλύψεις της σελίδας για τη δράση των Αμερικάνικων δυνάμεων στο Αφγανιστάν και το Ιρακ, και η φήμη ότι θα αναρτούσαν ήδη 400,000 απόρρητα σχετικά έγγραφα, ήταν η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι και τα φωτεινά γραφεία δούλεψαν με το σκοτεινότερο τρόπο εναντίον του. Όταν το Μαίο του 2010 επέστρεψε στην Αυστραλία από το εξωτερικό, του ακύρωσαν το διαβατήριο επειδή «ήταν φθαρμένο». Δεν αντικαταστάθηκε. Αποφάσισε να ζητήσει άσυλο στη Σουηδία, χώρα- σημαία της διαδικτυακής ελευθερίας. Τον Αύγουστο, κινήθηκε δίωξη εναντίον του για βιασμό. Υποτίθεται ότι διέπραξετο έγκλημα κατά παλαιότερη επισκεψή του στη χώρα για ένα σεμινάριο. Η υπόθεση απορρίφθηκε από τη σουηδική εισαγγελική αρχή ως αβάσιμη. Άνοιξε ξανά δυο βδομάδες αργότερα. Και ξανάκλεισε και ξανάνοιξε. Αρχές Οκτωβρίου, οι αμερικανικές αρχές μπλοκάρουν έναν από τους βασικούς μηχανισμούς συλλογής οικονομικών δωρεών και ενισχύσεων από τους πολίτες. Μέσα Οκτωβρίου, η Σουηδία ανακοίνωσε ότι δεν αποδέχεται την αίτησή του για άσυλο. Ο υποτιθέμενος βιασμός που καταγγέλθηκε σε τόσο βολική ώρα δίνει το άλλοθι για την απόφαση. Ο Ασάνζ δεν έχει ακόμη αντιδράσει.

Η συνέχεια; Στις οθόνες μας.
Από του ειδικού συνεργάτη στο protagon.gr

Λάκης για δήμαρχος, Αλέκος για υπουργός οικονομικών

του Παύλου Τσίμα στο protagon.gr
Το 2007 ήταν η 5η πλουσιότερη, κατά κεφαλήν, χώρα του κόσμου. Το 2009 ήταν η πιο χρεωμένη, κατά κεφαλήν, χώρα του κόσμου. Πολύ κοντά στην κατάταξη με την Ελλάδα. Η Ισλανδία μας μοιάζει.

Ένα νησί στην άκρη της γης (όπως κι εμείς νομίζουμε πως είμαστε) με κατοίκους περήφανους για την «εθνική τους μοναξιά», την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Ήταν- όπως κι εμείς- το μεγάλο θύμα της φούσκας του φθηνού χρήματος, της πιστωτικής επέκτασης, των παράγωγων προϊόντων- και της ανοησίας μας. Κάπου εκεί περί το 2000 ένα έθνος γενναίων ψαράδων ονειρεύτηκε πως θα εξελιχθεί σε ένα έθνος επενδυτών, που ως νέοι Βίκινγκς θα κατακτούσαν τις διεθνείς αγορές του χρήματος και θα πετούσαν με τα ιδιωτικά τους τζετ από την μια άκρη της γης στην άλλη. Κάπως έτσι την πατήσαμε κι εμείς, την ίδια περίπου περίοδο, εκεί περί το 2000. Και βρεθήκαμε, κι εμείς και αυτοί, υποχρεωμένοι να προσφύγουμε ικέτες στην αυλή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ταξίδεψα στην Ισλανδία για να παρακολουθήσω μια από τις πιο πρωτότυπες ψηφοφορίες στην ιστορία του παγκόσμιου κοινοβουλευτισμού. Μια Βουλή να ψηφίζει την παραπομπή του πρώην πρωθυπουργού, όχι για κάποιο σκάνδαλο στο οποίο έμπλεξε, αλλά για αμέλεια κατά την άσκηση των καθηκόντων του, γιατί δεν είδε έγκαιρα τα σημάδια της επερχόμενης καταστροφής και δεν αντέδρασε σε αυτά. Ενδιαφέρον. Και διδακτικό…

Βρήκα, επίσης, διδακτικό τον τρόπο με τον οποίο οι Ισλανδοί διαχειρίζονται την οργή τους. Είναι θυμωμένοι οι Ισλανδοί; Φυσικά. Πρώτα βγήκαν στους δρόμους, βροντώντας κατσαρολικά, και ανέτρεψαν την κυβέρνηση, έπειτα προκάλεσαν ένα δημοψήφισμα και ψήφισαν, με ποσοστό 93% πως δεν θα πληρώσουν τα χρέη των πτωχευμένων τραπεζών τους στην Βρετανία και την Ολλανδία και, τέλος, έστειλαν τον πρώην πρωθυπουργό τους στο Ειδικό Δικαστήριο.

Αλλά: «ο θυμός δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνον στην ήττα και γιαυτό κάποιος πρέπει να τον μετασχηματίσει σε κάτι δημιουργικό, θετικό». Ο άνθρωπος που μου το είπε είναι ο Ισλανδός Λάκης Λαζόπουλος. Ο «πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην χώρα». Ο δημοφιλέστερος κωμικός ηθοποιός στο νησί, με εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση αποφάσισε ξαφνικά πέρυσι να κατέβει για δήμαρχος του Ρέικιαβικ. Μόνος εναντίον όλων των κομμάτων. Και με μια προεκλογική καμπάνια που σατίριζε τα άλλα κόμματα, με σλόγκαν του τύπου «κάντε με δήμαρχο, έχω πολλούς συγγενείς να διορίσω στο δημόσιο». Ο Ισλανδός Λάκης εξελέγη, τελικά με 40%. Είναι σήμερα ο δήμαρχος της πρωτεύουσας.

Κι όμως δεν ήταν αυτός η πιο απροσδόκητη περίπτωση πολιτικού που συνάντησα στην Ισλανδία. Ακόμη πιο απροσδόκητη περίπτωση είναι ο υπουργός Οικονομικών της χώρας, ο Ισλανδός Παπακωνσταντίνου. Ονομάζεται Σιγκφούσσον, είναι Πρόεδρος του κόμματος των Αριστερών Πράσινων, κάτι σαν Αλαβάνος της Ισλανδικής εκδοχής του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, υπήρξε σκληρός πολέμιος της προσφυγής στο ΔΝΤ και καταψήφισε το Ισλανδικό «μνημόνιο» στην Βουλή, κι έπειτα το κόμμα του μπήκε στον κυβερνητικό συνασπισμό με τους σοσιαλδημοκράτες και ανέλαβε ο ίδιος το πιο καυτό χαρτοφυλάκιο (και μαζί τις διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ!). «Η ιδεολογία δεν προηγείται της σωτηρίας της χώρας από την καταστροφή» είναι η στάνταρ απάντησή του σε όσους των ρωτούν, όπως εγώ, πώς συμβιβάζει τα ασυμβίβαστα.

Σας δίνει καμιά ιδέα κάτι από όλα αυτά;

Φάε λάδι κι έλα βράδυ

της Ρίκας Βαγιάνη στο protagon.gr
Οι νύχτες της Τσάϊνα Μπλού.

Ακόμα και οι τελευταίοι εναπομείναντες σκεπτικιστές, ακόμα οι πιο πωρωμένοι «ανηκουμεν-εις-την-Δύσιν» Έλληνες, εναποθέτουν πλέον το μέλλον τους στην ελπίδα των Κινεζικών επενδύσεων. Πρωτότυπο, δεν το λες. Ούτε και πρωτοφανές. Ολόκληρη η νεώτερη ιστορία μας μπορεί να συνοψιστεί σε πέντε-έξι εμβληματικά συνθήματα εναπόθεσης της ελπίδας για επιβίωση, σε ισχυρούς εξωτερικούς υποστηρικτές. «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας». «Κορίτσια, ο Στόλος». «Ελλάς, Γαλλία, Συμμαχία». Όποιος ευκαιρεί ή δύναται. Αρκεί να μπορεί να βοηθήσει να καλύψουμε τη ζημιά, να ρεφάρουμε. Αυτή τη φορά και τέρμα. Δεν θα υπάρξει άλλη. Είμαστε περήφανος λαός, δεν ζητάμε ελεημοσύνες. Απλώς, άλλη μια ευκαιρία.

Από το βήμα της Βουλής, ο Κινέζος πρωθυπουργός, ο κύριος Τζιαμπάο, δίνει ρεσιτάλ διπλωματίας και μοιράζει χαμόγελα, υποσχέσεις και γαστρονομικά κομπλιμέντα. «Χτες το βράδυ δοκίμασα για πρώτη φορά το λάδι σας, ωμό. Βούτηξα το ψωμί μου σ΄ αυτό, και το βρήκα πολύ νόστιμο». Το Κοινοβούλιο σείεται από γέλια και χειροκροτήματα. Κοντινό στον ΓΑΠ:έχει σκάσει ένα χαμόγελο τόσο πλατύ, εγκάρδιο και τσαχπίνικο, που δεν έχω δει στα χείλη του ποτέ, όσο καιρό βρίσκεται στη εξουσία. Είναι η στιγμή που παίζει τα ρέστα του- και ξαφνικά βλέπει τα χαρτιά του να υπόσχονται, μετά από συνεχόμενες πενταφυλλίες, ένα καραμπινάτο φλος.

Δεν είναι μόνος. «Βούτα το ψωμί στο λάδι, μάστορα» προσεύχονται μαζί του, επικαλούμενοι τον Κομφούκιο, τον Αριστοτέλη, το Θεό και το Διάβολο, δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Άλλοι τόσοι δανειστές τους κρατάνε την ανάσα τους. Ξέρουν πώς, αν εννιακόσια εκατομμύρια Κινέζοι μάθουν να βουτάνε ψωμί σε ελληνικό λάδι, όχι σπουδαία πράγματα, έστω μια τζούρα, για ορεκτικό, αυτό ήταν. Τέλειωσε. Ξεχρεώσαμε για χίλια χρόνια. Κοίτα που θα σωθεί το έθνος, κυριολεκτικά, από μια παπάρα.

Είναι η στιγμή που κανονικά πρέπει να σκάσω στα γέλια αλλά εν τω μεταξύ, συνειδητοποιώ ότι βλέπω τηλεόραση και κλαίω. Κανονικά, με δάκρια ποτάμι πάνω από τη σιδερώστρα. Μη με ρωτάς γιατί, ρε γαμώτο. Γιατί έτσι. Γιατί δεν μου αρέσει να είμαι ζητιάνα. Γιατί δεν μου αξίζει αυτό. Γιατί θυμάμαι τη Χαρούλα να τραγουδάει Μαρκόπουλο: «Στη χήρα μάνα μας μη δίνετε βοήθεια, ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά, γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της, κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά». Γιατί μετά μπερδεύεται η «Λέγκω», με τον Εθνικό Υμνο. «Μοναχή το δρόμο επήρες-εξανάλθες μοναχή, δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί». Γιατί ένας ρακένδυτος Καραγκιόζης κάνει κωλοτούμπες στην αυλή του Πολυχρονεμένου Βεζύρη, για μισή σάπια ρέγγα- δεν έχει και πολλή όρεξη σήμερα, αλλά το Κολλητήρι πεινάει. Σκάσε και σκύβε.

Καταπίνω στα γρήγορα τα δάκρια της ταπείνωσης (είναι η ιδέα μου, ή έχουν στ’ αλήθεια πιο πικρή γεύση, από όλα τα άλλα είδη δακρύων;) Σκουπίζω και τα μάγουλά μου, όχι ότι με βλέπει κανείς, άλλωστε λείπουν όλοι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…

Σκέφτομαι, Λέγκω, μάνα, όπως μου έμαθαν να σκέφτομαι: με ομόλογα, συναλλαγματικές ισοτιμίες και αποκλίσεις επιτοκίων. Βοηθάει πολύ, συνέρχομαι γρήγορα. Ο Μαρκόπουλος είναι, άλλωστε, τόσο ντεμοντέ, μη μας πούνε και ταγάρια. Φοράω το καλύτερό μου Κινέζικο χαμόγελο και λυγίζω τη μέση μου σε μια κομψή υπόκλιση, που την έχω αντιγράψει επιμελώς από το «Σήκωσε τα Κόκκινα Φανάρια».

Είμαι έτοιμη για σας τώρα, Πολυχρονεμένε μου κύριε Τζιαμπάο. Όλοι οι πελάτες είναι ευπρόσδεκτοι στο σπίτι της Τσάϊνα Μπλού. Ακόμα και οι πιο βιτσιόζοι. Ειδικά αυτοί.

Πράσινη ανάπτυξη

Άραγε όταν ο Πρωθυπουργός αυτής της χώρας μιλάει για πράσινη ανάπτυξη τι ακριβώς εννοεί? Γιατί ή εγώ είμαι χαζός και δεν κατάλαβα ή αυτός δεν μας λέει.

Γιατί αν την εννοεί όπως την εννοεί το the venus project τότε έχει καλώς. Αλλά δεν… δεν βλέπω φως. Και δεν φτάνει αυτό αλλά ξεπουλάμε και τον ΟΣΕ όσο όσο.

Γιατί κύριοι ανέγκέφαλοι των Υπουργείων?

Γιατί δεν ακούτε τον Πρωθυπουργό αυτής της χώρας?

Γιατί δεν κάνετε πράξη την πράσινη ανάπτυξη?

Δεν ξέρετε πως?

Θα σας δώσω εγώ μια ιδέα.

Παίρνουμε τον ΟΣΕ, του αλλάζουμε όλες τις μηχανές σε ηλεκτρικές ενώ παράλληλα με τις γραμμές στήνουμε φωτοβολταϊκά. Άρα έχουμε και μηδενικούς ρύπους από τα τρένα και έσοδα για τον οργανισμό από το ρεύμα που θα πουλάει στη ΔΕΗ. Ταυτόχρονα ανάπτυξη αφού για να γίνουν αυτά κάποιοι θα πρέπει να δουλέψουν. Τόσο απλά.

Αλλά είπαμε ότι οι πολιτικοί δεν είναι για να δίνουν λύσεις αλλά για να φτιάχνουν νόμους.

Άραγε ποια είναι καλύτερη λύση?

Το να πουλήσουμε το 49% του ΟΣΕ σε ιδιώτη με συνέπεια να βάλουμε στα ταμεία του κράτους χρήματα σήμερα αλλά να χάσουμε από αύριο και για πάντα (αφού θα μπαίνει στα ταμεία του κράτους μόνο το 51% των εσόδων)?

Ή να κάνουμε αυτό που προτείνω πιο πάνω και να κρατήσει το Δημόσιο τον ΟΣΕ και να αρχίσει αυτός να είναι κερδοφόρος?

Νίκος Σταθόπουλος

Ανεγκέφαλοι των Υπουργείων

Πρόστιμα από 1.500 έως 3.000 ευρώ, αλλά και αφαίρεση διπλώματος για όσους καπνίζουν στο αυτοκίνητό τους, όταν σε αυτό επιβαίνουν μικρά παιδιά, προβλέπει η τροπολογία που εξετάζει να φέρει στη Βουλή το υπουργείο Υγείας. ( news24…).

Ωραία… δηλαδή θέλουν να ρίχνουν πρόστιμα και ακόμη να αφαιρούν την άδεια οδήγησης επειδή κάνουμε τα παιδιά μας παθητικούς καπνιστές. Αλλά δεν σκέφτονται πως όταν οδηγούμε ένα αυτοκίνητο με αερόσακους (τουλάχιστον το 85% του στόλου των επιβατικών αυτοκινήτων σήμερα), όπως γράφουνε οι οδηγίες χρήσεως όλων των αυτοκινήτων (ναι υπάρχει τέτοιο βιβλίο), σε περίπτωση ατυχήματος και όταν ανοίξουν οι αερόσακοι θα πρέπει να φοράμε την ζώνη ασφαλείας και να έχουμε τουλάχιστον ένα παράθυρο ανοιχτό κατά 1 εκατοστό (ο λόγος κατ’ ελάχιστο να μην σπάσουν τα τύμπανα των αυτιών μας). Άρα ανεγκέφαλοι των Υπουργείων όταν κινείται το αυτοκίνητο υπάρχει φυσικός εξαερισμός κατά πολύ καλύτερος πάρα πολλών μαγαζιών.

Αλλά λέω να το θέσουμε το θέμα λίγο διαφορετικά.

·         Αφού τους ενδιαφέρει τόσο πολύ πια η υγεία της νεολαίας μας γιατί δεν πάνε αυτόφωρο, με την αιτιολογία απόπειρας δολοφονίας και απόπειρας πρόκλησης σωματικής βλάβης ή κάτι τέτοιο (δεν τα πάω καλά με τα νομικά), σε όσους δεν έχουν το ειδικό κάθισμα* για τα παιδιά τους?

·         Γιατί ανεγκέφαλοι των Υπουργείων ενώ χάνουμε ένα χωριό κάθε χρόνο σε ατυχήματα (συνολικά 1000 περίπου νέοι έως 35 ετών καταλήγουν είτε νεκροί είτε βαριά τραυματίες βλέπε Πρωταγωνιστές – Θεοδωράκης ή goοgle it) δεν κάνετε κάτι γι’ αυτό?

·         Γιατί δεν πάτε στα σχολεία να εκπαιδεύσετε τους μαθητές?

·         Γιατί δεν φτιάχνεται πίστες (το ελληνικό θα το φτιάξουμε ξενοδοχεία έτσι?) να ξεσπάνε οι νέοι (το ξέρετε άραγε ότι σε ασφαλείς συνθήκες όπως αυτές μιας πίστας θα μάθουν τα περί ενεργητικής ασφάλειας – ναι υπάρχει και τέτοιο)?

·         Γιατί ενώ οι Έλληνες δίνουν τα περισσότερα χρήματα από όλους τους Ευρωπαίους για λάστιχα αυτοκινήτου εσείς ανεγκέφαλοι δεν φτιάχνεται ένα δρόμο?

·         Και γιατί δεν ορίζουν με νόμο ελάχιστο συντελεστή τριβής για τους δρόμους μας με τέτοιο τρόπο ώστε αν πέσει κάτω από ένα όριο όποιος είναι υπεύθυνος από τον δήμο – νομαρχία – περιφέρεια να τον κλείνουν μέσα για απόπειρας δολοφονίας αντί οι δήμοι να ασφαλίζουν τους δρόμους? (ναι γίνεται και ο λόγος? Σε περίπτωση που κάποιο αυτοκίνητο “τραυματιστεί” από κάποιο λακκούβα του δρόμου και ο οδηγός κάνει αγωγή κατά “κάποιου” των αποζημιώνει η ασφαλιστική)

Τυχαίο κάτι από τα παραπάνω? Δεν νομίζω. Άλλωστε όλα γίνονται για να εισπράττουμε χρήμα και όχι για την προστασία των πολιτών αυτής της χώρας. Εξάλλου κανείς πολιτικός δεν είναι πρακτικός άνθρωπος. Όλοι ξέρουν να κάνουν νόμους και όχι να δίνουν λύσεις.

ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ.

Νίκος Σταθόπουλος

*Προς ενημέρωση υπάρχουν τέτοια και είναι ανάλογα με τα κιλά και το ύψος των παιδιών. Και σύμφωνα με μελέτες θα πρέπει τα παιδιά μας να κάθονται σε καθίσματα τα οποία κοιτάνε ανάποδα μέχρι τα 4 τους διότι σε περίπτωση ατυχήματος είναι τόσο μεγάλη η επιτάχυνση που δέχεται το κεφάλι του παιδιού που δεν μπορεί να την αντέξει με συνέπεια να σπάει ο “σβέρκος” τους.

Greatest Drivers: Colin McRae

Ο Colin McRay πέθανε ύστερα από πτώση του ελικοπτερου του στις 15 Σεπτεμβρίου 2007.
If in doubt ... flat out.
RIP Colin

Η καλύτερη διαφήμιση ever

Η συγκεκριμένη διαφήμιση είναι η πλέον πρωτότυπη και δημιουργική. Προβάλλεται μέσω του Youtube και μας δίνει την ευκαιρία να… συμβάλλουμε κι εμείς στην εξέλιξή της. Πως;

Δείτε το βίντεο παρακάτω και ακολουθείστε τις οδηγίες. Θα πάθετε πλάκα.

Senna at Donington, Greatest F1 lap

Με αφορμή το trailer της ταινίας για την ζωή του Ayrton Senna da Silva και το προηγούμενο Σάββατο βλέποντας της κατατακτήριες για τον αγώνα στο SPA άκουσα από τους εκφωνητές, όταν άρχισε να βρέχει στην πίστα, πως είναι η καλύτερη φάση για τον Schumacher γιατί είναι ο άρχοντας της βροχής. Προφανώς ξέχασαν ότι ο Barrichello (δεν μπορώ να θυμηθώ την χρονιά) έχει κερδίσει στην συγκεκριμένη πίστα οδηγώντας με σλικ για 7 γύρους υπό βροχή όταν όλοι οι υπόλοιποι έμπαιναν για αλλαγή.

Και επειδή το blog αυτό έχει τίτλο “Για να μαθαίνουμε” σας γράφω λοιπόν ποιος είναι σύμφωνα με τους οδηγούς της f1 ο καλύτερος οδηγός και επισυνάπτω το παρακάτω video για να δείτε κιόλας (είπαμε για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι).

Είμαστε στο Ευρωπαϊκό GP και συγκεκριμένα στο Donington Park για το πρωτάθλημα του 1993.Η πίστα είναι βρεγμένη με την βροχή να πέφτει σε ορισμένα μόνο σημεία της.

Έχουμε λοιπόν την σειρά εκκίνησης Prost, Hill, Wendlinger, Senna, Schumacher, Barrichello.

Κατά την εκκίνηση ο Senna χάνει την θέση του από τον Schumacher και έρχεται δίπλα δίπλα με τον Barrichello.

Πριν την πρώτη στροφή η κατάταξη έχει ως εξής Prost, Hill, Wendlinger, Schumacher, Senna, Barrichello. Όπως θα δείτε και στο video πριν το τέλος του πρώτου γύρου ο Ayrton Senna da Silva έχει προσπεράσει και τους 4 που είναι μπροστά του και τελειώνει τον γύρο 1ος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι

1. Τρέχει με σλικ ελαστικά
2. Δεν άλλαξε λάστιχα σε όλη την διάρκεια του αγώνα όταν ο Prost άλλαξε από στεγνά σε βρόχινα πάρα πολλές φορές.
3. Τερμάτισε 1ος με τον τελευταίο γύρο να τον κάνει βόλτα (λόγω βροχής).

Αν έχουμε αμφιβολίες δείτε το τελευταιο video απο την suzuka Ayrton Senna vs Michael Schumacher με διαφορα 10 χρόνια και πέστε μου ποιος είναι ο καλύτερος οδηγός αγώνων f1 ever?

Είναι πράγματι η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση προ των πυλών;

Όλα δείχνουν, πως η ανθρωπότητα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με αποφάσεις που θα καθορίσουν ίσως το μέλλον της.

Δημοσιεύθηκε από Alkimos στο Alkimos archive


Το ότι η  παγκόσμια οικονομία έχει ξεπεράσει πια το «σημείο μηδέν», αυτό δεν αποτελεί πλέον μυστικό. Η φούσκα του καπιταλιστικού συστήματος έχει πιάσει οροφή (βλέπε εδώ), με αποτέλεσμα, η εκτός ελέγχου γιγάντωση του να προκαλεί τριγμούς στο συστημικό οικοδόμημα. Οι ξέφρενες προσπάθειες των μεγάλων χρηματοοικονομικών φορέων και των κρατών της Δύσης να προλάβουν την κατάρρευση, δείχνουν να μην ευδοκιμούν,  με αποτέλεσμα, να μιλούν πλέον όλοι σήμερα για αναπόφευκτες «ακραίες λύσεις». Η αρχαία θεωρία του humoralism ή ayurvedic, που κυριαρχούσε στον μεσαίωνα, επανέρχεται στο προσκήνιο και οι μεγάλες δυνάμεις υποκινούνται προς την επιλογή της «θεραπείας» μέσω …αφαίμαξης, δηλαδή ΠΟΛΕΜΟ!

Μήπως αυτή η μέθοδος δεν ήταν που επιλέχτηκε και στην περίπτωση των λεγόμενων «μεγάλων πολέμων» για να δώσει λύσεις στα διεθνή οικονομικά αδιέξοδα; Πρόκειται για την γνωστή στρατηγική, που λέει: «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», και αυτό βλέπουμε να συζητάτε σήμερα ευρέως, κυρίως ανάμεσα στους κύκλους αυτούς πού έχουν υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα από την τελευταία οικονομική κρίση. Ποιοι είναι αυτοί; Στην ερώτηση αυτή η απάντηση είναι εύκολη, αρκεί να αναλογιστούμε το ποιοι αποτελούσαν τους πυλώνες του καπιταλιστικού οικοδομήματος.

Από τη στιγμή που κάποια από τις δυνάμεις αυτού του κόσμου λειτούργησε –με τα κριτήρια των δυτικών δυνάμεων- «παρασιτικά», και δεν έχει επηρεαστεί αρνητικά από την διεθνή οικονομική κρίση, αντίθετα έχει γιγαντωθεί, και αυτή είναι η Κίνα, τότε δύο είναι όντως οι μόνες πιθανές κινήσεις στη γεωστρατηγική σκακιέρα: Υποχώρηση ή Επίθεση!

Η Γερμανία, η Ρωσία, οι Ινδίες, η Βραζιλία, το Ιράν, ακόμα και η Τουρκία, δείχνουν να έχουν τοποθετηθεί υπέρ των συμφερόντων της Κίνας. Τι θα κάνει ο Αγγλοαμερικανικός συνασπισμός και οι …δορυφόροι του (στους οποίους φαίνεται να μας έχει εντάξει η κυβέρνηση Παπανδρέου); Θα συνταχθεί με αυτές τις δυνάμεις, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την παγκόσμια κυριαρχία του ή θα ακολουθήσει την υποκίνηση του Ισραήλ για επίθεση (η επίθεση κατά του Ιράν είναι μόνο προσχηματική, στόχος είναι η Κίνα);

Η μόνη παρηγορητική σκέψη που θα ήθελα να καταθέσω, για να καθησυχάσω τους φίλους αναγνώστες που εύλογα ανησυχούν, είναι, πως ένας πόλεμος αυτής της έκτασης σήμερα (υποκινούμενος για μια ακόμη φορά από τους «γνωστούς διεθνείς αγύρτες») θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία, πράγμα το οποίο δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του διεθνούς «θηρίου» (αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό). Το ποιο πιθανό σενάριο λοιπόν είναι, «να τα βρουν» τα δύο «μέτωπα» αναμεταξύ τους και να πληρώσουν τελικά …τη νύφη, οι «γνωστοί άγνωστοι απατεώνες», που έχουν μεθύσει από την αφαίμαξη της ανθρωπότητας εδώ και αιώνες!

Μπροστά μας βρίσκονται συγκλονιστικές, ανατρεπτικές εξελίξεις. Τα «μέτωπα» θα είναι όμως τελικά πολύ διαφορετικά από αυτά που διαφαίνονται μέσα από τα χειραγωγημένα διεθνή ΜΜΕ και δείχνουν να εμπλέκονται σήμερα στη διαμάχη για την Παγκόσμια Κυριαρχία.

Το καίριο ερώτημα τώρα για τον καθένα μας, είναι: με ποιο στρατόπεδο έχω εγώ προσωπικά συνταχθεί;

Ζούμε σε έναν καιρό, όπου η στάση μας και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, θα καθορίσει ως φαίνεται το μέλλον μας.

Τι σούργελο επικίνδυνο είν’ αυτό;

Γράφει η Λιάνα Καννέλη στο citypress-gr

Αφού σ’ αυτόν τον τόπο, η πατρίδα κάνει άλματα. Ισάξια του Κολοκοτρώνη! Με γνώμονα το κέρδος η πατρίδα είναι φρουτάκια, στοίχημα, καζίνο, ρουλέτα, χαρτοπαικτική λέσχη. Πάει εκείνο το αφελώς ή πονηρά τραγουδισμένο «τι είν’ η πατρίδα μας μην είναι τα ψηλά βουνά, μην είν’ οι κάμποι… ταρατατάα!!!) Πάει κι εκείνο το χουντικό «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο…» ασλανίδικης έμπνευσης. Τώρα «προχωρήσαμε». Αναγκαστικά, για να μην τάχαμου μας επιβάλει πρόστιμο το Βρύξελλο, στην εγκατάσταση κουλοχέρηδων με φρουτάκια σε κάθε συνοικία, σε κάθε χωριό, στο καφενείο, στα βουνά, εκεί που δε θα φτάσει το κτήνος ο Καλλικράτης του ΠΑΣΟΚ.
Ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης έχτισαν τον Παρθενώνα. Ο Κανελλόπουλος έδωσε το όνομα του Παρθενώνα στη Μακρόνησο και το ΠΑΣΟΚ το ψευδώνυμο στο νόμο που θα κάνει την Ελλάδα, κατά δήλωση Γ.Α.Π. αγνώριστη. Νέοι Παρθενώνες μας περιμένουν με τζογαδόρους. Κι αν λείπει άγαλμα, αυτό είναι του Νικ δε Γκρικ, του τύπου που τίναζε τα καζίνα στον αέρα την εποχή της φτώχειας στις ΗΠΑ.

Τι κυβέρνηση επικίνδυνο σούργελο είναι αυτό ωρέ σύντροφοι; Για να κρύψει τα εγκλήματά της εναντίον των εργαζομένων, των γυναικών, των γέρων, των νέων, της πλειονότητας αλλά…
όχι και πλειοψηφίας της χώρας, στήνει ένα θέατρο και κατουράει στα μούτρα όσων επιμένουν να μένουν θεατές.

Το ΠΑΣΟΚ πέταξε το Χρυσανθακόπουλο επειδή συνελήφθη απ’ την κρυφή κάμερα της «Ζούγκλας» να παίζει φρουτάκια. Ο επιχειρηματίας των φρουτακίων Νικολετάτος χάθηκε απ’ το προσκήνιο της τότε θύελλας «κάθαρσης» από τον τζόγο.

Σήμερα, ο Χρυσανθακόπουλος είναι γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑ.Ο.Σ. που ψήφισε το μνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει αναπτυξιακό νόμο με 30.000 φρουτάκια ανά την επικράτεια, καπάκι σ’ όλο τον υπόλοιπο τζόγο. Ηλεκτρονικό έγκλημα παλιάς κοπής. Καπιταλιστικό πανάρχαιο παιχνίδι ληστείας με πιο μοντέρνα μέσα. Θα το ψηφίσει άραγε το ΛΑ.Ο.Σ. αυτό το αναπτυξιακό ευρωθαύμα των κουλοχέρηδων;

Γιατί να μην πιστέψεις δηλαδή, ότι αυτοί που κυβερνάνε, αύριο το πρωί αν χρειαστεί, θα ρίχνανε ντόπα στο Μαραθώνα, να εξαρτηθούμε όλοι απ’ τις βρύσες κι έτσι να συνεισφέρουμε στα κέρδη. Για την πατρίδα ρε γαμώτο κάντε παιχνίδι! Μεθύστε με τ’ αθάνατο του τζόγου το ’21!

Με φερετζέ την εξέλιξη του διαδικτύου και των τεχνολογιών αιχμής, αυτή η ακροδεξιά κυβέρνηση σούργελο της ευρωσοσιαλδημοκρατίας κατεδαφίζει δικαιώματα και χτίζει εθνική συνείδηση youtube (ιστότοπος όπου παίζονται και βίντεο εκτός των άλλων…). Κοτζάμ κυβέρνηση καλεί τους πολίτες σε διαγωνισμό για το καλύτερο βίντεο εναντίον της φοροδιαφυγής! Ελεος. Διεφθαρμένοι που παίζουν τους αδιάφθορους, σε επίπεδο συστημικής κυβερνητικής επιλογής, κυκλοφορούν και ψηφίζονται μετατρέποντας τα πρόσωπα – πολίτες σε προσωπίδες ενός ακατονόμαστου θιάσου. Αδώνιδος έργα ασχημίας το πιστοποιούν.

Αν δεν ήταν επικίνδυνοι ως νομιμοποιημένοι, θα ήταν μια κακιά επιθεώρηση που δεν θ’ άντεχε πέντε λεπτά στο youtube. Κάντε δυο κλικ αριστερά κι η ζωή παύει να είναι μπίλια στη ρουλέτα τους.