Οικονομική κρίση και ΜΜΕ

Απο το tvxs.gr ενα πολυ ενδιαφερον ντοκιμαντερ που εγινε ερασιτεχνικά, και μας δείχνει με πολύ εύστοχο τρόπο το “ρόλο” των ελληνικών Μ.Μ.Ε. κατά τη διάρκεια της οικονομικης κρίσης.Πολυ καλή δουλειά για ερασιτεχνικό ντοκυμαντερ.
Ένα ντοκιμαντέρ από χρήστη του διαδικτύου για το πώς τα ΜΜΕ χειρίστηκαν την οικονομική κρίση, προβάλλοντας τα μέτρα ως αναγκαία και τη προσφυγή μας στο ΔΝΤ ως μονόδρομο και αναγκαίο κακό.
Σύμφωνα με τη δημιουργό του βίντεο Ε. Φ., το βίντεο βασίζεται στην εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου (εκπομπή Infowar 11ης Μαρτίου για τον Σκάι) καθώς και σε έρευνα του Παντείου πανεπιστημίου για τον ρόλο των ΜΜΕ στην οικονομική κρίση.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ:


tvxs.gr | Οικονομική κρίση και ΜΜΕ

Το μυστικό της ευτυχίας

Δημοσιεύθηκε εδώ Το μυστικό της ευτυχίας

Εκατομμύρια πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας εκστασιασμένοι για το μεγάλο καλό (κατά Πάγκαλο) που τους βρήκε.

Απολαμβάνοντας το αγγούρι του ΔΝΤ ζητωκραύγαζαν και φώναζαν ότι θέλουν κι άλλο.

Κάποιες δεκάδες από αυτούς προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα μπροστά από την βουλή με σκοπό να εισέλθουν για να καταθέσουν και τα τελευταία τους ευρώ.

Αναγνωρίζοντας ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία συνειδητοποίησαν ότι τελικά η τρόικα βρίσκεται στην Ελλάδα για να μας βοηθήσει να το φιλοσοφήσουμε το θέμα και να αφεθούμε στην προσδοκία της δευτέρας παρουσίας και να ασχοληθούμε με πνευματικές ανησυχίες αφήνοντας για τους τραπεζίτες τα άνευ ουσίας θέματα που σχετίζονται με το χρήμα.

Ως λαός δεν μπορούμε να καταδεχθούμε και να πέσουμε χαμηλά για τα χρήματα γι΄ αυτό και δεν έχουμε αντιδράσεις για την μείωση του εισοδήματος μας. Είμαστε υπεράνω χρημάτων.

Εντωμεταξύ μέσα στην ευτυχία μας παραλίγο να μην αντιληφθούμε τις μεγάλες δυνατότητες που μας δίνει η τρόικα. Πλέον οι συλλογικές συμβάσεις δεν θα έχουν ισχύ (ουσιαστικά).

Αυτό είναι ένα μεγάλο πλήγμα για τους εργοδότες καθώς δεν θα μπορούν να καλυφθούν πίσω από τις συμφωνίες με την ΓΣΕΕ και θα αναγκαστούν να διαπραγματευτούν με τον υπάλληλο τους.

Τέτοια κατρακύλα για τους εργοδότες δεν μπορούσε να την φανταστεί κανείς. Πλέον ο εργαζόμενος θα λέει στον εργοδότη: «ή μου δίνεις τα λεφτά της υπεραξίας μου ή φεύγω από την δουλειά να δούμε πως θα τα καταφέρεις μόνος σου…».

Και από την θέση του ισχυρού θα πετυχαίνει την καλύτερη συμφωνία.

Είναι τόσο πολύ η ευτυχία μας με το ΔΝΤ που κάνουμε πλέον εξαγωγές ευτυχίας και χαράς. Η πρώτη χώρα που έκανε εισαγωγές από εμάς είναι οι Ιρλανδία.

Θα ακολουθήσει η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία… έτσι για να σκάσει από το κακό της η γερμανίδα.

Εμείς θα είμαστε ευτυχισμένοι και η γερμανίδα θα βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης μετρώντας τα ευρώ της.

ΔΗΣΥ λέγεται το κόμμα της κόρης του επίτιμου. Ανορθόγραφα το έγραψε. ΔΥΣΗ είναι το σωστό.

Ο Γιωργάκης δήλωσε ότι θα έχουμε εκλογές σε τρία χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη τη αξιοπιστία του ανθρώπου ας ετοιμαζόμαστε σε κάνα εξάμηνο για εκλογές.

Το καλό με τις εκλογές είναι ότι η αντιλαϊκή κυβέρνηση θα χάσει. Το κακό είναι ότι θα την ακολουθήσει μια άλλη αντιλαϊκή κυβέρνηση.

Εκτός και αν κάποιος έχει πιστέψει ότι ο Σαμαράς είναι ο επαναστάτης που θα τα βάλει με την τρόικα ή που θα ακολουθήσει πολιτική υπέρ των εργαζόμενων.

Καλά για την Ντόρα δεν το συζητάμε. Το πιο πιθανό είναι να συναγωνίζεται τον Καρατζαφέρη σε ποσοστά και κωλοτούμπες.

Την παραπομπή για Τσιτουρίδη και Δούκα για τα δομημένα ομόλογα θα προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Για να έχουμε να ασχολούμαστε. Διότι όπως τα έχουν κάνει τα δύο κόμματα εξουσίας στην περίπτωση των πολιτικών καταδικάζεται το θύμα και αθωώνεται ο κλέφτης.

ΝΔ. Το κόμμα των αποστατών. Ο επίτιμος είχε κάνει την αρχή. Ακολούθησε ο Σαμαράς. Μετά η Ντόρα. Και ακολουθούν τα ντοράκια.

Δέκα εντολές μας έδωσε η τρόικα. Την εξής μία. Βουλιάξτε το συντομότερο δυνατόν γιατί έχουν σειρά και άλλοι.

Μικρός Φωκίων

Τι είναι πολιτική μέσα από τα μάτια ενός παιδιού!!!!!!!!!!!!!

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:

- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια  ωρίμανσης, του απαντάει με ένα  παράδειγμα:

- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας. Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα  μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την  οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες  τις εργασίες που πρέπει να γίνουν. Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα  όσα συμβαίνουν γύρω της. Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας. Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για  τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει
κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και
βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..

Πηγαίνει στην  κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο  τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει  πανικός!

Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους
θορύβους... πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα
τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

'Τι να κάνω;', σκέφτεται, 'να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την
υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το
μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω...'

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο
μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:

- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;

- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, 

το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη,

η  κοινή γνώμη αδιαφορεί,

και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!!

Το αγόρι και η πόρτα

ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Εκεί που έπεσε
είναι μια κόκκινη λίμνη,
ένα κόκκινο δέντρο,
ένα κόκκινο πουλί.
Σηκώθηκε όρθια
η πεσμένη καγκελόπορτα-
χιλιάδες άλογα.
Λαός καβαλίκεψε.
Κομνηνέ! - φωνάξαμε.
Γύρισε και μας κοίταξε
δε φορούσε επίδεσμο
ούτε στεφάνι.
Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα
και μαύρα, πιο μαύρα-
καλπασμός, - η ιστορία
Να προφτάσουμε.

Το σώμα και το αίμα

Ο ΕΝΑΣ γράφει συνθήματα στους τοίχους ο άλλος
φωνάζει συνθήματα πάνω απ΄ τους δρόμους ο τρίτος
φοράει το παράθυρο τραγουδάει ανοιχτός Ρωμιοσύνη Ρωμιοσύνη
τους τραυματίες τους κουβάλησαν στη βιβλιοθήκη
η μια παλάμη αμπελόφυλλου στο χτυπημένο γόνατο
αγάλματα λυπημένα μες στους καπνούς -που τον ξεχάσατε τον
έρωτα
σπουδαστές οικοδόμοι κατάρες πλακάτ ζητωκραυγές σημαίες
έρωτας είναι τ΄ όνειρο έρωτας είναι ο κόσμος
χαμηλωμένο κούτελο του ταύρου έρχονται κι άλλοι κι άλλοι
μικρά μεγάλα σκολιαρόπαιδα με μια φούχτα στραγάλια με τσάντες
δυο κόκκινα πουλιά σταυρωτά ζωγραφισμένα στα τετράδια τους
οι νεόνυμφοι βγήκαν απ΄ το φωτογραφείο δένουν τις άσπρες ταινίες
στο κιγκλίδωμα
τυφλοί λαχειοπώλες μια όρθια κιθάρα λαμπιόνια φαρμακείων
νυχτώνει η πολιτεία ηλεκτρικοί αριθμοί κλεισμένα θέατρα
κλεισμένα τα μικρά τεφτέρια τα υπόγεια ποιήματα τα τρύπια λουλούδια
η μυστική γεωγραφία ανεβαίνει βουβή πάνω απ΄ τη νύχτα απ΄ το
απόρθητο βάθος
απόψε είναι ο καιρός για όλα λέει
απόψε είναι η συνέχεια όλων λέει
αύριο για όλο τον άνθρωπο για όλο το μέλλον
έτσι είπε πάνω στη στέγη
κράταγε ένα μεγάλο αόρατο τιμόνι κ΄ έστριβε την πολιτεία
κάτω απ την άσφαλτο ακουγόταν ο θόρυβος του κόσμου
ένα μαύρο σκυλί ένα καλάθι ένας μικρός καθρέφτης
δυο τεράστια παπούτσια του μικρού γελωτοποιού και το
σπασμένο ποτήρι
κ η μυρωδιά απ΄ τη φουφού του καστανά μεγάλη σαν καράβι

 Αθήνα 16 Νοεμβρίου 1973
Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, - πως μεγαλώνει
το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;
17 Νοεμβρίου
Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ΄ τους πυροβολισμούς,
πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-
ποιος θα πει : περιμένω απ΄ το μέσα μαύρο;
Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,
και το μοναχικό σκυλί στ΄ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω
απ΄ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη
στις λεωφόρους.
Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς
πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις

 

Roubini:Σχέδιο κρατικών αναδιαρθρώσεων για ΕΕ

Nouriel Roubini *
Δημοσιεύθηκε: euro2day.gr

Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να επιβάλει στην Ιρλανδία να δεχτεί το πακέτο στήριξης, η κυβέρνηση του Δουβλίνου σχεδόν αδυνατεί να πουλήσει τα ομόλογά της στην ανοιχτή αγορά, όπως ακριβώς συνέβη και με την Ελλάδα, την προηγούμενη άνοιξη. Τα spreads των ομολόγων της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας επίσης αυξάνονται, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας προειδοποίησε τη Δευτέρα ότι και η χώρα του ενδέχεται να δεχτεί χείρα βοηθείας.
Βραχυπρόθεσμα, η Ε.Ε. θα λύσει το πρόβλημα με ένα πακέτο διάσωσης για την Ιρλανδία, όπως ακριβώς έπραξε και με την Ελλάδα. Πιθανότατα, θα ακολουθήσει την ίδια στρατηγική και με την Πορτογαλία. Γίνεται όμως έτσι αντιληπτό ότι αυτή η κυλιόμενη διαδικασία, η οποία τοποθετεί τις ζημίες των ιδιωτικών τραπεζών στους προϋπολογισμούς του Δημοσίου, μπορεί να οδηγήσει σε κρατικές χρεοκοπίες.

Για να το θέσουμε απλά, οι Ιρλανδοί -όπως και οι Έλληνες- οδηγούνται σε χρεοκοπία. Το δημοσιονομικό τους έλλειμμα θα ανέλθει στο 30% του ΑΕΠ στα τέλη αυτού του έτους. Το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας, την ίδια περίοδο, θα φτάσει στο 100% του ΑΕΠ και αναμένεται να αγγίξει το 120% του ΑΕΠ, αν όχι υψηλότερα, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

Κατά συνέπεια, θα χρειαστεί σύντομα να υπάρξει αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, ανεξαρτήτως των λεπτομερειών οποιουδήποτε προσωρινού πακέτου στήριξης. Το σημαντικό ερώτημα για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους είναι πώς πρέπει να γίνει αυτή η αναδιάρθρωση χρέους.

Προς το παρόν, η Ε.Ε. δικαιολογεί την έκτακτη χρηματοδότηση με το επιχείρημα της έλλειψης ενός θεσμοθετημένου μηχανισμού για την αναδιάρθρωση χρεών. Αυτή η διαδικασία, που βρίσκεται υπό εξέταση στην Ε.Ε., φέρει τους ιδιώτες κατόχους κρατικών ομολόγων να καταγράφουν ζημίες προτού υλοποιηθεί κρατική στήριξη. Πράγματι, η πρόσφατη εκτίναξη του ιρλανδικού χρέους ξεκίνησε καθώς προέκυψαν ο πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη διερευνητικής ευρωπαϊκής συμφωνίας ως προς τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού για την αναδιάρθρωση των κρατικών χρεών.
Μία παρόμοια συζήτηση είχε γίνει την περίοδο 2001 - 2002, όταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε προτείνει έναν μηχανισμό αναδιάρθρωσης κρατικών χρεών (SDRM) για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, έτσι ώστε να αποφασιστεί ποιοι κάτοχοι κρατικών τίτλων θα αποπληρώνονταν και πόσα θα λάμβαναν. Η εμπειρία αυτή, όμως, έδειξε ότι η αναδιάρθρωση μπορεί να υλοποιηθεί με το πατροπαράδοτο εργαλείο της ανταλλακτικής προσφοράς ομολόγων, κατά την οποία το κρατικό χρέος ανταλλάσσεται με άλλους τίτλους.

Τέτοιες προσφορές εφαρμόστηκαν στις περιπτώσεις του Πακιστάν, της Ουκρανίας, της Ουρουγουάης και της Δομινικανής Δημοκρατίας. Η Αργεντινή, η Ρωσία και το Εκουαδόρ επίσης χρησιμοποίησαν αυτήν την τεχνική, αν και στις συγκεκριμένες χώρες οι προσφορές ανταλλαγών διατυπώθηκαν αφού είχε πραγματοποιηθεί αθέτηση πληρωμών. Η Ε.Ε. θα πρέπει να δει με προσοχή αυτά τα παραδείγματα. Εάν τα μελετούσε, θα έβλεπε ότι δεν είναι απαραίτητος ένας θεσμοθετημένος μηχανισμός για να εφαρμοστεί η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση, την οποία η Ευρώπη θα πρέπει σύντομα να παρουσιάσει.
Εκείνοι που υποστηρίζουν τη λύση του SDRM ανησυχούν μήπως οι επενδυτές με ληξιπρόθεσμους τίτλους οδηγηθούν στην έξοδο κινδύνου, πυροδοτώντας μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και επιβάλλοντας ακόμη μεγαλύτερες ζημίες στους άλλους κατόχους ομολόγων. Παρ' όλα αυτά, οι κυβερνήσεις μπορούν να εμποδίσουν την άτακτη φυγή των επενδυτών με άλλους τρόπους. Επίσης, δεν πρέπει να ανησυχούν για το πρόβλημα των αποκαλούμενων free rider (των ιδιωτών επενδυτών που δεν αποδέχονται ευρύτερη συμβιβαστική συμφωνία, περιμένοντας να αποπληρωθούν σε μεταγενέστερο στάδιο). Ο κίνδυνος είναι βεβαίως υπαρκτός, αλλά η εμπειρία από τις χρεοκοπίες των αναπτυσσόμενων αγορών δείχνει πως μόνο ένα μικρό τμήμα των επενδυτών επιλέγει να διακινδυνεύσει τόσο όταν βρίσκεται επί τάπητος μία λογική εναλλακτική προσφορά.
Ο SDRM είναι σχεδιασμένος κατά τέτοιον τρόπο ώστε να αποτρέπει και τον κίνδυνο προσφυγής στη Δικαιοσύνη, καθώς επενδυτές θα μπουν στη διαδικασία να διεκδικήσουν μέσω της δικαστικής οδού τις απαιτήσεις τους. Η περίπτωση της Αργεντινής αποδεικνύει πως η κρατική ασυλία είναι τόσο ισχυρή που μπορεί να αντιμετωπίσει τις περισσότερες νομικές διεκδικήσεις. Επιπλέον, ενώ οι κρατικοί τίτλοι των αναδυόμενων οικονομιών εκδίδονται συνήθως στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη, τα χρέη των μελών της ευρωζώνης εκδίδονται σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Κατά συνέπεια, η νομική προστασία που έχουν η Αθήνα και το Δουβλίνο θα μειώσει περαιτέρω τις πιθανότητες που έχουν οι ιδιώτες πιστωτές στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Βεβαίως, μια χώρα που βρίσκεται υπό καθεστώς χρεοκοπίας θα πρέπει να εξασφαλίσει νέα χρηματοδότηση για να είναι βιώσιμη η αναδιάρθρωση τόσο των χρεών όσο και της οικονομίας της. Ενώ, όμως, οι υφιστάμενοι κανόνες του ΔΝΤ επιτρέπουν αυτήν τη νέα χρηματοδότηση, οι κανόνες του συστήματος στήριξης της ευρωζώνης, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας των 440 δισ. ευρώ, θα μπορούσαν να επεκταθούν για να επιτρέψουν τέτοια χρηματοδότηση.

Πολλά από αυτά τα ζητήματα είναι δυνατόν να αποφευχθούν εξ ολοκλήρου εάν το μέλος της ευρωζώνης που αντιμετωπίζει προβλήματα διατυπώσει στους πιστωτές ανταλλακτική προσφορά πριν προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει τις προσφυγές στη Δικαιοσύνη, θα μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης του χρηματοοικονομικού κινδύνου, δεν θα υπάρχει επίσημη κήρυξη πτώχευσης και οι ζημίες για τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς που έχουν μεγάλο όγκο κρατικών τίτλων θα αναβληθούν.

Πράγματι, όπως αποδεικνύουν τα παραδείγματα του Πακιστάν, της Ουκρανίας και της Ουρουγουάης, προληπτικές συμφωνίες μπορεί να υπάρξουν χωρίς να μειωθεί η ονομαστική αξία του χρέους, μέσω είτε παράτασης στη λήξη των τίτλων είτε αλλαγών στο επιτόκιο για την έκδοση νέων δανείων σε επίπεδα χαμηλότερα της αγοράς.
Η συζήτηση που γίνεται τώρα, λοιπόν, για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού SDRM είναι παραπλανητική. Η Ε.Ε. έχει ήδη αποφασίσει έκτακτη χρηματοδότηση για την Ελλάδα και την Ιρλανδία, όχι μόνο γιατί δεν έχει τον θεσμικά επίσημο μηχανισμό που να επιτρέπει ελεγχόμενη χρεοκοπία, αλλά και γιατί εκφράζονται ανησυχίες για συστημική μετάδοση. Όμως, ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτός ο κίνδυνος είναι η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρεών μέσω ανταλλακτικών συμφωνιών. Όσο ταχύτερα παραδεχτεί η Ε.Ε. αυτήν την πραγματικότητα τόσο γρηγορότερα μπορεί να φέρει και πάλι σε τάξη τα οικονομικά της.


* O κ. Nouriel Roubini είναι καθηγητής οικονομικών στο New York University και πρόεδρος του Roubini Global Economics.

Αργεντινός καθηγητής: Απαλλαγείτε από τους τοκογλύφους!

Συνομιλώντας με τον μελετητή της κρίσης της Αργεντινής, οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, Κλαούντιο Κατς, αποκομίζει κανείς την πεποίθηση ότι υπάρχει ζωή μετά τον (οικονομικό) θάνατο.

Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της ..αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. και επιβίωσαν.
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές.
Όπως η Ελλάδα σήμερα, έτσι και η Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του '90 όφειλε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει. «Δεν έχετε να πληρώσετε; Δώστε μας τα πετρέλαια.
Πουλήστε τις τηλεπικοινωνίες, την ύδρευση, τις αερογραμμές, τη συγκοινωνία, το φυσικό αέριο.
Η κυβέρνηση Μένεμ τούς τα έδωσε όλα. Και βρέθηκε η Αργεντινή στην παράδοξη κατάσταση να έχει πουλήσει τα πάντα και το χρέος της να αυξάνεται αντί να μειώνεται» λέει, χειρονομώντας ζωηρά.
«Μας έστυψαν όσο μπορούσαν, το ίδιο κάνουν τώρα μ' εσάς. Ηξεραν ότι η αποπληρωμή είναι αδύνατη, αλλά η στρατηγική τους ήταν μη σκέφτεστε, δώστε». Ο Kατς είναι οικονομολόγος, αλλά θεωρεί ότι σε προβλήματα όπως αυτά, τον πρώτο λόγο έχει η πολιτική.
«Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό», επισημαίνει. «Πρέπει πρώτα να ληφθεί μια θεμελιώδης πολιτική απόφαση και εν συνεχεία υπάρχουν δύο - τρεις εναλλακτικές λύσεις στο πεδίο της οικονομίας».
Η απόφαση αυτή είναι ότι η χώρα σταματά να εξοφλεί τους διεθνείς πιστωτές, είτε προχωρώντας σε στάση πληρωμών, όπως η Αργεντινή, είτε αρχίζοντας λογιστικό έλεγχο του χρέους, όπως το Εκουαδόρ.
«Το Εκουαδόρ δημιούργησε διεθνή επιτροπή ειδικών που προχώρησε σε λογιστικό έλεγχο του χρέους και κατέληξε ότι το πραγματικό χρέος ήταν μικρότερο από το ονομαστικό χρέος», υπογραμμίζει.
Ρωτώ πόσο επίπονη ήταν η στάση πληρωμών για την Αργεντινή. «Εκμεταλλευθήκαμε την περίοδο 2002-2005 για την οξυγόνωση της οικονομίας», απαντά.
«Είχαμε χρήματα για τα λογικά πράγματα, για μισθούς, συντάξεις, σχολεία, νοσοκομεία, για κάποιες επενδύσεις». Το λάθος της Αργεντινής είναι ότι περίμενε έως ότου χρεοκοπήσει, δεν προχώρησε στη στάση πληρωμών οργανωμένα και συντεταγμένα.
«Το πρώτο και κύριο πράγμα που θα έπρεπε να είχαμε κάνει θα ήταν να αναλάβει έγκαιρα η κυβέρνηση τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Δεν μιλώ για εθνικοποίηση, μιλώ για προσωρινό πλήρη έλεγχο.
Αυτό θα εμπόδιζε τη μαζική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, που δημιούργησε πολλά προβλήματα», λέει.
«Για να διαπραγματευθεί όμως μια κυβέρνηση με τις τράπεζες σε μια τέτοια στιγμή, πρέπει να βάλει στο τραπέζι το διάταγμα της εθνικοποίησής τους, ως απειλή, προκειμένου αυτές να συμφωνήσουν να δώσουν προσωρινά τον έλεγχο».
Ενώ η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη, η κυβέρνηση της Αργεντινής έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει , περιλαμβανομένης της δέσμευσης των καταθέσεων της μεσαίας τάξης προκειμένου να πληρωθούν οι πιστωτές.
«Αυτό ήταν το μοιραίο τους λάθος, καθώς η μεσαία τάξη ενώθηκε με τους φτωχούς που είχαν αρχίσει πραγματικά να πεινάνε», λέει. Δέκα μήνες διαδηλώσεων κορυφώθηκαν στην εξέγερση της 19ης και 20ής Δεκεμβρίου 2001, που υποχρέωσε τον πρόεδρο Ντε λα Ρούα να φύγει με ελικόπτερο από το πολιορκούμενο προεδρικό μέγαρο και τον διάδοχό του να κηρύξει στάση πληρωμών και να αποσυνδέσει το πέσο από το δολάριο.
Ελεγχος του ευρώ

«Καμία κυβέρνηση δεν αποφασίζει μόνη της κάτι τέτοιο, πρέπει να υποχρεωθεί από κάτω», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι απαιτείται και εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής. «Συνειδητοποιείτε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ;» ερωτώ.
«Μπορείτε να αποφασίσετε να μείνετε στο ευρώ, να φύγετε ή να επιλέξετε μια μέση λύση. Πρώτα οι Ελληνες θα αναλάβουν τον έλεγχο του νομίσματος που κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Μετά απ' αυτό, θα μπορέσετε να συζητήσετε για το μέλλον του ευρώ με άλλους όρους».
Και η άποψή του για τις τρομακτικές αντιδράσεις που θα προέκυπταν; «Αυτή είναι η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού. Ότι είστε φτωχοί και εκείνοι έχουν όλη την εξουσία.
Ότι εσείς δεν έχετε τίποτα και εκείνοι τα έχουν όλα. Ότι είστε ανάξιοι, διεφθαρμένοι και λοιπά. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε τη δύναμή σας και μετά να συζητήσετε μαζί τους με σωστούς όρους.
Το μυστικό στην πολιτική διαμάχη είναι να ξέρεις ποιες είναι οι δυνάμεις σου». Ο Κατς τονίζει ότι η οικονομική διαφορά ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Αργεντινή, τη Βολιβία ή το Εκουαδόρ.
«Όμως, όλες αυτές οι μικρές χώρες μπόρεσαν να διαπραγματευθούν με τη μεγάλη δύναμη. Στη Λατινική Αμερική δεν επαναλαμβάνουμε ό,τι λένε οι νεοφιλελεύθεροι. Είστε Ελληνες», λέει και δείχνει με πάθος την γκραβούρα του Παρθενώνα, που συμπτωματικά κρέμεται πάνω από το τραπέζι μας. Εμείς στην Αργεντινή έχουμε μόνο δύο αιώνες ιστορίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει τη δύναμη της ιστορίας της.

 πηγη  ksipnistere.blogspot.com

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ: Αποκαλυπτικές οι επόμενες βδομάδες

Δημοσιεύθηκε εδώ Ινφογνώμων Πολιτικά 

Του Μιχάλη Ιγνατίου
Σ’ αυτή την πόλη η οποία κυριαρχείται από ένα άνευ προηγουμένου κουτσομπολιό τα πάντα ξεκινούν με υπόγειες φήμες. Εντελώς ξαφνικά μπορεί να δεχθεί κάποιος ένα τηλεφώνημα, και να ακούσει την πλέον απίθανη πληροφορία, η οποία συνήθως επιβεβαιώνεται μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Οι φήμες και οι πληροφορίες για το Αιγαίο, την Κύπρο και το Σκοπιανό έχουν ξεκινήσει από το καλοκαίρι.
Αν δεν με απατά η μνήμη μου για πρώτη φορά έπεσαν έξω σε ό,τι αφορά τον χρόνο. Ομως, το γεγονός ότι επανέρχονται με τρόπο ασυνήθιστα έντονο προβληματίζει την διπλωματική κοινότητα, η οποία ομολογεί ότι οι συζητήσεις γίνονται με τη συμμετοχή τόσο μικρού κύκλου κυβερνητικών αξιωματούχων στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο ώστε οι διαρροές να αποκλείονται. Με δεδομένη την πλήρη συσκότιση, επιχείρησα μία συζήτηση «από καρδιάς» όπως συμφωνήσαμε με ανώτερο ξένο διπλωμάτη, ο οποίος μέχρι πρόσφατα είχε γνώση των συζητήσεων.

Με εξέπληξε η ομολογία του ότι οι διπλωματικοί αντιπρόσωποι της Ελλάδας και της Κύπρου -σε αντίθεση με τον πρέσβη της Τουρκίαςδεν συζητούν για τα εθνικά θέματα προφανώς επειδή δεν έχουν ουδεμία εντολή ή πληροφόρηση από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ο ανώτερος ξένος διπλωμάτης μου είπε πως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ζήτησε στοιχειώδη ενημέρωση για τις πρόσφατες συνομιλίες του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τον Ταγίπ Ερντογάν και η απάντηση από την ελληνική πλευρά ήταν ότι δεν γνωρίζει το περιεχόμενο των συζητήσεων.

Τα δεδομένα με βάση τις πληροφορίες και τις φήμες είναι τα εξής:
- Στο Κυπριακό δρομολογήθηκε μία νέα διαδικασία, η οποία θα αντικαταστήσει την παρούσα. Η «κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασία» θεωρείται πως έχει αποτύχει. «Είναι το ανέκδοτο των ξένων διπλωματικών αποστολών στην Κύπρο» ειρωνεύτηκε ο εν λόγω διπλωμάτης, ο οποίος προβλέπει πως στις 18 Νοεμβρίου ο Πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας θα βρεθεί προ δυσάρεστων εξελίξεων που θα αφορούν τις πτυχές του περιουσιακού και της διακυβέρνησης. Η μοναδική επιλογή του θάναι μόνο η «ηρωική έξοδος».

- Το Σκοπιανό θα είχε κλείσει εάν «έβαζε μυαλό ο ξεροκέφαλος Γκουέφσκι». Αυτή είναι η νέα θέση της Ουάσιγκτον, η οποία αποφάσισε να εξυπηρετήσει την Αθήνα για να δικαιούται να απαιτήσει υποχωρήσεις για τα θέματα του Αιγαίου και της Κύπρου. Οι Αμερικανοί που εξασφάλισαν το «ναι» της Αθήνας προσπαθούν να «επαναφέρουν στο μανδρί» τον πρωθυπουργό των Σκοπίων μέχρι το τέλος του μήνα για να εισέλθει πανηγυρικά η γειτονική χώρα στους κόλπους του ΝΑΤΟ.

- Για το θέμα του Αιγαίου, όπου «κτυπά η καρδιά της Ελλάδας» -όπως συνήθιζε να τονίζει ο Ανδρέας Παπανδρέου στους Αμερικανούς συνομιλητές του- διεξάγονται προχωρημένες συζητήσεις μέσα σε ένα κλίμα αδικαιολόγητης ευφορίας και αισιοδοξίας από την πλευρά της Τουρκίας. Προβληματίζει και ανησυχεί το γεγονός ότι έχει επιλεγεί η μυστική διπλωματία για το υπ’ αριθμόν ένα εθνικό θέμα της Ελλάδας. Αναρωτήθηκα: Μήπως τελικά δεν είναι υπερβολικός ο ισχυρισμός του ανώτερου ξένου διπλωμάτη ότι οι ελληνικές εκλογές επιβάλλεται να πραγματοποιηθούν τώρα ενόψει σοβαρών αποφάσεων για τα εθνικά θέματα και όχι για το μνημόνιο; Οι επόμενες εβδομάδες ίσως να είναι αποκαλυπτικές και για τα τρία θέματα: της Κύπρου, του Αιγαίου και των Σκοπίων...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Αναβλήθηκε λοιπόν η συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Αξιών της κυπριακής Βουλής που θα εξέταζε το πλήγμα θεσμών και προσώπων που εκπροσωπούν την κυπριακή πολιτεία όπως αποκαλύπτουν τα έγγραφα του κ. Αλέξανδρου Ντάουνερ, αντιπροσώπου των Ην. Εθνών στην Κύπρο. Ως γνωστόν τα έγγραφα καταγράφουν τις συζητήσεις του κ. Ντάουνερ με πολιτικούς, ιεράρχες, διπλωμάτες και δημοσιογράφους και αποδεικνύουν τους στενούς δεσμούς και τη στενή συνεργασία των ανθρώπων του ΟΗΕ με πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαιολογημένα γίνεται μεγάλη συζήτηση για τον τρόπο διαρροής των εγγράφων. Μου έκανε πάντως τεράστια εντύπωση ότι μια κυπριακή εφημερίδα και μία τουρκική... συμφωνούν ότι τα έκλεψε η κυπριακή ΚΥΠ μέσω πράκτορά της που δήθεν πούλησε έρωτα! Ο ισχυρισμός τους δεν συμπίπτει με το αποτελεσμα των ερευνών; Ετσι δεν είναι Αλέξανδρε;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
προς τον αξιότιμο Γενικό Εισαγγελέα και τους βουλευτές της αρμόδιας επιτροπής: Εάν τα Ηνωμένα Εθνη εξέδιδαν ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι τα έγγραφα είναι κλεμμένα και απόρρητα ουδείς δημοσιογράφος διαπιστευμένος στον ΟΗΕ θα τολμούσε να αποκαλύψει το περιεχόμενό τους. Ουδείς. Οι νόμοι είναι σεβαστοί και τηρούνται απόλυτα... Αρα το μείζον ερώτημα είναι αυτό: Γιατί δεν το έπραξαν μέχρι σήμερα; Μήπως η διαρροή εξυπηρετεί και τον Διεθνή Οργανισμό;
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Μίκης Θεοδωράκης: Μοναδικός πλέον δρομος για το Λαό είναι η ανυπακοή...

... και η οργάνωση ενός μαζικού λαικού κινήματος.Η χώρα από χθές κυβερνάται από μια μικρή μειοψηφία.Νέες ηγεσίες θα βγούν από το Λαό.Αυτοί που πρόδωσαν θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Μία συνάντηση των Επιτροπών εργαζομένων και ανέργων του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ χθές βράδυ με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη εξελίχτηκε σε μία σημαντική πολιτική συζήτηση και άκρως ενδιαφέρουσες δηλώσεις.

Την επομένη ακριβώς των εκλογών ο Μίκης Θεοδωράκης επισήμανε ότι η χώρα κυβερνιέται πλέον και επίσημα από μία μικρή μειοψηφία η οποία προσπαθεί να επιβάλει πολιτικές με τις οποίες δεν συμφωνεί η πλειοψηφία του λαού.

Κατά τη συζήτηση τόνισε επανειλημένα ότι ο μόνος τρόπος αντίδρασης του λαού είναι η επίδειξη ανυπακοής σε κάθε τομέα, όπως άρνηση πληρωμής φόρων, διοδίων,λογαριασμών ΔΕΗ κλπ.,ενώ συγχρόνως προέβλεψε ότι η εσωτερική ιδεολογική ζύμωση που έχει αρχίσει στην κοινωνία με τη μορφή δημιουργίας και λειτουργίας επιτροπών όπως αυτές του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ σε διάφορους τομείς και χώρους,θα ενταθεί.

Στόχος σύμφωνα με τον Μίκη Θεοδωράκη θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός μαζικού λαικού κινήματος που θα κάνει τις βασικές αλλαγές που χρεάζεται η χώρα.Από αυτό ακριβώς το λαικό κίνημα θα βγούν και οι νέες ηγεσίες που χρειάζεται ο τόπος.

Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η κυβέρνηση είχε στις αρχές του χρόνου δυο προσφορές άμεσης οικονομικής κάλυψης του ελληνικού οικονομικού προβλήματος με πολύ ευνοικούς όρους απο την Ρωσική και Κινεζική κυβέρνηση τις οποίες δεν αποδέχτηκε,ενώ αποκάλυψε στοιχεία για τη διχοτόμηση του Αιγαίου, χαρακτηρίζοντας τα παραπάνω προδοσία η οποία θα πρέπει να τιμωρηθεί..

Προανήγγειλε ομιλία του την 1η Δεκέμβρη εφ όλης της ύλης με την οποία όπως χαρακτηριστικά ανέφερε θα ανάψει μία σπίθα για την δημιουργία κινήματος πολιτών, το οποίο σε καμμία περίπτωση δεν θα αποτελεί ένα ακόμη κόμμα.

Η συνάντηση του Μίκη Θεοδωράκη με μέλη των Επιτροπών εργαζομένων και ανέργων του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ,έγινε στο θέατρο ΑΛΦΑ όπου παίζεται το έργο του Ντάριο Φο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΙΠΟΤΑ από το θίασο του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου.Μία θεατρική παράσταση γεμάτη πολιτικό λόγο που παραπέμπει άμεσα στην ελληνική επικαιρότητα, την οποία δεν θα πρέπει να χάσει κανείς.

Βίντεο της συζήτησης στο STOPCARTEL TV η στο http://www.youtube.com/watch?v=iXnDu-8-QDc

Δημοσιεύθηκε εδώ STOPCARTEL Newsdesk

Νέα ''κονόμα'' στο όνομα της Oμογένειας...

''Λεφτά υπάρχουν'' γιά...ΣΑΕριτζίδικες λαμογιές-αρπαχτές και ''ημέτερους''
Δημοσιεύθηκε εδώ www.kalami.net Γιά "να λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους"



Με το ποσόν των 5 εκατομ. ευρώ, μέσα σε δεινή οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα, χρηματοδοτήθηκε -σύμφωνα μ' έγκυρες, αποκλειστικές πληροφορίες μας- από το υπουργείο Εξωτερικών (GAP), το πρόγραμμα-''μαϊμού'' «Η Κιβωτός του Ελληνισμού», που προωθεί ο ''παγκόσμιος'' πρόεδρος του ''Συμβούλιου Απόδημου Ελληνισμού'' (ΣΑΕ), Στέφανος Ταμβάκης... «Η Κιβωτός του Ελληνισμού» πρόκειται να στεγαστεί στα Γραφεία του ΣΑΕ, στην Θεσσαλονίκη και υποτίθεται ότι θα περιλαμβάνει την ιστορία(;) του Απόδημου Ελληνισμού... Πρόσφατα, οι παγκόσμιοι, πρόεδρος και ταμίας του κρατικοδίαιτου -με μηδενική απήχηση στους Απόδημους- ΣΑΕ, πήραν και την χρονιάτικη χορηγία τους από το ελληνικό Δημόσιο, αλλά όχι και οι υπόλοιποι (γραμματέας, περιφερειάρχες)...
Θυμίζουμε ότι το ΣΑΕ δεν υπάρχει ως...νομικό πρόσωπο στην Ελλάδα! Δηλ. είναι οργάνωση-μαϊμού.
(Το έργο η ''Κιβωτός'', αν γίνει, δεν κοστίζει περισσότερα απο 1 εκατομ. ευρό. Τα υπόλοιπα, που πάνε;)
● Μία «Κιβωτός» γεμάτη αμαρτίες, προχειρότητες και...ΣΑΕριτζίδικα κόλπα! (Σχολιάζει ο ''Αθηναίος'')
● Αφού η Βουλή δεν ασχολείται με το ΣΑΕ, ένας εισαγγελέας στην Ελλάδα, δεν υπάρχει;... (Διαβάστε)
● Καταρρέει ο ομογενειακός Ελληνισμός... Σε αποσύνθεση το ΣAE... (περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ)

Γιατί το 'Επος του '40 έχει ξεχωριστή σημασία γιά τον Ελληνισμό της Αμερικής

Γιατί το 'Επος του '40 έχει ξεχωριστή σημασία γιά τον Ελληνισμό της Αμερικής

    Με ειρωνεία και κάθε άλλο παρά κολακευτικά σχόλια αντιμετώπισε ο αμερικανικός Τύπος της εποχής την επίθεση της φασιστικής και ισχυρής στρατιωτικά Ιταλίας εναντίον της Ελλάδας στις 28 Οκτωβρίου 1940. Μιά ματιά στο αρχείο της έγκριτης εφημερίδας The New York Times το πιστοποιεί (σημ. σύντ.: Βλέπε αρχείο Ν. Υ. Times ή Μπάμπη Μαλαφούρη «Οι 'Ελληνες της Αμερικής 1518-1948»). 
Οι ιταλικές δυνάμεις θα καταλάμβαναν την μικρή και στρατιωτικά ανίσχυρη Ελλάδα σε μικρό χρονικό διάστημα και ο Μουσολίνι θα "έπινε καφέ στην Ακρόπολη", σύμφωνα με την εφημερίδα.
    Η τροπή όμως των πραγμάτων διάψευσε τ' αναμενόμενα αποτελέσματα και το κλίμα άρχισε ν' αλλάζει. Η προέλαση των ελληνικών δυνάμεων στο έδαφος της Αλβανίας, η άτακτη υποχώρηση των Ιταλών, η πρώτη νίκη εναντίον του 'Αξονα και μάλιστα από μιά μικρή αδύναμη χώρα, προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στον αμερικανικό λαό και τα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα της νεοϋορκέζικης εφημερίδας, από ειρωνικά μετατράπηκαν σε διθυράμβους γιά το "ελληνικό θαύμα".
    Οι Αμερικανοί πολίτες άρχισαν τότε ν' αντιμετωπίζουν διαφορετικά τους 'Ελληνες μετανάστες, που αναγκάστηκαν να φτιάξουν την ΑΗΕΡΑ στην δεκαετία του '20 γιά να προστατευθούν από τις επιθέσεις των ρατσιστών -ειδικά- του Νότου. Οι "πιατάδες-μπρούκληδες" -που δεν γίνονταν αποδεκτοί κοινωνικά, ενώ στο Νότο οι επιγραφές "απαγορεύεται η είσοδος σε σκύλους κι 'Ελληνες" υπήρχαν ακόμα σε καταστήματα-, άρχισαν να απασχολούν τα αμερικανικά ΜΜΕ, εξαιτίας του 'Επους του '40. ...
    Το κλίμα άλλαξε, οι Αμερικανοί άρχισαν να υποστηρίζουν τα ελληνικής ιδιοκτησίας καταστήματα στη Νέα Υόρκη και την περιοχή της Βοστώνης, αγόραζαν προϊόντα από αυτά, εκφράζοντας παράλληλα τον θαυμασμό τους γιά το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής που δημιούργησε το 'Επος του '40, ενώ τον Ιανουάριο του χρόνου 1941, σκίτσα τσολιάδων με την χαρακτηριστική λέξη "αέρα", δημοσιεύονταν στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας The New York Times. Τότε καθιερώθηκε και η μεγαλειώδης παρέλαση στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, που χρόνια αργότερα άρχισε να γίνεται γιά την 25η Μαρτίου.
    Το 'Επος του '40, δεν έχει μόνο ξεχωριστή σημασία γιά το ελληνικό 'Εθνος. Αποτελεί και την καθοριστική στιγμή της ιστορίας μας, που καθιέρωσε τον Ελληνισμό στην Αμερική και τον έκανε σεβαστό και υπολογίσιμο στον λαό της. Δυστυχώς όμως στις ημέρες μας, η έλλειψη γνώσης της πραγματικής ιστορίας των Ελλήνων στην Αμερική, έχει ως αποτέλεσμα παροικίες, Οργανώσεις κλπ να μην αποδίδουν την πρέπουσα τιμή στο 'Επος του '40, που αποτελεί, πραγματικά και ιστορικά, την κορυφαία, την μεγάλη στιγμή γιά τον Ελληνισμό της Αμερικής.

Γιώργος Λυκομήτρος (Σεπτέμβριος 1988)

Γιατί το 'Επος του '40 έχει μεγάλη, ξεχωριστή σημασία γιά τον Ελληνισμό της Αμερικής... (Διαβάστε)

'Εκθεση AHEPA γιά τις επιδόσεις μελών Κογκρέσσου HΠΑ στα ελληνικά ζητήματα... (Aναλυτικά)

Εκδηλώσεις και μικρή παρέλαση στην Αστόρια Ν. Υόρκης, γιά την 28η Οκτωβρίου... (Aναλυτικά)