Που θα πας εσύ πασάκα μου;

Αναρτήθηκε από Dr.SeenG εδώ dr.SeenG.com
Κι εγένετο η Δημοκρατική Συμμαχία με σήμα την ελιά και soundtrack το «We will rock you». «Θα μας fart τα dicks» λέω εγώ, αλλά έχει καλό καιρό σήμερα και δε θέλω να χαλάσω τη ζαχαρένια κανενός. Ποια ήταν τα πρώτα λόγια της Ντόρας ως αρχηγού του νέου κόμματος;

Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΛΕΦΤΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΜΕΙΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΓΑΜΙΕΤΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα.

Πολλοί αναρωτιούνται ποια θα είναι η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη από εδώ και στο εξής: Θα παραμείνει βουλευτής της Νουδού ή θα εισχωρήσει στο μαντρί της αδερφής του; Περισσότερες απορίες όμως υπάρχουν για την επόμενη μέρα του πατέρα της φαμίλιας. Ή μήπως όχι;

 Το group του dr.SeenG στο Facebook εδώ και το προφίλ του εδώ.

Οδηγός “χρεοκοπίας”- η αλήθεια για το χρέος

“Οι ωραίοι έχουν χρέη” και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!
“Χρωστάμε και της Μιχαλούς”, λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.
Τί είναι δημόσιο χρέος;
Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει  είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.
Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ
Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ.
Πάρτε μολύβι, χαρτί και …κομπιουτεράκι:
326 δισ. ευρώ χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010
+ 30 -40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου, που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το λεγόμενο ενδοκυβερνητικό χρέος- απαιτείται μάλιστα «επικαιροποίηση» του ποσού αυτού)
+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο
+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς
+ 1,7 δισ. ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν
+1,3 δισ. κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή
+1,0 δισ. κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων
ΣΥΝΟΛΟ: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή  120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια. Αρα κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περί τα 30.000 ευρώ!
Στα 390 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και 450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων Επιπλέον, 280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες. Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα σύνολο της τάξης του 1,1τρις. ευρώ!
Σε αυτά δεν περιλαμβάνεται το πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους μέχρι 28 δισ. ευρώ, μέρος του οποίου θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» στο κεφάλαιο των τραπεζών, ενώ κάποιο άλλο μέρος αποτελείται από εγγυήσεις που θα αναγκασθεί να καλύψει το κράτος.
Τα ελλείμματα αφορούν τη διαφορά εσόδων – εξόδων (στα έξοδα δεν περιλαμβάνονται τα χρεολύσια) κάθε χρόνο. Ενώ κάθε νοικοκύρης προγραμματίζει τις δαπάνες του ανάλογα με τα έσοδα που εύλογα προσδοκά, στο Δημόσιο πρώτα θεσμοθετούμε παροχές και μετά αναζητούμε τους πόρους.
Εάν δηλαδή αθροίσουμε τις υποχρεώσεις του Δημοσίου Χρέους σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Οικονομικής Δραστηριότητας, τότε η πραγματική υποχρέωση του Κράτους αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ, ποσοστό συγκλονιστικό.
Λογιστικά, τώρα, ο υπολογισμός του Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τον επίσημο τρόπο καταμέτρησής του, ανέρχεται τώρα στο 133,6% του ΑΕΠ.  Να θυμήσουμε ότι η κυβέρνηση Σημίτη το παρέδωσε στο 107% και η κυβέρνηση Καραμανλή στο 120%. Ωστόσο, αυτή η εικόνα είναι απλώς λογιστική. Το επί της ουσίας σύνολο των υποχρεώσεων του Δημοσίου ανέρχεται στο τετραπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος!
Πού χρωστάμε; Ποιοι είναι οι δανειστές μας;
Ο δανεισμός του κράτους γίνεται κυρίως μέσω των εκδόσεων κρατικών ομολόγων και μέσω του ΟΔΔΗΧ, του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Εκδίδονται πενταετή, δεκαετή, ακόμα και 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.
Δανειστές μας είναι μεγαλοεπενδυτές που δρουν μέσω επενδυτικών οίκων ανά τον κόσμο, χρηματοοικονομικοί οίκοι και τράπεζες,  τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, ενώ τα ομόλογα κρατών αγοράζονται επίσης και από άλλα κράτη. Πάντως,  οι περισσότερες αγορές ομολόγων γίνονται από το χρηματοοικονομικό κέντρο του Λονδίνου στη Μεγάλη Βρετανία, το γνωστό City. Με άλλα λόγια αυτοί οι Οικοι που μας υποβαθμίζουν, αυτοί και μας δανείζουν με το επιτόκιο στα ύψη.
Τί δόση πληρώνει το ελληνικό κράτος για την αποπληρωμή;
Ζούμε με δανεικά. Ακόμα και για να αγοραστεί ένα φωτοτυπικό μηχάνημα από μία δημόσια υπηρεσία, το κράτος πρέπει να δανειστεί.
Από τα 57 δισ. ευρώ φόρους που «θέλει» να εισπράξει το Δημόσιο – θεωρητικά –το 2010, τα 40 δισ. ευρώ και πλέον, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων. Τα υπόλοιπα, δεν φθάνουν ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις.
Το ποσό που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την αποπληρωμή των «δανεικών», είναι μεγαλύτερο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από όσες δαπάνες αναλογούν σε σημαντικά υπουργεία, όπως το Άμυνας, της Ανάπτυξης κ.λπ.
Η απότομη αύξηση του κινδύνου που συνοδεύει τον ελληνικό δανεισμό, δηλαδή της διαφοράς αποδόσεων 10ετών ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων, το spread, διαφοροποιεί κάθε φορά το ποσό που πρέπει να αποπληρώσουμε για τον δανεισμό μας. Για παράδειγμα, η αύξηση του spread κατά 0,10%, μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 10 δισ. ευρώ ετησίως.
Θυμίζουμε ότι μέχρι πρόσφατα οι ελληνικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν (carry trade) αγοράζοντας τους ομολογιακούς τίτλους που εξέδιδε το ελληνικό κράτος με 4,5% και καταθέτοντάς τους ακολούθως ως ενέχυρο δανείζονταν με 1% από την ΕΚΤ, ώστε να συνεχίσουν τις επενδύσεις αυτές καρπούμενες τη διαφορά.  Όμως, οι αγορές μακροχρόνιων τίτλων αποτελούν μεσομακροχρόνια επένδυση, ενώ ο δανεισμός των ίδιων των τραπεζών είναι βραχυχρόνιος. Τώρα, λοιπόν, που πρέπει να αποπληρώσουν την ΕΚΤ, οι εγχώριες τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Κάμψη της ζήτησης ισοδυναμεί με αύξηση του κόστους διάθεσής τους (επιτόκιο) στη διεθνή αγορά.

Είναι δυνατόν να μηδενίσουμε το δημόσιο χρέος;
Όχι. Η αύξηση του κόστους του ελληνικού κρατικού δανεισμού, θεωρείται βέβαιη και θα έχει ανοδική συνέχεια γιατί η ελληνική οικονομία παραμένει στην ύφεση και έχει πέσει στην παγίδα του χρέους.
Δηλαδή, δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη της τα οποία έχουν αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική, αφού δεν παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα.
Ο μόνος δρόμος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, είναι αυτός των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα είναι να περιοριστούν οι σπατάλες του δημοσίου και να αναδιαρθρωθούν οι περιβόητοι και διαβόητοι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.
Εάν η «λυπητερή» που αναπόφευκτα θα πληρώσει το ελληνικό κράτος δεν επιμερισθεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος λειτουργίας της οικονομίας, τότε η χώρα θα κινδυνεύει να βυθιστεί σε παρατεταμένη κρίση.

Υπάρχει χώρα που δεν χρωστά; Ποια χρωστά τα λιγότερα;
Τα μεγαλύτερα ελλείμματα στην ΕΕ εμφάνισαν η Ιρλανδία (7,1% του ΑΕΠ), η Μεγάλη Βρετανία (5,5%), η Ρουμανία (5,4%), η Ελλάδα (5%), η Μάλτα (4,7%), η Λετονία (4%) και η Πολωνία (3,9%).
Πλεονάσματα παρουσίασαν το 2008 η Φινλανδία με 4,2%, η Δανία με 3,6%, το Λουξεμβούργο με 2,6%, η Σουηδία με 2,5%, η Βουλγαρία με 1,5%, η Ολλανδία με 1% και η Κύπρος με 0,9%.

Τι σημαίνει χρεοκοπία;
Χρεοκοπία σημαίνει παύση πληρωμών των υποχρεώσεων. Μια χώρα πληρώνει κεφάλαιο και τόκους από τα δάνεια που έχει πάρει έχοντας δυο βασικές πηγές: Τους φόρους και τον νέο δανεισμό.
Συνήθως όταν κάποιος δηλώνει παύση πληρωμών, παρεμβαίνει το ΔΝΤ και γίνεται κάποια ρύθμιση. Υποχρεούται να καταβάλει ένα μέρος για να μπορεί να μετέχει των διεθνών συναλλαγών. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, διότι το ΔΝΤ επιβάλλει τους όρους του και στην ουσία είναι αυτό που ασκεί την οικονομική πολιτική.
Ποιοι χάνουν:
α) Οι πρώτοι που χάνουν από μια χρεοκοπία πάντα είναι οι δανειστές.
β) Μετά χάνει αυτός που χρεοκοπεί. Κατʼ αρχήν δεν είναι αξιόχρεος και δεν τον δανείζει κανένας. Μόνο τοκογλύφοι και αυτοί με υψηλά επιτόκια και σοβαρές εμπράγματες εγγυήσεις.
Ομόλογα του ελληνικού κράτους έχουν: ξένοι ιδιώτες και θεσμικοί και Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί. Όλοι αυτοί χάνουν. Μεγάλες ποσότητες ομολόγων του ελληνικού κράτους έχουν οι ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα γράψουν μεγάλες ζημιές σε μια περίοδο που χάνουν και από αλλού. Αυτό ενδεχομένως θα δημιουργήσει πανικό στους αποταμιευτές που θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Εικόνες κατάρρευσης.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε κρίσιμες περιόδους οι αρχές κλείνουν τις τράπεζες για όσο χρειαστεί. Χωρίς τραπεζική ρευστότητα όμως η οικονομική δραστηριότητα της χώρας μειώνεται δραματικά. Άρα, μειώνονται τα έσοδα από φόρους. Χωρίς χρήματα από δάνεια ή από φόρους το κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει βασικές λειτουργίες.

Κινδυνεύουν καταθέσεις & μετοχές
Τυπικά οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι διασφαλισμένες. Ουσιαστικά όμως σε μια κρίση πανικού αν πάμε αύριο όλοι να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες αυτές δεν υπάρχουν.
Η αξία των μετοχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον πέφτει δραματικά. Κάποιες εταιρείες βάζουν λουκέτο. Το πρόσφατο παράδειγμα στη χρεοκοπία της Αργεντινής είναι χαρακτηριστικό. Το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να τείνουν χείρα βοηθείας. Χείρα βοηθείας βέβαια θα σημάνει και επίτροπο δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Σύμφωνα με το Foreign Policy (τεύχος Ιαν/Φεβ 2009) οι 5 χώρες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να ακολουθήσουν την Ισλανδία στο δρόμο της χρεοκοπίας είναι κατά σειρά: Μεγ. Βρετανία, Λετονία,  Ελλαδα, Ουκρανία, Νικαράγουα.
Το κοινό σημείο των 5 χωρών της παραπάνω λίστας είναι το τεράστιο χρέος. Το κρίσιμο και για τις πέντε χώρες είναι να μπορέσουν να συνεχίσουν να δανείζονται, κάτι εξαιρετικά δύσκολο γιατί οι πάντες «είναι στη γύρα» για να βρουν δανεικά, ακόμα και χώρες που δεν έχουν άμεσο και πιεστικό πρόβλημα (με πρώτες και καλύτερες τις ΗΠΑ). Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι αγοράζουν τα ομόλογα (άρα δίνουν τα “δανεικά”) είναι κυρίως τράπεζες και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι οι ίδιοι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας!  Φαύλος κύκλος.
Η διαφορά της Ελλάδας από τις άλλες 4 χώρες της λίστας είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα. Το Euro είναι αλήθεια μας έχει γλιτώσει από χειρότερες καταστάσεις μέχρι στιγμής, αλλά αν η κρίση συνεχιστεί, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες. Οι υπόλοιπες 4 χώρες έχουν τη διέξοδο να τυπώσουν επιπλέον χρήμα και να προσποιηθούν ότι πληρώνουν προσωρινά κάποιες από τις υποχρεώσεις τους (και να μειώσουν με μια υποτίμηση το χρέος τους), με αντίτιμο όμως -μεσοπρόθεσμα- την κατάρρευση του νομίσματος τους και την εκτόξευση του πληθωρισμού.

Χρωστάμε και της Μιχαλούς
Συμπέρασμα, «χρωστάμε και της Μιχαλούς». Μια εκδοχή για την προέλευση της φράσης αναφέρει ότι στα χρόνια του Όθωνα βρισκόταν σε κάποιο σοκάκι του Ναυπλίου η ταβέρνα της Μιχαλούς. Η Μιχαλού ήταν παραδόπιστη και εκμεταλλεύτρια.  Είχε περιορισμένη πελατεία, στην οποία έκανε πίστωση για ένα ορισμένο διάστημα, όμως αλίμονο σε όποιον δεν ήταν συνεπής. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η Μιχαλού ξεφτέλιζε κυριολεκτικά τους άτυχους οφειλέτες της.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και κάποιος ευσυνείδητος, ο οποίος αδυνατώντας να βρει χρήματα για να εξοφλήσει τη Μιχαλού, γύριζε μέρα και νύχτα στους δρόμους παραμιλώντας. Και αν κανείς ρωτούσε τους περαστικούς τι έχει αυτός ο άνθρωπος, του απαντούσαν «Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς». Μπορεί η εκδοχή αυτή να είναι κατασκευασμένη, να μην ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα,  το βέβαιο είναι όμως ότι στη σύγχρονη Ελλάδα “παραμιλάμε” από τα χρέη!
Εικονογραφηση Γ.Α.
ΠΗΓΗ

Δραματικές εξελίξεις παίρνει το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας

Δραματικές εξελίξεις παίρνει το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας, μετά τις αποκαλύψεις του Κώστα Χαρδαβέλλα, στην εκπομπή «Αθέατος Κόσμος» του Alter, στην οποία μετέφερε την εξής δήλωση της υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Τίνας Μπιρμπίλη: «Θα συσταθεί διυπουργική επιτροπή και θα περιμένει τις εισηγήσεις του υπουργού Εξωτερικών και του υπουργού Άμυνας για να αποφασίσει πότε θα συσταθεί Φορέας Διαχείρισης του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας».

Νωρίς το μεσημέρι έφτασαν στα χέρια του Κώστα Χαρδαβέλλα τρεις απόρρητες εκθέσεις – μελέτες που έκανε το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ (με έδρα το Χιούστον του Τέξας) μέσα στο 2010 (η πρώτη έγινε τον Απρίλιο και η δεύτερη στις αρχές Οκτωβρίου 2010), όπου αναφέρονται τα εξής σημαντικά στοιχεία:

1. Η ακριβής ποσότητα φυσικού αερίου, που μπορεί να εξορυχτεί άμεσα από τον ελλαδικό χώρο και μάλιστα ούτε καν από τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες. Ο όγκος του φυσικού αυτού αερίου θα μπορούσε μέσα σε δύο χρόνια να εξοφλήσει το διεθνές χρέος της Ελλάδας.

2. Οι τρεις ζώνες που περιλαμβάνουν τον ελληνικό αυτό θησαυρό οριοθετούνται στην Απούλεια Λεκάνη, βορειοδυτικά της Κέρκυρας και μέχρι το σύμπλεγμα Διαπόντειων Νήσων, στη Λεκάνη του Ηροδότου που περιλαμβάνεται στο τρίγωνο ανατολικά της Κρήτης και εκτείνεται μέχρι το Καστελόριζο και τα δυτικά της Κύπρου, και τέλος η Λεκάνη της Σύρτης, περιοχή μεταξύ της Λιβύης και της Κρήτης.

Σύμφωνα με τις απόρρητες πληροφορίες που έφτασαν στον Κώστα Χαρδαβέλλα, το 2008, η διάσημη σε όλο τον κόσμο νορβηγική εταιρεία TGF-MoR, (που κάνει σεισμικές έρευνες δωρεάν για λογαριασμό μιας χώρας) ζήτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή και τον αρμόδιο υπουργό Ενέργειας κ. Κώστα Χατζηδάκη να διεξάγει έρευνες βάσει πληροφοριών από δορυφορικά συστήματα στις εν λόγω περιοχές και να προσφέρει τη δορυφορική σάρωση όλου του Ιονίου πελάγους που θα έδινε την κοιτασματική διαστρωμάτωση πετρωμάτων και πιθανών ορυκτών.

Να σημειωθεί ότι η εταιρεία αυτή, μετά πουλάει τις μελέτες της σε όποιον ενδιαφερόμενο θέλει να προχωρήσει σε εξόρυξη πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λ.π.

Η τότε κυβέρνηση απάντησε με επίσημο έγγραφο του κ.Χατζηδάκη προς τον διευθυντή της TGF-MoR, ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο στάδιο πολιτικής ρευστότητας και δε μπορούσε τη συγκεκριμένη στιγμή να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία με τους Νορβηγούς.

Το Μάρτιο του 2010 η νορβηγική εταιρεία πλησίασε τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απευθύνθηκε στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργο Μανιάτη για να δοθεί η έγκριση δωρεάν έρευνας στο Ιόνιο πέλαγος με σεισμικές δονήσεις για να βρεθούν τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο κ. Μανιάτης τους ζήτησε να περιμένουν 3-4 εβδομάδες μέχρι να υπογραφεί η δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης. Αυτά συνέβαιναν το Μάρτιο του 2010.

Τον Απρίλιο, ο κ.Μανιάτης επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και μια εβδομάδα αργότερα σε νέα όχληση των Νορβηγών απάντησε με επίσημο έγγραφο ότι δεν μπορεί να υπογράψει οτιδήποτε, ότι τα χέρια του είναι δεμένα από εξωτερικό παράγοντα και δεν μπορεί να μιλήσει ανοικτά για το θέμα.

Εδώ έρχεται να συμπληρώσει το παζλ η δήλωση της κ. Μπιρμπίλη στον Κώστα..

«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»

Ο Άρης Βελουχιώτης, το τραγικό αυτό σύμβολο της Αντίστασης του Λαού μας, έχει κάτι να σου πει: «Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νά 'βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Read more: http://yperpasok.blogspot.com/#ixzz16OZ7fTZp

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ

Οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι η ύπνωση είναι μια κατάσταση στην οποία μας φέρνει κάποιος εκκεντρικά ενδεδυμένος πνευματιστής κουνώντας διάφορα αντικείμενα μπροστά στα μάτια μας.

Η αλήθεια όμως είναι λίγο διαφορετική...

Ο ανθρώπινος νους κατα τη διάρκεια της ημέρας, περνάει από διάφορες φάσεις μεταξύ των δύο άκρων που είναι η πλήρης εγρήγορση από τη μία πλευρά και ο ύπνος από την άλλη... Στην πρώτη περίπτωση (π.χ. αποφυγή ατυχήματος) η συνείδηση μας είναι όλη στρατευμένη για τη συγκεκριμένη στιγμή, ενώ στη δεύτερη (χαλαρή διάθεση) η συνείδηση υποχωρεί δημιουργώντας χώρο για το ασυνείδητο. Αποσύρεται δε πλήρως σε κατάσταση ύπνου. Οι καταστάσεις αυτές όμως δεν είναι "ψηφιακές" (αληθείς / ψευδείς ή ενεργοποιημένες / απενεργοποιημένες αν προτιμάτε), αλλά "αναλογικές", δηλαδή περιλαμβάνουν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις συνείδησης που υπάρχουν ανάμεσα στην εγρήγορση και τον πλήρη βαθύ ύπνο. 

Σε πολλούς από εμάς (σε εμένα συνέχεια) τυχαίνει όταν οδηγούν στο δρόμο να περάσουν τη στροφή στην οποία ήθελαν να στρίψουν, χωρίς να στρίψουν. Αυτό, όσο και εάν σας φαίνεται περίεργο, οφείλεται στο γεγονός ότι όταν οδηγούμε σε ίσιο "βαρετό" δρόμο, η συνείδηση μας "πέφτει" αμέσως σε κατάσταση ύπνωσης. Αυτό συμβαίνει επειδή η ικανότητα οδήγησης είναι μια ασυνείδητη ικανότητα.

Η μάθηση στον άνθρωπο πραγματοποιείται σε τέσσερα στάδια:

1. Ασυνείδητη ανικανότητα (δεν ξέρω ότι δεν ξέρω να οδηγώ, πριν δω αυτοκίνητο)

2. Συνειδητή ανικανότητα (ξέρω ότι δεν μπορώ να οδηγήσω αυτοκίνητο μόλις δω ένα)

3. Συνειδητή ικανότητα (ο νέος οδηγός που είναι σε πλήρη εγρήγορση και συνείδηση)

4. Ασυνείδητη ικανότητα (οδηγώ τόσο καλά, που το μυαλό και το σώμα μου οδηγούν "μόνα τους")

Οταν σε μια ικανότητα έχουμε εξασκηθεί τόσο πολύ ώστε να την κάνουμε ¨μηχανικά" (όπως συνηθίζουμε να λέμε) τότε μπορούμε να θεωρήσουμε ότι μας έχει γίνει ασυνείδητη ικανότητα. Αυτό ισχύει για το ποδήλατο (δεν ξέρουμε πως το καταφέραμε, όταν όμως αποκτήσουμε την ικανότητα της ποδηλασίας δεν την ξεχνάμε ποτέ - μας έγινε ασυνείδητη ικανότητα) και το σέξ (για το οποίο δε θα δώσω περαιτέρω διευκρινήσεις...)

Κάθε φορά που εκτελούμε μια εργασία που απαιτεί την ασυνείδητη ικανότητα μας, ο συνειδητός νους μας, αδράτει την ευκαιρία να "ξεκουραστεί" και αποσύρεται στο παρασκήνιο αφήνοντας τον ασυνείδητο νου να κάνει τη δουλειά. Η κατάσταση αυτή που ενεργοποιείται, είναι μια κατάσταση ύπνωσης. Η κατάσταση ύπνωσης μοιάζει πολύ με την ονειροπόληση (που είναι και αυτή μια κατάσταση μέτριας ύπνωσης) και μπορεί να διαφέρει σε "ένταση" από ελαφριά ονειροπόληση, πλήρη απομόνωση του συνειδητού νου (βυθισμένος στον κόσμο του), υπνηλία και τέλος ύπνος.

Ακόμα και ο ύπνος έχει επίπεδα, από τον "ελαφρύ" ύπνο (από τον οποίο ξυπνάμε εύκολα), μέχρι τον βαθύ ύπνο (που δεν ξυπνάμε με τίποτα).  Οι επιστήμονες που ασχολούνται με αυτά τα θέματα ανακάλυψαν ότι σε κάθε κατάσταση ύπνωσης, αντιστοιχεί μια συχνότητα λειτουργίας του εγκεφάλου.

Η ύπνωση λοιπόν είναι μια κατάσταση γνώριμη και φυσιολογική για κάθε άνθρωπο, και όχι μια εξωπραγματική εμπειρία όπως πολλοί από εμάς ίσως πιστεύουμε. Με λίγη εξάσκηση στην αυτό-ύπνωση, είμαστε σε θέση να ελέγχουμε τη διανοητική μας κατάσταση κατα βούληση.

Η τέχνη της θεραπευτικής ύπνωσης είναι πολύ παλιά, τελειοποιήθηκε από τον Μπρόϋερ και τον Φρόυντ που διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να θεραπεύσουν ήπιες ψυχικές ασθένειες (κυρίως νευρώσεις και υστερία) δίδοντας στον ασθενή εντολές θεραπείας (υποβολές) σε κατάσταση ύπνωσης. (Και εκμαιεύοντας τα μυστικά του πράγμα που δεν ενδιαφέρει στο άρθρο αυτό). Η ύπνωση καταργήθηκε σαν θεραπευτική μέθοδος και έδωσε τη θέση της στην ψυχανάλυση, διότι ήταν μεν γρήγορη αλλά είχε παροδικά αποτελέσματα ενώ η ψυχανάλυση ήταν μεν πολύ πιο χρονοβόρα, αλλά είχε μόνιμα θεραπευτικά αποτελέσματα και ταυτόχρονα βελτίωνε την προσωπικότητα του ασθενούς.

Αυτό που είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, είναι ότι όταν είμαστε υπνωτισμένοι, ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟΒΟΛΕΣ, δηλαδή προφορικές εντολές, οι οποίες καταχωρούνται κατ΄ευθείαν στο υποσυνείδητο χωρίς να περάσουν από τα στάδια λογικής επεξεργασίας που περνάνε όλες μας οι σκέψεις. Οταν λοιπόν κάποιος μας φέρει σε κατάσταση ύπνωσης ή αν προτιμάτε μας "πιάσει στον ύπνο" και ενόσω είμαστε υπνωτισμένοι μας δώσει εντολή να κάνουμε κάτι, όταν έρθει η ώρα που προστάζει η εντολή που πήραμε, θα νοιώσουμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι και μάλλον θα θυμηθούμε τι είναι αυτό το κάτι, θα το κάνουμε, χωρίς να αναρωτηθούμε το γιατί. Είναι πολύ απλή διαδικασία και αν σκεφτείτε, θα την αναγνωρίσετε στον εαυτό σας.

Ο βαθμός δεκτικότητας σε υποβολή είναι πολύ διαφορετικός από άτομο σε άτομο και έχει να κάνει κυρίως με τη φύση του ατόμου (κυριαρχική / υποτακτική φύση)

Με την πάροδο ετών, ανακαλύφθηκαν τρόποι για να μεταβάλουμε την νοητική κατάσταση των ατόμων χωρίς τη χρήση ψυχαναλυτικού καναπέ, χρησιμοποιώντας ηχητικά και οπτικά μηνύματα, συνήθως από εικόνες και ήχους στους οποίους εστιάζεται η προσοχή μας. Μόλις όλη μας η συνείδηση εστιαστεί σε μια εικόνα (ή έναν ήχο), τότε αυτομάτως αλλάξει η νοητική μας κατάσταση.

Ολα τα παραπάνω μπορείτε να τα δοκιμάσετε μόνοι σας, εστιάζοντας τη ματιά σας σε ένα σημείο για πολλή ώρα, χωρίς να αποσπάται η προσοχή σας από θορύβους κ.λ.π.  Η εικόνα της ανάρτησης (που είναι στατική εικόνα) είναι ένα καλό σημείο να εστιάσετε. Βυθιστείτε μέσα της και παρατηρείστε την αλλαγή στον τρόπο που αισθάνεστε το σώμα σας. Δείτε πως θολώνει το περιβάλον όσο κοιτάτε την εικόνα.  Η ύπνωση είναι μια διαδικασία λεπτή και απλή. Είναι έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους και επιτυγχάνεται εύκολα. Μπαίνετε σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης πολλές φορές την ημέρα. Απλώς δεν το ξέρετε, ή δεν το ονομάζετε έτσι.

Οι φίλοι μας οι διαφημιστές λοιπόν, που ξοδεύουν κάθε χρόνο πακτωλούς χρημάτων για να μάθουν πως λειτουργεί το μυαλό μας, ανακάλυψαν τρόπους με τους οποίους μπορούν να μας βάλουν σε κατάσταση ήπιας ύπνωσης όταν παρακολουθούμε τηλεόραση.

Το κόλπο (όπως όλα τα κόλπα του συστήματος) είναι απλό: Σε βάζω σε κατάσταση ύπνωσης και σου δίνω εντολή να καταναλώσεις τα προϊόντα μου.

Και δυστυχώς η χρήση της ύπνωσης με την τηλεόραση δεν περιορίζεται στην αγορά εμπορευμάτων, αλλά επεκτείνεται στην τοποθέτηση εντολών στο μυαλό μας που σα σκοπό έχουν να αλλάξουν συνολικά τη συμπεριφορά μας και να μας μετατρέπουν σιγά σιγά από ανθρώπους σε καταναλωτές. 

Από ελεύθερους ανθρώπους, σε φοβισμένα πλάσματα που θα αρκεστούν σε ένα κομμάτι ψωμί αρκεί να μην τους πάρει κανείς τον καναπέ και την τηλεόραση τους...

Οποιος προσέχει λίγο τη λεπτομέρεια, ίσως έχει παρατηρήσει τον μονότονο τρόπο με τον οποίο μιλάνε οι γνωστοί παρουσιαστές. Τυχαίο; Δεν είναι τυχαίο, αφού ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΕΤΣΙ, ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ αν αυτό σας λέει κάτι. Ο τόνος της φωνής διατηρεί την ύπνωση στην οποία μας υποβάλουν...

Επαψα πια να ασχολούμαι με το θέμα. Οταν συνειδητοποίησα τον τρόπο με τον οποίο παίζουν με το μυαλό μας, θύμωσα. Οταν συνειδητοποίησα ότι το ίδιο κάνουν και με το μυαλό των παιδιών μας (που λόγω ηλικίας έχει ακόμα μικρότερες αντιστάσεις από το δικό μας), αποφάσισα να μην ξαναδώ τηλεόραση.

Ακολουθεί ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, το οποίο εκτός των πληροφοριών που παραθέτει, είναι και το ίδιο (το βίντεο) ένα demo υπνωτιστικών τεχνικών, αφού το βίντεο αυτό φέρνει το θεατή σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, γιατί το βίντεο αυτό μας υποβάλλει σε ύπνωση με έναν τρόπο που γίνεται αντιληπτός. Δείτε το μια φορά με υπότιτλους (αν δεν γνωρίζετε Αγγλικά) και στη συνέχεια απενεργοποιήστε τους υπότιτλους, χαλαρώστε και ξαναδείτε το. Θα αντιληφθείτε την αλλαγή στην νοητική σας κατάσταση.  Η νοητική σας κατάσταση θα επανέλθει μόλις τελειώσει το βίντεο. Η αλλαγή κατάστασης είναι ήπια και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας... 

Οπως λέει και το βιντεο, ο μόνος τρόπος να προστατευθούμε από την υποβολή είναι να καταλάβουμε πως δουλεύει το όλο πράγμα...το μυαλό μας... 

Το παρακάτω βίντεο μιλάει για ψυχολογικές επιχειρήσεις γενικά και πέραν της ύπνωσης και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο μας εμφυτεύουν εντολές στο μυαλό χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυθεντίας και την επανάληψη, με αιχμή την τηλεόραση, μας αλλάζουν τον τρόπο σκέψης και την συμπεριφορά. Δείτε το, και ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΣΑΣ!

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Οικονομική κρίση και ΜΜΕ

Απο το tvxs.gr ενα πολυ ενδιαφερον ντοκιμαντερ που εγινε ερασιτεχνικά, και μας δείχνει με πολύ εύστοχο τρόπο το “ρόλο” των ελληνικών Μ.Μ.Ε. κατά τη διάρκεια της οικονομικης κρίσης.Πολυ καλή δουλειά για ερασιτεχνικό ντοκυμαντερ.
Ένα ντοκιμαντέρ από χρήστη του διαδικτύου για το πώς τα ΜΜΕ χειρίστηκαν την οικονομική κρίση, προβάλλοντας τα μέτρα ως αναγκαία και τη προσφυγή μας στο ΔΝΤ ως μονόδρομο και αναγκαίο κακό.
Σύμφωνα με τη δημιουργό του βίντεο Ε. Φ., το βίντεο βασίζεται στην εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου (εκπομπή Infowar 11ης Μαρτίου για τον Σκάι) καθώς και σε έρευνα του Παντείου πανεπιστημίου για τον ρόλο των ΜΜΕ στην οικονομική κρίση.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ:


tvxs.gr | Οικονομική κρίση και ΜΜΕ

Το μυστικό της ευτυχίας

Δημοσιεύθηκε εδώ Το μυστικό της ευτυχίας

Εκατομμύρια πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας εκστασιασμένοι για το μεγάλο καλό (κατά Πάγκαλο) που τους βρήκε.

Απολαμβάνοντας το αγγούρι του ΔΝΤ ζητωκραύγαζαν και φώναζαν ότι θέλουν κι άλλο.

Κάποιες δεκάδες από αυτούς προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα μπροστά από την βουλή με σκοπό να εισέλθουν για να καταθέσουν και τα τελευταία τους ευρώ.

Αναγνωρίζοντας ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία συνειδητοποίησαν ότι τελικά η τρόικα βρίσκεται στην Ελλάδα για να μας βοηθήσει να το φιλοσοφήσουμε το θέμα και να αφεθούμε στην προσδοκία της δευτέρας παρουσίας και να ασχοληθούμε με πνευματικές ανησυχίες αφήνοντας για τους τραπεζίτες τα άνευ ουσίας θέματα που σχετίζονται με το χρήμα.

Ως λαός δεν μπορούμε να καταδεχθούμε και να πέσουμε χαμηλά για τα χρήματα γι΄ αυτό και δεν έχουμε αντιδράσεις για την μείωση του εισοδήματος μας. Είμαστε υπεράνω χρημάτων.

Εντωμεταξύ μέσα στην ευτυχία μας παραλίγο να μην αντιληφθούμε τις μεγάλες δυνατότητες που μας δίνει η τρόικα. Πλέον οι συλλογικές συμβάσεις δεν θα έχουν ισχύ (ουσιαστικά).

Αυτό είναι ένα μεγάλο πλήγμα για τους εργοδότες καθώς δεν θα μπορούν να καλυφθούν πίσω από τις συμφωνίες με την ΓΣΕΕ και θα αναγκαστούν να διαπραγματευτούν με τον υπάλληλο τους.

Τέτοια κατρακύλα για τους εργοδότες δεν μπορούσε να την φανταστεί κανείς. Πλέον ο εργαζόμενος θα λέει στον εργοδότη: «ή μου δίνεις τα λεφτά της υπεραξίας μου ή φεύγω από την δουλειά να δούμε πως θα τα καταφέρεις μόνος σου…».

Και από την θέση του ισχυρού θα πετυχαίνει την καλύτερη συμφωνία.

Είναι τόσο πολύ η ευτυχία μας με το ΔΝΤ που κάνουμε πλέον εξαγωγές ευτυχίας και χαράς. Η πρώτη χώρα που έκανε εισαγωγές από εμάς είναι οι Ιρλανδία.

Θα ακολουθήσει η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία… έτσι για να σκάσει από το κακό της η γερμανίδα.

Εμείς θα είμαστε ευτυχισμένοι και η γερμανίδα θα βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης μετρώντας τα ευρώ της.

ΔΗΣΥ λέγεται το κόμμα της κόρης του επίτιμου. Ανορθόγραφα το έγραψε. ΔΥΣΗ είναι το σωστό.

Ο Γιωργάκης δήλωσε ότι θα έχουμε εκλογές σε τρία χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη τη αξιοπιστία του ανθρώπου ας ετοιμαζόμαστε σε κάνα εξάμηνο για εκλογές.

Το καλό με τις εκλογές είναι ότι η αντιλαϊκή κυβέρνηση θα χάσει. Το κακό είναι ότι θα την ακολουθήσει μια άλλη αντιλαϊκή κυβέρνηση.

Εκτός και αν κάποιος έχει πιστέψει ότι ο Σαμαράς είναι ο επαναστάτης που θα τα βάλει με την τρόικα ή που θα ακολουθήσει πολιτική υπέρ των εργαζόμενων.

Καλά για την Ντόρα δεν το συζητάμε. Το πιο πιθανό είναι να συναγωνίζεται τον Καρατζαφέρη σε ποσοστά και κωλοτούμπες.

Την παραπομπή για Τσιτουρίδη και Δούκα για τα δομημένα ομόλογα θα προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Για να έχουμε να ασχολούμαστε. Διότι όπως τα έχουν κάνει τα δύο κόμματα εξουσίας στην περίπτωση των πολιτικών καταδικάζεται το θύμα και αθωώνεται ο κλέφτης.

ΝΔ. Το κόμμα των αποστατών. Ο επίτιμος είχε κάνει την αρχή. Ακολούθησε ο Σαμαράς. Μετά η Ντόρα. Και ακολουθούν τα ντοράκια.

Δέκα εντολές μας έδωσε η τρόικα. Την εξής μία. Βουλιάξτε το συντομότερο δυνατόν γιατί έχουν σειρά και άλλοι.

Μικρός Φωκίων

Τι είναι πολιτική μέσα από τα μάτια ενός παιδιού!!!!!!!!!!!!!

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:

- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια  ωρίμανσης, του απαντάει με ένα  παράδειγμα:

- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας. Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα  μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την  οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες  τις εργασίες που πρέπει να γίνουν. Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα  όσα συμβαίνουν γύρω της. Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας. Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για  τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει
κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και
βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..

Πηγαίνει στην  κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο  τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει  πανικός!

Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους
θορύβους... πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα
τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

'Τι να κάνω;', σκέφτεται, 'να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την
υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το
μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω...'

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο
μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:

- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;

- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, 

το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη,

η  κοινή γνώμη αδιαφορεί,

και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!!

Το αγόρι και η πόρτα

ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Εκεί που έπεσε
είναι μια κόκκινη λίμνη,
ένα κόκκινο δέντρο,
ένα κόκκινο πουλί.
Σηκώθηκε όρθια
η πεσμένη καγκελόπορτα-
χιλιάδες άλογα.
Λαός καβαλίκεψε.
Κομνηνέ! - φωνάξαμε.
Γύρισε και μας κοίταξε
δε φορούσε επίδεσμο
ούτε στεφάνι.
Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα
και μαύρα, πιο μαύρα-
καλπασμός, - η ιστορία
Να προφτάσουμε.

Το σώμα και το αίμα

Ο ΕΝΑΣ γράφει συνθήματα στους τοίχους ο άλλος
φωνάζει συνθήματα πάνω απ΄ τους δρόμους ο τρίτος
φοράει το παράθυρο τραγουδάει ανοιχτός Ρωμιοσύνη Ρωμιοσύνη
τους τραυματίες τους κουβάλησαν στη βιβλιοθήκη
η μια παλάμη αμπελόφυλλου στο χτυπημένο γόνατο
αγάλματα λυπημένα μες στους καπνούς -που τον ξεχάσατε τον
έρωτα
σπουδαστές οικοδόμοι κατάρες πλακάτ ζητωκραυγές σημαίες
έρωτας είναι τ΄ όνειρο έρωτας είναι ο κόσμος
χαμηλωμένο κούτελο του ταύρου έρχονται κι άλλοι κι άλλοι
μικρά μεγάλα σκολιαρόπαιδα με μια φούχτα στραγάλια με τσάντες
δυο κόκκινα πουλιά σταυρωτά ζωγραφισμένα στα τετράδια τους
οι νεόνυμφοι βγήκαν απ΄ το φωτογραφείο δένουν τις άσπρες ταινίες
στο κιγκλίδωμα
τυφλοί λαχειοπώλες μια όρθια κιθάρα λαμπιόνια φαρμακείων
νυχτώνει η πολιτεία ηλεκτρικοί αριθμοί κλεισμένα θέατρα
κλεισμένα τα μικρά τεφτέρια τα υπόγεια ποιήματα τα τρύπια λουλούδια
η μυστική γεωγραφία ανεβαίνει βουβή πάνω απ΄ τη νύχτα απ΄ το
απόρθητο βάθος
απόψε είναι ο καιρός για όλα λέει
απόψε είναι η συνέχεια όλων λέει
αύριο για όλο τον άνθρωπο για όλο το μέλλον
έτσι είπε πάνω στη στέγη
κράταγε ένα μεγάλο αόρατο τιμόνι κ΄ έστριβε την πολιτεία
κάτω απ την άσφαλτο ακουγόταν ο θόρυβος του κόσμου
ένα μαύρο σκυλί ένα καλάθι ένας μικρός καθρέφτης
δυο τεράστια παπούτσια του μικρού γελωτοποιού και το
σπασμένο ποτήρι
κ η μυρωδιά απ΄ τη φουφού του καστανά μεγάλη σαν καράβι

 Αθήνα 16 Νοεμβρίου 1973
Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, - πως μεγαλώνει
το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;
17 Νοεμβρίου
Βαρειά σιωπή, διάτρητη απ΄ τους πυροβολισμούς,
πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-
ποιος θα πει : περιμένω απ΄ το μέσα μαύρο;
Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,
και το μοναχικό σκυλί στ΄ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω
απ΄ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη
στις λεωφόρους.
Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς
πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις

 

Roubini:Σχέδιο κρατικών αναδιαρθρώσεων για ΕΕ

Nouriel Roubini *
Δημοσιεύθηκε: euro2day.gr

Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να επιβάλει στην Ιρλανδία να δεχτεί το πακέτο στήριξης, η κυβέρνηση του Δουβλίνου σχεδόν αδυνατεί να πουλήσει τα ομόλογά της στην ανοιχτή αγορά, όπως ακριβώς συνέβη και με την Ελλάδα, την προηγούμενη άνοιξη. Τα spreads των ομολόγων της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας επίσης αυξάνονται, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας προειδοποίησε τη Δευτέρα ότι και η χώρα του ενδέχεται να δεχτεί χείρα βοηθείας.
Βραχυπρόθεσμα, η Ε.Ε. θα λύσει το πρόβλημα με ένα πακέτο διάσωσης για την Ιρλανδία, όπως ακριβώς έπραξε και με την Ελλάδα. Πιθανότατα, θα ακολουθήσει την ίδια στρατηγική και με την Πορτογαλία. Γίνεται όμως έτσι αντιληπτό ότι αυτή η κυλιόμενη διαδικασία, η οποία τοποθετεί τις ζημίες των ιδιωτικών τραπεζών στους προϋπολογισμούς του Δημοσίου, μπορεί να οδηγήσει σε κρατικές χρεοκοπίες.

Για να το θέσουμε απλά, οι Ιρλανδοί -όπως και οι Έλληνες- οδηγούνται σε χρεοκοπία. Το δημοσιονομικό τους έλλειμμα θα ανέλθει στο 30% του ΑΕΠ στα τέλη αυτού του έτους. Το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας, την ίδια περίοδο, θα φτάσει στο 100% του ΑΕΠ και αναμένεται να αγγίξει το 120% του ΑΕΠ, αν όχι υψηλότερα, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

Κατά συνέπεια, θα χρειαστεί σύντομα να υπάρξει αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, ανεξαρτήτως των λεπτομερειών οποιουδήποτε προσωρινού πακέτου στήριξης. Το σημαντικό ερώτημα για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους είναι πώς πρέπει να γίνει αυτή η αναδιάρθρωση χρέους.

Προς το παρόν, η Ε.Ε. δικαιολογεί την έκτακτη χρηματοδότηση με το επιχείρημα της έλλειψης ενός θεσμοθετημένου μηχανισμού για την αναδιάρθρωση χρεών. Αυτή η διαδικασία, που βρίσκεται υπό εξέταση στην Ε.Ε., φέρει τους ιδιώτες κατόχους κρατικών ομολόγων να καταγράφουν ζημίες προτού υλοποιηθεί κρατική στήριξη. Πράγματι, η πρόσφατη εκτίναξη του ιρλανδικού χρέους ξεκίνησε καθώς προέκυψαν ο πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη διερευνητικής ευρωπαϊκής συμφωνίας ως προς τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού για την αναδιάρθρωση των κρατικών χρεών.
Μία παρόμοια συζήτηση είχε γίνει την περίοδο 2001 - 2002, όταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε προτείνει έναν μηχανισμό αναδιάρθρωσης κρατικών χρεών (SDRM) για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, έτσι ώστε να αποφασιστεί ποιοι κάτοχοι κρατικών τίτλων θα αποπληρώνονταν και πόσα θα λάμβαναν. Η εμπειρία αυτή, όμως, έδειξε ότι η αναδιάρθρωση μπορεί να υλοποιηθεί με το πατροπαράδοτο εργαλείο της ανταλλακτικής προσφοράς ομολόγων, κατά την οποία το κρατικό χρέος ανταλλάσσεται με άλλους τίτλους.

Τέτοιες προσφορές εφαρμόστηκαν στις περιπτώσεις του Πακιστάν, της Ουκρανίας, της Ουρουγουάης και της Δομινικανής Δημοκρατίας. Η Αργεντινή, η Ρωσία και το Εκουαδόρ επίσης χρησιμοποίησαν αυτήν την τεχνική, αν και στις συγκεκριμένες χώρες οι προσφορές ανταλλαγών διατυπώθηκαν αφού είχε πραγματοποιηθεί αθέτηση πληρωμών. Η Ε.Ε. θα πρέπει να δει με προσοχή αυτά τα παραδείγματα. Εάν τα μελετούσε, θα έβλεπε ότι δεν είναι απαραίτητος ένας θεσμοθετημένος μηχανισμός για να εφαρμοστεί η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση, την οποία η Ευρώπη θα πρέπει σύντομα να παρουσιάσει.
Εκείνοι που υποστηρίζουν τη λύση του SDRM ανησυχούν μήπως οι επενδυτές με ληξιπρόθεσμους τίτλους οδηγηθούν στην έξοδο κινδύνου, πυροδοτώντας μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και επιβάλλοντας ακόμη μεγαλύτερες ζημίες στους άλλους κατόχους ομολόγων. Παρ' όλα αυτά, οι κυβερνήσεις μπορούν να εμποδίσουν την άτακτη φυγή των επενδυτών με άλλους τρόπους. Επίσης, δεν πρέπει να ανησυχούν για το πρόβλημα των αποκαλούμενων free rider (των ιδιωτών επενδυτών που δεν αποδέχονται ευρύτερη συμβιβαστική συμφωνία, περιμένοντας να αποπληρωθούν σε μεταγενέστερο στάδιο). Ο κίνδυνος είναι βεβαίως υπαρκτός, αλλά η εμπειρία από τις χρεοκοπίες των αναπτυσσόμενων αγορών δείχνει πως μόνο ένα μικρό τμήμα των επενδυτών επιλέγει να διακινδυνεύσει τόσο όταν βρίσκεται επί τάπητος μία λογική εναλλακτική προσφορά.
Ο SDRM είναι σχεδιασμένος κατά τέτοιον τρόπο ώστε να αποτρέπει και τον κίνδυνο προσφυγής στη Δικαιοσύνη, καθώς επενδυτές θα μπουν στη διαδικασία να διεκδικήσουν μέσω της δικαστικής οδού τις απαιτήσεις τους. Η περίπτωση της Αργεντινής αποδεικνύει πως η κρατική ασυλία είναι τόσο ισχυρή που μπορεί να αντιμετωπίσει τις περισσότερες νομικές διεκδικήσεις. Επιπλέον, ενώ οι κρατικοί τίτλοι των αναδυόμενων οικονομιών εκδίδονται συνήθως στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη, τα χρέη των μελών της ευρωζώνης εκδίδονται σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Κατά συνέπεια, η νομική προστασία που έχουν η Αθήνα και το Δουβλίνο θα μειώσει περαιτέρω τις πιθανότητες που έχουν οι ιδιώτες πιστωτές στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Βεβαίως, μια χώρα που βρίσκεται υπό καθεστώς χρεοκοπίας θα πρέπει να εξασφαλίσει νέα χρηματοδότηση για να είναι βιώσιμη η αναδιάρθρωση τόσο των χρεών όσο και της οικονομίας της. Ενώ, όμως, οι υφιστάμενοι κανόνες του ΔΝΤ επιτρέπουν αυτήν τη νέα χρηματοδότηση, οι κανόνες του συστήματος στήριξης της ευρωζώνης, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας των 440 δισ. ευρώ, θα μπορούσαν να επεκταθούν για να επιτρέψουν τέτοια χρηματοδότηση.

Πολλά από αυτά τα ζητήματα είναι δυνατόν να αποφευχθούν εξ ολοκλήρου εάν το μέλος της ευρωζώνης που αντιμετωπίζει προβλήματα διατυπώσει στους πιστωτές ανταλλακτική προσφορά πριν προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει τις προσφυγές στη Δικαιοσύνη, θα μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης του χρηματοοικονομικού κινδύνου, δεν θα υπάρχει επίσημη κήρυξη πτώχευσης και οι ζημίες για τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς που έχουν μεγάλο όγκο κρατικών τίτλων θα αναβληθούν.

Πράγματι, όπως αποδεικνύουν τα παραδείγματα του Πακιστάν, της Ουκρανίας και της Ουρουγουάης, προληπτικές συμφωνίες μπορεί να υπάρξουν χωρίς να μειωθεί η ονομαστική αξία του χρέους, μέσω είτε παράτασης στη λήξη των τίτλων είτε αλλαγών στο επιτόκιο για την έκδοση νέων δανείων σε επίπεδα χαμηλότερα της αγοράς.
Η συζήτηση που γίνεται τώρα, λοιπόν, για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού SDRM είναι παραπλανητική. Η Ε.Ε. έχει ήδη αποφασίσει έκτακτη χρηματοδότηση για την Ελλάδα και την Ιρλανδία, όχι μόνο γιατί δεν έχει τον θεσμικά επίσημο μηχανισμό που να επιτρέπει ελεγχόμενη χρεοκοπία, αλλά και γιατί εκφράζονται ανησυχίες για συστημική μετάδοση. Όμως, ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτός ο κίνδυνος είναι η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρεών μέσω ανταλλακτικών συμφωνιών. Όσο ταχύτερα παραδεχτεί η Ε.Ε. αυτήν την πραγματικότητα τόσο γρηγορότερα μπορεί να φέρει και πάλι σε τάξη τα οικονομικά της.


* O κ. Nouriel Roubini είναι καθηγητής οικονομικών στο New York University και πρόεδρος του Roubini Global Economics.