Farage για την Τουρκία στην ΕΕ, το μεταναστευτικό κ.ά.

Προσοχή: Το παρακάτω κείµενο είναι επικίνδυνο για την ψυχική υγεία!

Αναρτήθηκε εδώ  sfinaki.gr
Προσοχή: το παρακάτω κείµενο είναι επικίνδυνο για την ψυχική υγεία. Οποιος λοιπόν το διαβάσει, αναλαµβάνει τις ευθύνες του. Να επισηµάνουµε σε κάθε περίπτωση ότι πρόκειται για αποκύηµα της φαντασίας του Σον Ο' Γκρέιντι, ενός δηµοσιογράφου της «Ιντιπέντεντ».

Βρισκόµαστε στο Βερολίνο, στις 29 Σεπτεµβρίου του2013. Η Ανγκελα Μέρκελ έχει µόλις επανεκλεγεί καγκελάριος µε θριαµβευτικό ποσοστό και απευθύνεται στους παραληρούντες συµπατριώτες της από την Πύλη του Βρανδεµβούργου. Ξαφνικά βγάζει από την τσέπη της ένα χαρτονόµισµα των 100 Νέων Μάρκων και το ανεµίζει στο πλήθος. Ολοι καταλαβαίνουν το µήνυµα και την αποθεώνουν.

Ο εφιάλτης του ευρώ τελείωσε. Για την ακρίβεια, είχε τελειώσει δύο χρόνια νωρίτερα, στις 16 Σεπτεµβρίου 2011, όταν το Συνταγµατικό ∆ικαστήριο της Καρλσρούης έκρινε αντισυνταγµατική την ενίσχυση των ευρωπαϊκών χωρών που αντιµετωπίζουν οικονοµικά προβλήµατα.

Η ετυµηγορία του δικαστηρίου είχε ανακοινωθεί στις 11.11 το πρωί.

Μέχρι το µεσηµέρι, όλες οι τράπεζες της ευρωζώνης είχαν κλείσει τις πόρτες τους. Ή είχαν προσπαθήσει να το κάνουν. Τα χρηµατιστήρια στο Παρίσι, τη Φρανκφούρτη, το Λονδίνο, και στη συνέχεια σε όλο τον κόσµο, σηµείωσαν τη µεγαλύτερη πτώση τους από τη δεκαετία του ‘30. Ολοι συνειδητοποιούσαν πλέον ότι το παλιό ευρώ ήταν άχρηστο, αφού η αξία του ήταν απροσδιόριστη. Το πρώτο κτίριο που λεηλατήθηκε ήταν το υπουργείο Οικονοµικών της Ισπανίας. Οι δυνάµεις ασφαλείας δίστασαν για λίγο, αλλά όταν οι διαδηλωτές έχωσαν λουλούδια στα όπλα τους συντάχθηκαν µε το πλήθος.Ο πρωθυπουργός Θαπατέρο υποσχέθηκε ότι θα κάνει αυτό που πρέπει, αλλά ήταν πια αργά: οι Καταλανοί ανακοίνωσαν την ανεξαρτησία τους, προκαλώντας αµηχανία στον ιρλανδό υπουργό Εξωτερικών Τζέρι Ανταµς που πραγµατοποιούσε επίσκεψη «αλληλεγγύης» στη Βαρκελώνη.

Τότε πήρε την κατάσταση στα χέρια της η Μέρκελ. Υστερα από µερικά τηλεφωνήµατα, ανακοίνωσε την καθιέρωση του Νέου Ευρώ, που αντιστοιχούσε στο 80% της αξίας του παλιού. ∆εν ήταν όµως παρά ένα ηµίµετρο.

Την Πρωτοχρονιά του 2012 κυκλοφορούσαν ήδη Νέες ∆ραχµές, Νέα Εσκούδο, Νέα Βελγικά Φράγκα και Νέες Πεσέτες. Και οικάτοχοί τους διαπίστωναν ότι είχαν χάσει γύρω στο 50% της αγοραστικής τους δύναµης. Ακόµη και οι Γάλλοι έβλεπανότι το «Ισχυρό Φράγκο 2» δεν µπορούσε να παρακολουθήσει την κούρσα του Νέου Μάρκου.

Στην τελευταία του συνέντευξη Τύπου, τονΜάιο του 2012, ένας εξαντληµένος Νικολά Σαρκοζί καταδίκαζε τους κερδοσκόπους και τους δηµοσιογράφους, χαρακτηρίζοντάς τους «ανόητους παιδεραστές». Είχε µόλις χάσει τις προεδρικές εκλογές από τον Ντοµινίκ Στρος-Καν, τον πρώην διευθυντή του ∆ΝΤ που είχε επιστρέψει στη χώρα του. Το κεντρικό προεκλογικό του σύνθηµα ήταν: «∆εν πίστεψα ποτέ στο ευρώ!».

Η Ευρωπαϊκή Ενωση ζήτησε από τον Γκόρντον Μπράουν να γίνει πρόεδρος της Ευρώπης, αναγνωρίζοντας ότι είχε δίκιο όταν επέµενε να κρατήσει η χώρα του τη στερλίνα. Αλλά η θέση αυτή ήταν πλέον διακοσµητική.

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ

Αναρτήθηκε εδώ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΦΕΥΡΕΣΗ

Ευάγγελος Αρτέμης Και Τηλεκατευθυνόμενοι Πύραυλοι..!
cristina
Ευάγγελος Αρτέμης ποιος τον ξέρει ? Ανέκδοτα θα λέμε τώρα? Αφού έχουμε κρίση οικονομική και ΔΝΤ, τι μας ενδιαφέρει αν κάποιοι μας έκλεψαν ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΑ τους τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους ? Ο Αρτέμης λοιπόν ήταν ένας μηχανικός που δούλευε σαν πολίτης στο Πολεμικό Ναυτικό προπολεμικά και ανέπτυξε τους τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους κάθε είδους. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στην Γαλλία και την .....
Αυστρία και εργάστηκε στην Γαλλία, την Αγγλία και την Γερμανία. Σύμφωνα με τον Αρτέμη η ιδέα του ήρθε όταν μελετούσε τους Γερμανικούς βομβαρδισμούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αφού ανέπτυξε συστήματα τηλεχειρισμού άρχισε το 1933 να εργάζεται στο Πολεμικό Ναυτικό με κρατική υποστήριξη.

Τα πρωτότυπα δοκιμάσθηκαν με επιτυχία στην Σαλαμίνα το καλοκαίρι του 1938. Έκτοτε αγνοείτε η τύχη τους. Ο ίδιος έλεγε ότι δοθήκανε σε "ξένη δύναμη" και αρνήθηκε οποιαδήποτε περαιτέρω ανάπτυξη των ιδεών του. Στην φωτογραφία 7 βλέπεται την άδεια του Αρτέμη για την είσοδο του στο Α.Ζ.Φλεβών, όπου επέβλεπε και κατηύθυνε τα πειράματα. Αργότερα τον δίκασαν για "κατασκοπεία" επειδή . έμπαινε στην απαγορευμένη ζώνη !!!

Μεταπολεμικά το 1950 έφτιαξε μια βιοτεχνία στην Χαλκίδα και έφτιαχνε ένα χρώμα-primer για καράβια. Αυτό μπορούσε να κατασκευασθεί με υλικά που υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα. Ήταν το τέλειο χρώμα-primer γιατί το περνούσες μόνο μια φορά και για την διάρκεια της ζωής του πλοίου δεν χρειαζόταν άλλο βάψιμο και το κυριότερο δεν έπιανε φύκια και στρείδια που μειώνουν την ταχύτητα και είναι το μόνιμο πρόβλημα των πλοίων. Φυσικά δεν θα τον αφήνανε, έτσι τον κατέστρεψε κάποια εθνική μας τράπεζα. Φήμες μην ακούτε, δεν κάνουν τέτοια πράγματα οι τράπεζες μας, πα πα πα !

Το Αντιαεροπορικό Άρτεμις 30 δημιούργημα και εφέυρεση τυο Γ. Γκιόλβα το θυμάστε ? Αν είχε προωθηθεί όπως έπρεπε με μερικά τέτοια σκόρπια στον Ελληνικό χώρο δεν θα περνούσε ούτε κουνούπι εναέρια. Που κατέληξε ? Στο Ισραήλ λένε οι γνωρίζοντες με τις ευλογίες του τοτε "εθνάρχη" Κ.Καραμανλή, περίεργο, πα πα πα κουτσομπόληδες !

Το 1968 φτιάχνει το σκάφος Hannibal με το τελειότερο υδροδυναμικό σχήμα στον πλανήτη. Φτιάχνονται κάπου 5 δοκιμαστικές τορπιλάκατοι με κόντρα πλακέ θαλάσσης μήκους 25 μέτρων. Είχαν Γερμανική μηχανή που ήταν τοποθετημένη κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Επίσης δεν είχαν τορπίλες, αλλά 4 ΠΑΟ (πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως) των 105 mm, προσέξτε Ελληνικής κατασκευής, με την βοήθεια της ΧΡΩΠΕΙ. Το σκάφος ήταν STEALTH δηλαδή αόρατο στα ραντάρ. Έπλεε με 60 μίλια σε φουρτούνα και έβαλε με τα ΠΑΟ με ηλεκτρομηχανικό σύστημα σταθεροποιήσεως.

Επειδή κατάλαβε ότι θα το πουλούσαν και αυτό δεν έδωσε τα σχέδια. Υπολόγιζε ότι με 25 -50 τέτοια σκάφη (κωμικού κόστους για το δημόσιο), αν τολμούσε να περάσει ο Τουρκικός στόλος σε λίγη ώρα ολόκληρος θα ήταν στον βυθό, η και όποιος άλλος στόλος ! Θυμηθείτε stealth, 60 μίλια με φουρτούνα και αρκετές βολές ΠΑΟ το λεπτό, σε λίγα λεπτά οι επίδοξοι εισβολείς, θα κάνανε παρέα στα σφουγγάρια. Σας κάνει εντύπωση ότι και αυτό θάφτηκε ? Γιατί ? Αφού ασχολείστε με την πολιτική και ψηφίζετε πολιτικούς που σας πουλάνε στεγνά και προσπαθείτε να "περνάτε καλά", βλέπετε mundial κλπ, ε μην έχετε παράπονο για αυτά που έρχονται. Το ΔΝΤ είναι το λιγότερο.

Μπορούσα να σας γράψω και άλλα, ποιο το όφελος ? Θα καταλάβετε ? Η θα φλυαρείτε μόνο ?

Τέλος πάντων ο Αρτέμης πέθανε στις 12 Μαΐου 1980 από μαρασμό, από τις συνεχείς διαρρήξεις του σπιτιού του, από ... Ας είναι αιώνια η μνήμη του.

1987: Oταν η Eλλάδα πήγαινε για πόλεμο

Tο 1986 δύο κορυφαίοι συνθέτες, ο Mίκης Θεοδωράκης και ο Zιλφί Λιβανελί, συνεργάζονται προσπαθώντας να βάλουν τις βάσεις της ελληνοτουρκικής φιλίας, δίνοντας κοινές συναυλίες σε Eλλάδα, Tουρκία και Eυρώπη. Eλληνες και Tούρκοι τραγουδούν μαζί σε διαφορετική γλώσσα «σαν τον μετανάστη στη δική σου γη» ή στα τουρκικά «Kardesin duymaz» (δεν σε ακούει ο αδελφός σου).
Tο τραγούδι, όμως, παγώνει στα χείλη Eλλήνων και Tούρκων τους πρώτους μήνες του 1987 και επισκιάζεται από τα «τύμπανα πολέμου», που ηχούν πιο δυνατά με αφορμή πάλι το πιθανολογούμενο Eλντοράντο του Aιγαίου. H έξοδος αρχικά του Πίρι Ρέις για έρευνες στο Aιγαίο, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σημαίνει κόκκινο συναγερμό στην Aθήνα.

«Πριν καλά καλά ξημερώσει η 19η Mαρτίου 1987, το πορτοκαλί τηλέφωνο στο διαμέρισμά μου άρχισε να χτυπά. Πετάχτηκα από το κρεβάτι για να σηκώσω το ακουστικό. Δεν πρόλαβα να κοιτάξω το ρολόι μου, έξω ήταν ακόμα σκοτάδι. H ψύχραιμη φωνή από την άλλη άκρη της γραμμής ήταν του επικεφαλής αξιωματικού της νυχτερινής βάρδιας στο Eθνικό Kέντρο Eπιχειρήσεων (EΘKEΠIX)», αφηγείται ο τότε αρχηγός ΓEEΘA πτέραρχος Nίκος Kουρής.

«Kύριε αρχηγέ», ακούει, «το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Πίρι Ρέις, που είχε βγει από τον όρμο Kέφαλος της Iμβρου από νωρίς, πέρασε από τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη και τη Θάσο και τώρα βρίσκεται δώδεκα ναυτικά μίλια από τις ακτές του Aθω. Συνοδεύεται από το αντιτορπιλικό Adatepe και την κανονιοφόρο Akhisar. Στη διαδρομή το Πίρι Ρέις σταμάτησε πέντε φορές για έρευνα στον βυθό...».

Kάπως έτσι ξεκινά το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κρίσης, που έχει σχεδόν τα ίδια στοιχεία με το 1976 και την περίφημη φράση του Aνδρέα Παπανδρέου "αρχηγού τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης" «βυθίσατε το Xόρα», το πλοίο το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Σισμίκ και πρωταγωνίστησε στην ελληνοτουρκική κρίση του 1987.

H φωνή του 81χρονου πτέραρχου Nίκου Kουρή είναι αργή και σταθερή. Eχει εξιστορήσει με κάθε λεπτομέρεια τις μέρες της κρίσης, όπως τις έζησε, στο βιβλίο του «Eλλάδα - Tουρκία: Ο πεντηκονταετής πόλεμος». Για να μείνουν στην ιστορία...

Kατά περίεργο τρόπο, όλες οι κρίσεις ξεκινούν νύχτα, τις πρώτες πρωινές ώρες. Tη νύχτα της Παρασκευής 6 Aυγούστου 1976 το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος Xόρα επιχείρησε έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Nύχτα 30 προς 31 Γενάρη ξεκίνησε και η κρίση των Iμίων.
Eπιστρέφουμε στον πτέραρχο Nίκο Kουρή, λίγα λεπτά μετά το επίμαχο τηλεφώνημα. «Mόλις πήρα την αναφορά του EΘKEΠIX, ενημέρωσα τηλεφωνικώς τον υπουργό Aμυνας Γιάννη Xαραλαμπόπουλο και πήγα στο Eπιτελείο για να παρακολουθώ από κοντά την κατάσταση. Παρά τη γνωστή του νηφαλιότητα, ο σεβαστός "μπάρμπα-Γιάννης" φαινόταν προβληματισμένος, σχεδόν ανήσυχος. Συμφωνούσαμε ότι η Tουρκία εξωθεί τα πράγματα και πως μια σύγκρουση δεν πρέπει να αποκλείεται».

«Σε λίγη ώρα βρισκόμουν στο γραφείο του τότε υπουργού Eξωτερικών Kάρολου Παπούλια», συνεχίζει. «Aνέφερα ότι πρόθεση του ΓEEΘA ήταν να αρχίσουμε να αυξάνουμε την ετοιμότητα των Eνόπλων Δυνάμεων και να είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα».

Eκείνη την εποχή η Aθήνα βρισκόταν σε αναβρασμό λόγω του νομοσχεδίου Tρίτση για την εκκλησιαστική περιουσία που είχε κατατεθεί στη Bουλή. Πρωτοφανείς σκηνές διαδραματίζονταν σε όλη την Eλλάδα. Kληρικοί με λάβαρα στα χέρια διαδήλωναν στους δρόμους της πρωτεύουσας ενώ αποφάσισαν να μη γιορτάσουν την εθνική εορτή της 25ης Mαρτίου μαζί με την πολιτειακή ηγεσία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Oμως, στο στρατόπεδο Παπάγου στη Λεωφόρο Mεσογείων και στο Kαστρί στην πρωθυπουργική κατοικία, έμοιαζε να μην τους απασχολεί εκείνη τη στιγμή η επικοινωνιακή πολιτική του θέματος. Γκρίζα σύννεφα είχαν σκιάσει τις διμερείς σχέσεις με την Tουρκία.

Στις 25 μαρτίου, ανήμερα της εθνικής μας εορτής, συγκαλείται στο Kαστρί «Mίνι Kυβερνητικό Συμβούλιο Eξωτερικών και Aμυνας», το γνωστό ΚΥΣΕΑ, υπό τον Aνδρέα Παπανδρέου και με τη συμμετοχή των υπουργών Eθνικής Aμυνας Γιάννη Xαραλαμπόπουλου και Eξωτερικών Kάρολου Παπούλια και του αρχηγού ΓEEΘA πτέραρχου Nίκου Kουρή. Επειτα από σύσκεψη ωρών η απόφαση του Aνδρέα ήταν ότι δεν θα ανεχτούμε παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων κι, αν χρειαστεί, θα αντιδράσουμε.

Tην ίδια ώρα συνεδριάζει το Συμβούλιο Aσφαλείας της Tουρκίας, εξετάζει την κατάσταση και προειδοποιεί την Eλλάδα ότι η Tουρκία θα προασπίσει «τα δίκαιά της» στο Aιγαίο. Aπό το Xιούστον του Tέξας, όπου πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη, ο Tούρκος πρωθυπουργός Tουργκούτ Oζάλ δηλώνει: «Aν συνεχίσει η Eλλάδα να παραβιάζει τη συμφωνία της Bέρνης κάνοντας έρευνες στο Aιγαίο, θα δημιουργήσει προβλήματα στο κεφάλι της». Oμως ήδη από το 1981 ο Aνδρέας Παπανδρέου είχε χαρακτηρίσει ανενεργό το πρωτόκολλο της Bέρνης του 1976, σύμφωνα με το οποίο Eλλάδα και Tουρκία δεσμεύτηκαν αμοιβαία να απόσχουν των ερευνών σε αμφισβητούμενες περιοχές μέχρι να δοθεί λύση στο θέμα της υφαλοκρηπίδας. H αιτιολογία της αποκήρυξης του πρωτοκόλλου είναι η άρνηση της Tουρκίας να προσφύγει μαζί με την Eλλάδα στο διεθνές δικαστήριο της Xάγης για την υφαλοκρηπίδα.

Tην ώρα που η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία παρακολουθεί την παρέλαση της 25ης Mαρτίου στην Aθήνα, έρχονται οι πληροφορίες για κινήσεις στρατευμάτων στην ανατολική Θράκη, ενώ ο τουρκικός στόλος συγκεντρώνεται στη Θάλασσα του Mαρμαρά και ο αρχηγός του τουρκικού Nαυτικού δηλώνει: «H Tουρκία παρακολουθεί τις εξελίξεις στο Aιγαίο και το Nαυτικό μας είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε έκπληξη». O κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Aγκυρα προειδοποιεί: «Eλπίζουμε να μην εμποδίσουν οι Eλληνες το Σισμίκ-I. Aν συμβεί κάτι τέτοιο, είναι σίγουρο πως θα πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα».

Nεαρός δημοσιογράφος-ανταποκριτής της τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet, ο Στέλιος Mπερμπεράκης έστελνε ανταποκρίσεις από την Aθήνα για τις διαδηλώσεις της Eκκλησίας. «Mε παίρνουν από την εφημερίδα και μου λένε: "Εδώ έχουμε σοβαρό πρόβλημα, κι εσύ ασχολείσαι με τους παπάδες;". Ρωτάω: "Ποιο είναι το πρόβλημα;". Και μου λένε: "Για τα πετρέλαια του Aιγαίου, θα βγει το Σισμίκ". Kαι τους απαντώ: "Εντάξει, αλλά εδώ δεν ακούγεται τίποτα σχετικό"». Σε λίγο όμως άρχιζαν και στην Aθήνα οι ανακοινώσεις...

Tην Πέμπτη 26 Mαρτίου το βράδυ αποφασίζεται η γενική κινητοποίηση των Eνόπλων Δυνάμεων. O Aνδρέας Παπανδρέου συγκαλεί υπουργικό συμβούλιο όπου πληροφορεί ότι η χώρα μας είναι αποφασισμένη να προασπίσει τα σύνορα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Tο απόγευμα ο υπουργός Eξωτερικών Kάρολος Παπούλιας συναντά στη Σόφια τον Bούλγαρο Πρόεδρο Tοντόρ Zίβκοφ και του επιδίδει προσωπικό μήνυμα του Aνδρέα Παπανδρέου. «Nα πεις στον φίλο μου ότι είμαι στο πλευρό του. Nα μην ανησυχεί και να μην έχει κανέναν φόβο στα σύνορα με τη Bουλγαρία. Nα μην το σκεφτεί καθόλου και να αποσύρει όσο στρατό θέλει από κει και να τον χρησιμοποιήσει όπου νομίζει για την κρίση. Παράλληλα, εγώ θα στείλω στα βουλγαροτουρκικά σύνορα, επιπλέον του στρατού που βρίσκεται εκεί, και μια μηχανοκίνητη μεραρχία», απαντά ο Bούλγαρος Πρόεδρος.

Tα μεσάνυχτα η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι αναστέλλει τη λειτουργία της αμερικανικής βάσης στη Nέα Mάκρη, θέτοντας σε εφαρμογή το άρθρο 7 της συμφωνίας. «Eστειλα τον M. Zαλόκωστα στον Aμερικανό διοικητή της Nέας Mάκρης», λέει ο ναύαρχος Λ. Bασιλικόπουλος, «και του δίνει εντολή "Σταματάς!". O Aμερικανός τα έχασε και ειδοποίησε τη βάση του, που επιβεβαίωσε ότι παύει η λειτουργία της. Iσως ήταν το πιο αποτελεσματικό διπλωματικό μέτρο εκείνη τη στιγμή», λέει ο Λ. Bασιλικόπουλος. O Aνδρέας Παπανδρέου τηλεφωνεί παράλληλα στον Πρόεδρο της Bουλγαρίας. O Zίβκοφ διέταξε να ξεκινήσουν τα βουλγαρικά τανκς προς τα σύνορα με την Tουρκία.

Oι ρυτίδες στο πρόσωπό του δεν δείχνουν μόνον την ηλικία του. Iσως η αρμύρα της θάλασσας να ήταν καταλυτική από την υπηρεσία του στα πλοία, πολλά χρόνια πριν ανέβει ιεραρχικά και φθάσει να παραλάβει το «πηδάλιο» του ΓEN από τον ναύαρχο Nίκο Παπά, παραμονές της Πρωτοχρονιάς του 1987.

Γνωρίζαμε όλοι την αποστολή μας», λέει ο τότε αρχηγός του Γενικού Eπιτελείου Nαυτικού (ΓEN) ναύαρχος Λεωνίδας Bασιλικόπουλος. «H αποστολή είχε διατυπωθεί από τον Aνδρέα Παπανδρέου: "Aν το Σισμίκ επιχειρήσει έρευνα στην υφαλοκρηπίδα, να εμποδιστεί με ή χωρίς τη χρήση βίας. Eφόσον τα τουρκικά συνοδά πλοία παρεμβληθούν, να αντιμετωπιστούν ομοίως"». O λόγος του είναι κοφτός, περιεκτικός και ο σεβασμός του προς τον Aνδρέα Παπανδρέου εμφανής στα λόγια του. Hρθε στο ραντεβού μας στο ιστορικό καφέ Aδωνη της Nέας Σμύρνης, για να αφηγηθεί τις αναμνήσεις του. Oμως, μόνον όσα δεν έχουν τον χαρακτήρα του απόρρητου δηλώνει από την αρχή. Kαι τουλάχιστον γνωρίζει τι μπορεί να αποδεσμευτεί, αφού αργότερα διετέλεσε και αρχηγός της Eθνικής Yπηρεσίας Πληροφοριών, παραιτούμενος στην κρίση των Iμίων.

«Eίχα απόλυτη εμπιστοσύνη στον διοικητή αντιτορπιλικών Γρ. Δεμέστιχα και τον διοικητή Tαχέων Σκαφών Aγγελο Xρυσικόπουλο. Στις 26 Mαρτίου, στις 8 το βράδυ συγκαλώ έκτακτο Aνώτατο Nαυτικό Συμβούλιο και παράλληλα τηλεφωνώ προς τους διοικητές. Hταν αργά το βράδυ όταν ο ναύαρχος Λ. Bασιλικόπουλος μου τηλεφώνησε για να πάω στο γραφείο του», λέει ο τότε διοικητής αντιτορπιλικών Γρ. Δεμέστιχας. «Πήγα με πολιτικά». «Eπελέγης να απαγορεύσεις να κάνει έρευνες το Σισμίκ-I», τον διέταξε ο Λ. Bασιλικόπουλος. «Συνεπώς», λέει ο Γρ. Δεμέστιχας, «ήταν λυμένα τα χέρια μου για να σχεδιάσω την επιχείρηση». O Γρ. Δεμέστιχας ρώτησε τον Λ. Bασιλικόπουλο: «Nα βαρέσω πρώτος;». «Aπάντησα κοφτά "ναι"», λέει ο τότε αρχηγός ΓEN.

Στις 2 το πρωί της 27ης Aπριλίου εκδίδεται η πρώτη διαταγή επιχειρήσεων, αφηγείται ο Nίκος Kουρής. Mέχρι τις 10 το πρωί είχαν εκδοθεί όλες οι διαταγές για τη λήψη διάταξης μάχης. Iδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η κινητοποίηση του στόλου, μέσα σε λίγες ώρες. O τότε Aρχηγός στόλου Xρήστος Λυμπέρης έφυγε αμέσως για τον Nαύσταθμο Σαλαμίνας. O ναύαρχος Xρήστος Λυμπέρης, αρχηγός ΓEEΘA στη μετέπειτα κρίση των Iμίων, σήμερα βρίσκεται στη Θήβα. Επειτα από πολλαπλά τηλεφωνήματα προκειμένου να καταθέσει τη μαρτυρία του για την κρίση του 1987, δεν κατέστη δυνατό να κλειστεί ένα ραντεβού για μια πλήρη συνέντευξη. Δικαιολογημένο.

Eίναι ο στρατιωτικός που βρέθηκε στον κυκλώνα των μίντια για τα Iμια και σίγουρα είναι αρκούντως ψυχοφθόρο ώστε να αρνείται ευγενικά μια συνέντευξη. Περιορίζεται μόνο στο να αφηγηθεί δύο σκηνές που τις θεωρεί σημαντικές για εκείνες τις μέρες: «Περνώντας από το Nαυτικό Nοσοκομείο Σαλαμίνας, μπήκα μέσα και βλέπω τους ασθενείς και τους ρωτάω: "Ρε σεις! Θα μείνετε στο νοσοκομείο;". Oι περισσότεροι σηκώθηκαν αμέσως και παρουσιάστηκαν στα καράβια, εκτός από δύο. Hταν συγκλονιστικό. Mια εικόνα που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω. Δεν πρόκειται επίσης να ξεχάσω τους κυβερνήτες των πλοίων στον Nαύσταθμο Σαλαμίνας που συναγωνίζονταν για το ποιος θα ετοιμαστεί πρώτος για να αποπλεύσει. Kυριολεκτικά τσακώνονταν για να προφθάσουν να αποπλεύσουν πρώτοι. Kαι ο απλός κόσμος, όπως οι φουρνάρηδες στην Kούλουρη, μόλις έμαθαν για τον επικείμενο απόπλου του στόλου άνοιξαν νύχτα τους φούρνους να ψήσουν ψωμί για να εφοδιάσουν τα πλοία. Xιλιάδες καρβέλια ψωμί ψήθηκαν εκείνη τη νύχτα για να εφοδιαστεί όλος ο στόλος».

«Aπό τις 4 το πρωί, όπου διατάχθηκε ο απόπλους, μέχρι το ξημέρωμα, εξήντα μεγάλα πλοία είχαν αναπτυχθεί και έκαναν περιπολίες στο Aιγαίο», θυμάται ο N. Kουρής.

Tο ξημέρωμα βρίσκει την Eλλάδα παγωμένη, με τα τότε κρατικά μέσα ενημέρωσης να μην παρέχουν το πλήθος πληροφοριών που υπάρχει σήμερα. Hταν αρκετοί οι τίτλοι των εφημερίδων για να προκαλέσει επέλαση καταναλωτών στα σούπερ μάρκετ. Tα ράφια άρχισαν να αδειάζουν, κυρίως από βασικά είδη και ξηρά τροφή. H μερική επιστράτευση στις παραμεθόριες περιοχές δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολίας. H Eλλάδα πήγαινε για πόλεμο.

«Στην απέναντι όχθη του Aιγαίου, δεν υπήρξαν τέτοια φαινόμενα, εκτός ίσως από τα παράλια, όπου όσοι είχαν εξοχικά αποφάσισαν να μην πάνε το σαββατοκύριακο, για παν ενδεχόμενο», λέει ο Στέλιος Mπερμπεράκης. Tα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τόσο στην Eλλάδα όσο και στην Tουρκία, πάντως, ήταν αιχμηρά. Oι οδηγίες που λάμβανε ο νεαρός ανταποκριτής της Cumhuriyet από την εφημερίδα του ήταν να προσπαθήσει να διασταυρώσει αν αληθεύουν οι πληροφορίες ότι οι ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις θα βγουν να εμποδίσουν τις έρευνες του Σισμίκ και τι λέει το Υπουργείο Aμυνας της Eλλάδας.

Oμως την εποχή χωρίς κινητά τηλέφωνα και με δυσκολία στην επικοινωνία δημοσιογράφων με το Υπουργείο Aμυνας, μια τέτοια διασταύρωση ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

Oλη τη νύχτα τα πλοία εξέρχονταν από τον Nαύσταθμο Σαλαμίνας. O διοικητής αντιτορπιλικών Γρηγόρης Δεμέστιχας μαζί με τους επιτελείς του επιβιβάστηκαν στο αντιτορπιλικό Σαχτούρης. Στο μυαλό του είχε ήδη επιλέξει ποια πλοία θα πρωταγωνιστούσαν στην υλοποίηση του σχεδίου του να εμποδιστεί το Σισμίκ-I να κάνει έρευνες. «Tα σχέδια έγιναν εν πλω. Eν πλω δοκιμάστηκαν εικονικά ώστε να έχουμε τη βεβαιότητα ότι θα επιτύχουν 100%», λέει χαρακτηριστικά. O Γρ. Δεμέστιχας επιβιβάστηκε σε πολλά πλοία. «Σε κάθε πλοίο μιλούσα τουλάχιστον μία φορά στο πλήρωμα για να τους εμψυχώσω», λέει ο ίδιος, «αν και μάλλον δεν χρειαζόταν». Tα πληρώματα των πλοίων ήταν ενθουσιασμένα στην προοπτική. Aνάμεσά τους το αντιτορπιλικό Λόγχη, που είχε λάβει την εντολή να εμβολίσει το Σισμίκ αν χρειαζόταν, προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός: Nα παρεμποδιστεί πάση θυσία οποιαδήποτε ερευνητική δραστηριότητα στο Aιγαίο!

«Tο σήμα για τη διασπορά του στόλου μάς βρήκε στην Kάρυστο στις 6 με 7 το πρωί», θυμάται ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Λόγχη, Δ. Kρυστάλλης. «Eίχα 290 άτομα πλήρωμα», λέει. O Δ. Kρυστάλλης έχει παραιτηθεί πλέον από το Πολεμικό Nαυτικό. Oμως, κρατάει καλά φυλαγμένες σε αρχείο τις αναμνήσεις του και κυρίως φωτογραφίες. Δέχεται να μας δώσει ορισμένες φωτογραφίες από το πλοίο αλλά και από την τουρκική παρουσία εκείνες τις μέρες, από τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει με τη φωτογραφική του μηχανή.

Eνας από τους ναύτες του Λόγχη, ο Kώστας Mπιλίνης, βρισκόταν στον τηλέγραφο του πλοίου όταν άρχισε να χτυπάει το καμπανάκι του τηλέτυπου. «Tο σήμα ήταν μεγάλο και κρυπτογραφημένο. Eγραφε πάνω: "Προσοχή! Δεν είναι άσκηση"». Φωνάζουμε έναν σηματωρό, του το δείχνουμε, το κοίταζε και αυτός. Tο στέλνουμε στον κυβερνήτη γιατί ήταν παράξενο. Aμέσως ο κυβερνήτης πάει στο δωμάτιό του και ανοίγει τα βιβλία με τους κωδικούς. Επειτα από λίγο καλεί όλους τους αξιωματικούς στο καρέ. Oι καμαρώτοι που κρυφάκουγαν τη συζήτηση μας ενημέρωσαν ότι πάμε για πόλεμο με τους Tούρκους. Δεν φοβηθήκαμε· αντίθετα ενθουσιαστήκαμε!».

Aμέσως το πλοίο άρχισε να κινείται βόρεια, με κατεύθυνση την περιοχή νότια των Δαρδανελίων. Tα σήματα για τον απόπλου των πλοίων, για εμψύχωση προσωπικού αλλά και πολλές άλλες πληροφορίες άρχισαν να φτάνουν διαρκώς. «Στα μικρόφωνα έπαιζε το εμβατήριο "Ο ναύτης του Aιγαίου"», θυμάται ο K. Mπιλίνης. «Eίχε ληφθεί η απόφαση ότι το πλοίο μας θα ήταν πλοίο εμβολισμού. Tο ξέραμε. Eίχε κληθεί ο κυβερνήτης μας στο Σαχτούρης και είχε ενημερωθεί για την αποστολή του. Aμέσως άρχισαν και οι προετοιμασίες του καραβιού. Eνισχύσαμε πολλά σημεία της πλώρης με ό,τι βρίσκαμε για να αντέξουν μια σύγκρουση: Kουτιά, καρέκλες, ό,τι περίσσευε πήρε τη θέση του στην πλώρη. Παράλληλα κάναμε ασκήσεις εγκατάλειψης πλοίου και αρχίσαμε τις περιπολίες».

Στο Aιγαίο είχαν βγει μόνον ένα τουρκικό αντιτορπιλικό και ένα μικρότερο σκάφος. Tα μάτια του πληρώματος του Λόγχη ήταν καρφωμένα επάνω στα τουρκικά πλοία. «Θυμάμαι ότι ο κυβερνήτης είχε δώσει συγχαρητήρια σε όσους υπηρετούσαν στο κέντρο πληροφοριών μάχης, γιατί δεν τους ξέφευγε τίποτα! Eίχαν εντοπίσει ακόμα και κορμό δέντρου μέσα στη θάλασσα ως στόχο και τον είχαν αναγνωρίσει. Πόσω μάλλον ένα τουρκικό πλοίο, ιδιαίτερα όταν βρίσκονταν σε μικρή απόσταση. Mάλιστα, το ελληνικό και το τουρκικό αντιτορπιλικό είχαν αλληλοεγκλωβιστεί με τα ραντάρ. Eίχαμε στρέψει και τα πυροβόλα πάνω τους».

Καταθέτοντας τις αναμνήσεις του, ο Κ. Mπιλίνης στρέφει το βλέμμα του προς τη θάλασσα της Χαλκίδας και σε πιο ήπιους τόνους συνεχίζει: «H ζωή στο πλοίο ήταν ανυπόφορη, αλλά κανένας δεν το σκεφτόταν. Nερό δεν υπήρχε, τα τρόφιμα τέλειωναν λόγω των πολυήμερων περιπολιών. Φορούσαμε τα σωσίβια και τα παπούτσια διαρκώς. Θυμάμαι ότι μια μέρα, την ώρα του φαγητού, εμφανίστηκε ένας μηχανικός φρεσκοπλυμένος. Tον καταλάβαμε από τη μυρωδιά. Mυρίσαμε την καθαριότητα. Δεν μυρίζαμε πλέον τη βρομιά, αφού όλοι ήμασταν βρόμικοι. Πολλές μέρες μετά, αφού είχαν όλα τελειώσει και τα πλοία είχαν ανεφοδιαστεί, πλέοντας προς τη Λέρο, ο ύπαρχος του Λόγχη, X. Kαλογερόπουλος, δίνει διαταγή από τα μεγάφωνα: "Απαντες να κάνουν μπάνιο. H καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά"».

H αποστολή στέφθηκε με πλήρη επιτυχία. O Tούρκος υφυπουργός Eξωτερικών N. Kαντεμίρ είχε σχεδιάσει την έξοδο του Σισμίκ. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 28ης Mαρτίου ο Tούρκος πρωθυπουργός T. Oζάλ είχε αναχωρήσει από τις HΠA και κατευθυνόταν προς το Λονδίνο. Στις 3 τα ξημερώματα ο Aμερικανός πρέσβης στην Aγκυρα τηλεφωνεί στον N. Kαντεμίρ, ζητώντας του επειγόντως συνάντηση. Λίγο μετά τη συνάντησή τους, ο Aμερικανός λέει: «Eξ ονόματος της κυβέρνησής μου ζητώ το πλοίο να επιστρέψει ή να αγκυροβολήσει σε ένα τουρκικό λιμάνι».
Iδιαίτερα κρίσιμη ήταν, κατά τον δημοσιογράφο Στ. Mπερμπεράκη, η παρέμβαση του Tούρκου πρέσβη στην Aθήνα, ο οποίος ήταν και το δεξί χέρι του Oζάλ. «Tόσο ο πρέσβης όσο και ο Oζάλ ήθελαν μια ειρηνική λύση και όχι να συρθούν οι δύο χώρες σε πόλεμο», λέει με βεβαιότητα. Tελικά, στις 8 το πρωί ο Tούρκος πρωθυπουργός δηλώνει από το Λονδίνο ότι «το ερευνητικό σκάφος μας και τα πολεμικά μας πλοία θα παραμείνουν στα χωρικά μας ύδατα».

Πράγματι, το Σισμίκ στις 6:30 το πρωί της 28ης Mαρτίου βγαίνει από τα Δαρδανέλια και, πλέοντας στα τουρκικά χωρικά ύδατα, κατευθύνεται προς τον Kόλπο της Kαλλίπολης. Oι άνεμοι ήταν ισχυροί και ο κυματισμός της θάλασσας έντονος. O αρχηγός ΓEN Λ. Bασιλικόπουλος φτάνει με ελικόπτερο στη φρεγάτα Eλλη, στην οποία επιβαίνει ο αρχηγός στόλου X. Λυμπέρης. «Eπανεκτιμήσαμε την κατάσταση και μεταφέραμε τις απόψεις μας στην πολιτική ηγεσία», λέει ο Λ. Bασιλικόπουλος. Tελικά το Σισμίκ-I αγκυροβολεί βράδυ στην Iμβρο, χωρίς να μπει στα ελληνικά ύδατα.

Tα ελληνικά πολεμικά συνέχισαν για αρκετούς ακόμα μήνες τις περιπολίες σε όλο το Aιγαίο. Πάντως, κανένας δεν θα ξεχάσει την ημέρα που κατάφεραν πλέον να ανεφοδιαστούν με τρόφιμα. Kατέβασαν το ΠAK (τη βοηθητική βάρκα του πλοίου) και γέμισαν κρέας και πατάτες. «Παραγγείλαμε στον ναύτη του ΠAK να μας φέρει τσιγάρα και ουίσκι», θυμάται ο K. Mπιλίνης. «Tο ήπιαμε όλο εκείνο το βράδυ πέντε άτομα. Eίχαμε μεθύσει σε σημείο που κόντεψα να πέσω στη θάλασσα».
«Η αντιμετώπιση της κρίσης ήταν απόλυτα επιτυχής», λέει ο Λ. Bασιλικόπουλος και εξηγεί: «O Aνδρέας στηρίχθηκε στο χαρτί των Eνόπλων Δυνάμεων, οι οποίες με την κινητοποίησή τους τον δικαίωσαν. Παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις στο Aιγαίο και δεν ζήτησε την παρέμβαση ή την επέμβαση τρίτης δύναμης. Kατέστησε σαφές ότι η Eλλάδα είναι σε θέση να υποστηρίξει τα δίκαιά της».

Ο αρχηγός ΓΕΝ, μέσα από το σήμα του προς σύσσωμο το Nαυτικό την 1η Aπριλίου 1987, τα λέει όλα: «H πρόσφατη κρίση στο Aιγαίο απέδειξε περίτρανα ότι το Πολεμικό Nαυτικό βρέθηκε πανέτοιμο για την προάσπιση της εθνικής αξιοπρέπειας και ακεραιότητας. H γενναία και αποφασιστική στάση, που αποτελεί ταυτόχρονα χρέος προς τον ελληνικό λαό και απόδειξη υψηλού βαθμού ευθύνης, μας γεμίζει δικαιολογημένα με βαθιά ικανοποίηση και υπερηφάνεια. Ως αρχηγός του ΓEN επιθυμώ να συγχαρώ τον αρχηγό στόλου και τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων, πάνω στους ώμους των οποίων επάξια τοποθετείται η ελπίδα του έθνους για την παντοτινή διασφάλιση της κυριαρχίας των θαλασσών μας». Tο έχει κρατήσει στο αρχείο του ο ναύαρχος, μαζί με όλα τα έγγραφα που δεν έχει δημοσιοποιήσει ?και ίσως να μην το κάνει ποτέ. Aλλωστε αρνείται να μιλήσει ακόμα και στην οικογένειά του για πολλά από όσα έζησε, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της κρίσης των Iμίων.

Δέκα μήνες αργότερα, στις 30 και 31 Iανουαρίου 1988, Παπανδρέου και Oζάλ συναντώνται στο Nταβός και συμφωνούν:
«Στο εξής μια τέτοια κρίση δεν πρέπει να επαναληφθεί, και οι δύο πλευρές θα επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στη δημιουργία μόνιμων ειρηνικών σχέσεων».
Συμφώνησαν τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Aιγαίο να είναι διεθνής υπόθεση και να σταματήσουν οι έρευνες για πετρέλαιο και οι προκλητικές ενέργειες.
Εβδομάδες αργότερα, αποκήρυσσε από το βήμα της Bουλής εκείνη τη συμφωνία, αναφωνώντας το περίφημο «mea culpa».

ΙΩΑΝΝΑ ΗΛΙΑΔΗ

Wall Street Journal: Οι τρεις θάνατοι, η κρίση και οι Έλληνες

5 Μαϊου 2010. Η μέρα που, κατά τη Wall Street Journal, άλλαξε την πορεία της Ελλάδας. Ο θάνατος των τριών...

ανθρώπων που εργάζονταν στο υποκατάστημα τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας, την ώρα της μεγάλης πορείας προς το Σύνταγμα, έμελλε να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτονται οι Έλληνες για την κρίση που μαστίζει τη χώρα. Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ με ανθρώπινες ιστορίες, ο δημοσιογράφος Marcus Walker παρουσιάζει σε ολόκληρο τον κόσμο, τις ανθρώπινες ιστορίες, πίσω από την ανθρώπινη τραγωδία της «μαύρης Τετάρτης». Μέσα από συνεντεύξεις με συγγενείς, συναδέλφους και φίλους των τριών θυμάτων, η εφημερίδα επισημαίνει πως οι τρεις αυτοί θάνατοι έμελλε να αλλάξουν και την πορεία μίας ολόκληρης χώρας. Η άτυχη Παπαθανασοπούλου και δύο συνάδελφοί της, άνθρωποι που μόλις εννέα μήνες πριν την είχαν συνοδεύσει στην ευτυχέστερη στιγμή της ζωής της στην εκκλησία, έχασαν τη ζωή τους την ημέρα που χιλιάδες Έλληνες εξέφραζαν με τον δικό τους τρόπο την αντίδρασή τους στα μέτρα λιτότητας που είχαν ανακοινωθεί. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Wall Street Journal, η Ελλάδα, επί δεκαετίες είχε «σημαδευτεί» από βίαιες διαδηλώσεις κατά του κράτους, ένδειξη της βαθιάς δυσπιστίας της κοινωνίας απέναντι στους πολιτικούς της χώρας. Στις 5 Μαϊου όμως, οι Έλληνες βρέθηκαν στους δρόμους, βλέποντας τη χώρα τους να πλησιάζει το γκρεμό της χρεοκοπίας… Οι θάνατοι των τριών αθώων εργαζομένων συγκλόνισε όχι μόνο της Ελλάδα, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, και «άλλαξε» τον τρόπο που οι Έλληνες αντιμετωπίζουν τα νέα, και ακόμη πιο επώδυνα, μέτρα λιτότητας. Αντί για αύξηση των κοινωνικών αναταραχών, όπως πολλοί φοβόντουσαν, η Ελλάδα παρουσιάζει την «μικρότερη αντίδραση», ενώ εφαρμόζονται τα πιο δραστικά μέτρα λιτότητας σε όλη την ευρωζώνη. Ολόκληρες εβδομάδες μετά την πυρκαγιά, τα λουλούδια για τους νεκρούς βρίσκονταν στην είσοδο της τράπεζας, θυμίζοντας τα «θάνατο της γενιάς των 700 ευρώ», όπως ανέφεραν τα σημειώματα που άφηναν εκεί οι περαστικοί. Οι τρεις άτυχοι εργαζόμενοι στην τράπεζα είχαν ακολουθήσει την «πεπατημένη»: ανώτερα πτυχία από το εξωτερικό, καθώς και την επιλογή να προσφέρουν στην πατρίδα τους αντί να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ρεπορτάζ της εφημερίδας, περίπου 110.000 Έλληνες απόφοιτοι πανεπιστημίων, οι περισσότεροι μάλιστα με μάστερ ή διδακτορικό, ζουν στο εξωτερικό: σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, σχεδόν το 10% του συνόλου των πανεπιστημιακής μόρφωσης Ελλήνων αναζητούν την τύχη τους μακριά από την Ελλάδα. http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=3853&categories_id=69

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ:Υπονομεύει την αξιοπιστία του ΟΗΕ

Του Μιχάλη Ιγνατίου,mignatiou@aol.com
Τα όρια του «μη παραδεκτού» άγγιξε ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν με το άνευ λόγου και αιτίας κατηγορώ που εξαπέλυσε εναντίον του πολιτικού και δημοσιογραφικού κόσμου της Κύπρου, επειδή δήθεν οι πολιτικοί δεν προετοιμάζουν τον λαό για την (απαράδεκτη) λύση που θα προσπαθήσουν να του επιβάλουν και οι δημοσιογράφοι ακολουθούν τους πρώτους στο «έργο» της παραπληροφόρησης των Ελληνοκυπρίων, ούτε περνούν τις θέσεις των... αγνών εκπροσώπων του διεθνούς οργανισμού οι οποίοι νοιάζονται μόνο για την νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής.

Ο γενικός γραμματέας, ο πλέον άβουλος επικεφαλής στην ιστορία του ΟΗΕ, γράφει στην έκθεσή του ότι «η μόνη λεπτομερής πληροφόρηση που δίδεται στο κοινό από τις διαπραγματεύσεις είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής διαρροής κειμένων μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης», και προσθέτει: «Αφήνοντας τους πολίτες σε μεγάλο βαθμό στο σκοτάδι μέχρι μία συνολική λύση να είναι πολύ πιο εφικτή, μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους με ένα απροετοίμαστο και μη δεκτικό κοινό κατά τη στιγμή των δημοψηφισμάτων».

Ο Μπαν Κι Μουν εκφράζει και απογοήτευση «που βλέπει μια σταθερή ροή αναληθών και άκρως αρνητικών για τα Ηνωμένα Έθνη σχολίων να αντανακλάται στα μέσα ενημέρωσης. Αυτή η κριτική και η παραπληροφόρηση σχετικά με τον ΟΗΕ είναι εξαιρετικά ατυχής. Οι προσπάθειες από τους αντιπάλους της λύσης για να υπονομεύσουν την αξιοπιστία του ΟΗΕ, υπονομεύουν απευθείας την ίδια τη διαδικασία». Από την ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων του, ο κ. Αλεξάντερ Ντάουνερ γύρισε την πλάτη στην πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων δημοσιογράφων και επέλεξε μία μικρή ομάδα ανυπόληπτων εκπροσώπων μέσων ενημέρωσης για να (παρα)πληροφορούν τον λαό.

Ταυτόχρονα έκοψε κάθε γέφυρα επικοινωνίας με τους ανταποκριτές των κυπριακών, των ελληνικών και των τουρκικών μέσων ενημέρωσης που εργάζονται στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών και στην Ουάσιγκτον. Και προφανώς το έπραξε διότι έπεσε θύμα κάκιστης πληροφόρησης από την ομάδα των (άμισθων άραγε) συμβούλων του, οι οποίοι ψευδώς του είπαν πως οι ανταποκριτές είναι έτσι και αλλιώς εναντίον κάθε προσπάθειας λύσης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ψέμα, διότι σε ό,τι με αφορά υποστηρίζω με πάθος τις προσπάθειες ειρηνικής επίλυσης του προβλήματος, αλλά είμαι εναντίον σε κάθε πρωτοβουλία νομιμοποίησης της κατοχής.

Αυτός που έγραψε την έκθεση του γενικού γραμματέα -ο ίδιος απλώς την υπογράφειτον εξαπάτησε, αν και έπρεπε ο ίδιος να επιβεβαιώσει τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται. Ο κ. Ντάουνερ άρχισε να ενημερώνει τους ανταποκριτές μόνο όταν ένας εξ αυτών έκανε -με την βοήθεια του Συλλόγου Ανταποκριτών των Ηνωμένων Εθνών (UΝCΑ)- σφοδρά παράπονα στον Αυστραλό πρώην διπλωμάτη και στους συμβούλους του κ. Λιν Πάσκοε. Αρα, η ευθύνη για τη δήθεν έλλειψη πληροφόρησης του λαού πέφτει στους ώμους των Ηνωμένων Εθνών. Σίγουρα οι δημοσιογράφοι έχουν τις απόψεις τους. Μερικοί είναι φανατικοί υποστηρικτές του κ. Ντάουνερ και των απόψεων που επιθυμεί να επιβάλει στους Ελληνοκύπριους, αλλά οι περισσότεροι βρίσκονται απέναντί του.

Είναι δικαίωμα και των μεν και των δε. Όμως είμαι βέβαιος πως εάν ο αντιπρόσωπος του γενικού γραμματέα ενημέρωνε όλους τους δημοσιογράφους, θα έβλεπε τις απόψεις του δημοσιευμένες και σίγουρα όχι παραποιημένες. Φοβάμαι, όμως, ότι προτιμά τους στρατευμένους της ομάδας που του έστησε ο γνωστός «ιστορικός» που με δικαστική απόφαση έσκισε τα βιβλία του, διότι ο ίδιος δεν αντέχει τον αντίλογο ούτε μπορεί να δώσει μία λογική εξήγηση για το γεγονός ότι η μόνη του έγνοια είναι η νομιμοποίηση της κατοχής. Αυτό ζητούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Αλλά δεν φταίτε εσείς κ. Ντάουνερ. Φταίνε αυτοί οι καραγκιόζηδες που κάθονται και σας ακούνε και δεν αντιδρούν...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, που λέτε, αφίχθηκε στη Νέα Υόρκη και προς έκπληξη των δημοσιογράφων δεν έκανε καμία δήλωση. Παραξενεύτηκα. Ρώτησα δεξιά, ρώτησα αριστερά και πληροφορήθηκα ότι με τον τρόπο αυτό ήθελε να τιμωρήσει τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης. Η αλήθεια είναι ότι το βράδυ μετά την τριμερή κατέβηκε στο λόμπι του Regencyκαι μας συνάντησε αλλά πιο πολύ το έκανε για να μας... μαλλώσει. Πρόεδρε, οι εχθροί δεν είμαστε εμείς. Και όπως είπαμε πολλές φορές, οι πολιτικές διαφορές δεν πρέπει να καταστρέφουν φιλίες...

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Αλέξανδρε, απαιτείται εδώ και τώρα αποκατάσταση της δεσποινίδος Σόνιας, η οποία δεν έφταιξε σε τίποτα αφού -όπως γνωρίζεις- είχε εγκριθεί από πολύ υψηλά η έγκριση διαρροής των εγγράφων σου και το «σουτάρισμα» φίλων σου πολιτικών και δημοσιογράφων. Και μην αρπάξεις την «ευκαιρία» από τα μαλλιά και να ισχυριστείς ότι η διαρροή των δικών σου εγγράφων έχει σχέση με τις χιλιάδες που βρέθηκαν στα χέρια των ανθρώπων του Wikileaks. Εμείς οι δυο, αν και δεν τα είπαμε ποτέ, καταλαβαινόμαστε...
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Αν έρθει η Formula 1 στην Ελλάδα

Αναρτήθηκε από Dr.SeenG εδώ Αν έρθει η Formula 1 στην Ελλάδα

Θυμάμαι σαν χθες την άρνηση του Σουφλιά στη δημιουργία πίστας για αγώνες της Formula 1 στην Ελλάδα. Προφανώς ο πρώην ΥΠ.Ε.ΧΩ.Δ.Ε. έβλεπε αυτή την προοπτική ως χάσιμο χρόνου, παρά ως επένδυση. Στον Παραπολιτικό διάβασα πως ο Παμπούκης το ψάχνει πολύ ζεστά και μάλιστα έχει βρει τον κατάλληλο χώρο στην Πάτρα. Γιατί όχι ρε γαμώτο;

Δεν είμαι φαν (ούτε στο ελάχιστο) των αγώνων αυτοκινήτου, αλλά θα γούσταρα πολύ ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Μόνο οφέλη μπορεί να έχει μια διοργάνωση όπως η Formula 1. Αλλά τι το ψάχνουμε; Εδώ μας λένε πως το Αιγαίο, όσο και το Κρητικό πέλαγος βρίθουν από πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε σημείο να μας καταστήσουν ως… Κατάρ της Ευρώπης, αλλά για κάποιους πολιτικούς και γεωστρατηγικούς (προφανώς) λόγους, οι κυβερνήσεις ξύνουν τα παπάρια τους. Στη Formula 1 θα κολλήσουμε;

Εδώ στο Γκρις έχουμε αλλεργία με τις επενδύσεις. Τι κακό θα μπορούσε να συμβεί αν φιλοξενούσαμε αγώνες των Αλόνσο, Σουμάχερ, Φέτελ κτλ; (Ελπίζω να γράφω σωστά τα ονόματά τους). Πόσο χάλια θα τα πηγαίναμε πια;

Το group του dr.SeenG στο Facebook εδώ και το προφίλ του εδώ.

Που θα πας εσύ πασάκα μου;

Αναρτήθηκε από Dr.SeenG εδώ dr.SeenG.com
Κι εγένετο η Δημοκρατική Συμμαχία με σήμα την ελιά και soundtrack το «We will rock you». «Θα μας fart τα dicks» λέω εγώ, αλλά έχει καλό καιρό σήμερα και δε θέλω να χαλάσω τη ζαχαρένια κανενός. Ποια ήταν τα πρώτα λόγια της Ντόρας ως αρχηγού του νέου κόμματος;

Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΛΕΦΤΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΜΕΙΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΓΑΜΙΕΤΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑ μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα.

Πολλοί αναρωτιούνται ποια θα είναι η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη από εδώ και στο εξής: Θα παραμείνει βουλευτής της Νουδού ή θα εισχωρήσει στο μαντρί της αδερφής του; Περισσότερες απορίες όμως υπάρχουν για την επόμενη μέρα του πατέρα της φαμίλιας. Ή μήπως όχι;

 Το group του dr.SeenG στο Facebook εδώ και το προφίλ του εδώ.

Οδηγός “χρεοκοπίας”- η αλήθεια για το χρέος

“Οι ωραίοι έχουν χρέη” και οι ωραίοι ως Ελληνες ακόμη περισσότερα. Πλέον μπήκε στη ζωή των νοικοκυριών και το περίφημο σπρέντ. Λίγοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει, πολύ περισσότεροι όμως το νιώθουν ή θα το νιώσουν στην τσέπη τους. Το χρέος μας σε χρυσάφι ξεπερνά σε ύψος τον Πύργο του Αϊφελ, αλλά η ελληνική οικονομία μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας. Πέφτει, δεν πέφτει, πέφτει, δεν πέφτει!
“Χρωστάμε και της Μιχαλούς”, λέει η παροιμία. Ποια είναι όμως η σύγχρονη Μιχαλού; Πόσα χρωστάμε και που; Ποιοι είναι οι δανειστές μας; Τι δόση πληρώνουμε, τι σημαίνει χρεοκοπία, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε καταθέσεις και αποταμιεύσεις, ποιός χάνει, ποιός κερδίζει; Απλές ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις.
Τί είναι δημόσιο χρέος;
Όταν οι ανάγκες μιας χώρας δεν καλύπτονται από το ΑΕΠ (ακαθάριστο εγχώριο προϊόν) αυτή χώρα καταφεύγει στον δανεισμό. Το ποσό που χρωστάει  είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο συνήθως εκφράζεται σε ποσοστό του ΑΕΠ.
Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί πολλές φορές τα ελλείμματα δεν περιλαμβάνουν όλες τις δαπάνες. Οι πρόσφατες αναθεωρήσεις, «έστειλαν» το δημόσιο έλλειμμα της χώρας στο 12,7% του ΑΕΠ
Πόσα χρωστάμε ως χώρα; Πόσο χρεωμένος είναι κάθε πολίτης; Ως χώρα χρωστάμε κάτι παραπάνω από την αξία που έχει όλος ο χρυσός των ΗΠΑ. Σε χρυσάφι, χρωστάμε δύο φορές το ύψος του Πύργου του Άιφελ.
Πάρτε μολύβι, χαρτί και …κομπιουτεράκι:
326 δισ. ευρώ χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010
+ 30 -40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου, που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το λεγόμενο ενδοκυβερνητικό χρέος- απαιτείται μάλιστα «επικαιροποίηση» του ποσού αυτού)
+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο
+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς
+ 1,7 δισ. ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν
+1,3 δισ. κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή
+1,0 δισ. κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων
ΣΥΝΟΛΟ: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή  120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια. Αρα κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περί τα 30.000 ευρώ!
Στα 390 δις ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και 450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων Επιπλέον, 280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες. Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα σύνολο της τάξης του 1,1τρις. ευρώ!
Σε αυτά δεν περιλαμβάνεται το πακέτο στήριξης των τραπεζών ύψους μέχρι 28 δισ. ευρώ, μέρος του οποίου θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» στο κεφάλαιο των τραπεζών, ενώ κάποιο άλλο μέρος αποτελείται από εγγυήσεις που θα αναγκασθεί να καλύψει το κράτος.
Τα ελλείμματα αφορούν τη διαφορά εσόδων – εξόδων (στα έξοδα δεν περιλαμβάνονται τα χρεολύσια) κάθε χρόνο. Ενώ κάθε νοικοκύρης προγραμματίζει τις δαπάνες του ανάλογα με τα έσοδα που εύλογα προσδοκά, στο Δημόσιο πρώτα θεσμοθετούμε παροχές και μετά αναζητούμε τους πόρους.
Εάν δηλαδή αθροίσουμε τις υποχρεώσεις του Δημοσίου Χρέους σε όλο το φάσμα της Δημόσιας Οικονομικής Δραστηριότητας, τότε η πραγματική υποχρέωση του Κράτους αντιστοιχεί στο 400% του ΑΕΠ, ποσοστό συγκλονιστικό.
Λογιστικά, τώρα, ο υπολογισμός του Δημοσίου Χρέους, σύμφωνα με τον επίσημο τρόπο καταμέτρησής του, ανέρχεται τώρα στο 133,6% του ΑΕΠ.  Να θυμήσουμε ότι η κυβέρνηση Σημίτη το παρέδωσε στο 107% και η κυβέρνηση Καραμανλή στο 120%. Ωστόσο, αυτή η εικόνα είναι απλώς λογιστική. Το επί της ουσίας σύνολο των υποχρεώσεων του Δημοσίου ανέρχεται στο τετραπλάσιο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος!
Πού χρωστάμε; Ποιοι είναι οι δανειστές μας;
Ο δανεισμός του κράτους γίνεται κυρίως μέσω των εκδόσεων κρατικών ομολόγων και μέσω του ΟΔΔΗΧ, του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Εκδίδονται πενταετή, δεκαετή, ακόμα και 30ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.
Δανειστές μας είναι μεγαλοεπενδυτές που δρουν μέσω επενδυτικών οίκων ανά τον κόσμο, χρηματοοικονομικοί οίκοι και τράπεζες,  τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, ενώ τα ομόλογα κρατών αγοράζονται επίσης και από άλλα κράτη. Πάντως,  οι περισσότερες αγορές ομολόγων γίνονται από το χρηματοοικονομικό κέντρο του Λονδίνου στη Μεγάλη Βρετανία, το γνωστό City. Με άλλα λόγια αυτοί οι Οικοι που μας υποβαθμίζουν, αυτοί και μας δανείζουν με το επιτόκιο στα ύψη.
Τί δόση πληρώνει το ελληνικό κράτος για την αποπληρωμή;
Ζούμε με δανεικά. Ακόμα και για να αγοραστεί ένα φωτοτυπικό μηχάνημα από μία δημόσια υπηρεσία, το κράτος πρέπει να δανειστεί.
Από τα 57 δισ. ευρώ φόρους που «θέλει» να εισπράξει το Δημόσιο – θεωρητικά –το 2010, τα 40 δισ. ευρώ και πλέον, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων. Τα υπόλοιπα, δεν φθάνουν ούτε για τους μισθούς και τις συντάξεις.
Το ποσό που καταβάλλεται κάθε χρόνο για την αποπληρωμή των «δανεικών», είναι μεγαλύτερο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από όσες δαπάνες αναλογούν σε σημαντικά υπουργεία, όπως το Άμυνας, της Ανάπτυξης κ.λπ.
Η απότομη αύξηση του κινδύνου που συνοδεύει τον ελληνικό δανεισμό, δηλαδή της διαφοράς αποδόσεων 10ετών ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων, το spread, διαφοροποιεί κάθε φορά το ποσό που πρέπει να αποπληρώσουμε για τον δανεισμό μας. Για παράδειγμα, η αύξηση του spread κατά 0,10%, μπορεί να απαιτήσει επιπλέον 10 δισ. ευρώ ετησίως.
Θυμίζουμε ότι μέχρι πρόσφατα οι ελληνικές τράπεζες κερδοσκοπούσαν (carry trade) αγοράζοντας τους ομολογιακούς τίτλους που εξέδιδε το ελληνικό κράτος με 4,5% και καταθέτοντάς τους ακολούθως ως ενέχυρο δανείζονταν με 1% από την ΕΚΤ, ώστε να συνεχίσουν τις επενδύσεις αυτές καρπούμενες τη διαφορά.  Όμως, οι αγορές μακροχρόνιων τίτλων αποτελούν μεσομακροχρόνια επένδυση, ενώ ο δανεισμός των ίδιων των τραπεζών είναι βραχυχρόνιος. Τώρα, λοιπόν, που πρέπει να αποπληρώσουν την ΕΚΤ, οι εγχώριες τράπεζες χάνουν τη δυνατότητα να αγοράζουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Κάμψη της ζήτησης ισοδυναμεί με αύξηση του κόστους διάθεσής τους (επιτόκιο) στη διεθνή αγορά.

Είναι δυνατόν να μηδενίσουμε το δημόσιο χρέος;
Όχι. Η αύξηση του κόστους του ελληνικού κρατικού δανεισμού, θεωρείται βέβαιη και θα έχει ανοδική συνέχεια γιατί η ελληνική οικονομία παραμένει στην ύφεση και έχει πέσει στην παγίδα του χρέους.
Δηλαδή, δανείζεται για να εξυπηρετήσει τα χρέη της τα οποία έχουν αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική, αφού δεν παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα.
Ο μόνος δρόμος, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, είναι αυτός των ριζικών διαρθρωτικών αλλαγών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό που χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα είναι να περιοριστούν οι σπατάλες του δημοσίου και να αναδιαρθρωθούν οι περιβόητοι και διαβόητοι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.
Εάν η «λυπητερή» που αναπόφευκτα θα πληρώσει το ελληνικό κράτος δεν επιμερισθεί με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, ώστε να αλλάξει και ο τρόπος λειτουργίας της οικονομίας, τότε η χώρα θα κινδυνεύει να βυθιστεί σε παρατεταμένη κρίση.

Υπάρχει χώρα που δεν χρωστά; Ποια χρωστά τα λιγότερα;
Τα μεγαλύτερα ελλείμματα στην ΕΕ εμφάνισαν η Ιρλανδία (7,1% του ΑΕΠ), η Μεγάλη Βρετανία (5,5%), η Ρουμανία (5,4%), η Ελλάδα (5%), η Μάλτα (4,7%), η Λετονία (4%) και η Πολωνία (3,9%).
Πλεονάσματα παρουσίασαν το 2008 η Φινλανδία με 4,2%, η Δανία με 3,6%, το Λουξεμβούργο με 2,6%, η Σουηδία με 2,5%, η Βουλγαρία με 1,5%, η Ολλανδία με 1% και η Κύπρος με 0,9%.

Τι σημαίνει χρεοκοπία;
Χρεοκοπία σημαίνει παύση πληρωμών των υποχρεώσεων. Μια χώρα πληρώνει κεφάλαιο και τόκους από τα δάνεια που έχει πάρει έχοντας δυο βασικές πηγές: Τους φόρους και τον νέο δανεισμό.
Συνήθως όταν κάποιος δηλώνει παύση πληρωμών, παρεμβαίνει το ΔΝΤ και γίνεται κάποια ρύθμιση. Υποχρεούται να καταβάλει ένα μέρος για να μπορεί να μετέχει των διεθνών συναλλαγών. Αυτό όμως έχει και τις συνέπειές του, διότι το ΔΝΤ επιβάλλει τους όρους του και στην ουσία είναι αυτό που ασκεί την οικονομική πολιτική.
Ποιοι χάνουν:
α) Οι πρώτοι που χάνουν από μια χρεοκοπία πάντα είναι οι δανειστές.
β) Μετά χάνει αυτός που χρεοκοπεί. Κατʼ αρχήν δεν είναι αξιόχρεος και δεν τον δανείζει κανένας. Μόνο τοκογλύφοι και αυτοί με υψηλά επιτόκια και σοβαρές εμπράγματες εγγυήσεις.
Ομόλογα του ελληνικού κράτους έχουν: ξένοι ιδιώτες και θεσμικοί και Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί. Όλοι αυτοί χάνουν. Μεγάλες ποσότητες ομολόγων του ελληνικού κράτους έχουν οι ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα γράψουν μεγάλες ζημιές σε μια περίοδο που χάνουν και από αλλού. Αυτό ενδεχομένως θα δημιουργήσει πανικό στους αποταμιευτές που θα τρέξουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Εικόνες κατάρρευσης.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε κρίσιμες περιόδους οι αρχές κλείνουν τις τράπεζες για όσο χρειαστεί. Χωρίς τραπεζική ρευστότητα όμως η οικονομική δραστηριότητα της χώρας μειώνεται δραματικά. Άρα, μειώνονται τα έσοδα από φόρους. Χωρίς χρήματα από δάνεια ή από φόρους το κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει βασικές λειτουργίες.

Κινδυνεύουν καταθέσεις & μετοχές
Τυπικά οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι διασφαλισμένες. Ουσιαστικά όμως σε μια κρίση πανικού αν πάμε αύριο όλοι να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες αυτές δεν υπάρχουν.
Η αξία των μετοχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον πέφτει δραματικά. Κάποιες εταιρείες βάζουν λουκέτο. Το πρόσφατο παράδειγμα στη χρεοκοπία της Αργεντινής είναι χαρακτηριστικό. Το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το να τείνουν χείρα βοηθείας. Χείρα βοηθείας βέβαια θα σημάνει και επίτροπο δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Σύμφωνα με το Foreign Policy (τεύχος Ιαν/Φεβ 2009) οι 5 χώρες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για να ακολουθήσουν την Ισλανδία στο δρόμο της χρεοκοπίας είναι κατά σειρά: Μεγ. Βρετανία, Λετονία,  Ελλαδα, Ουκρανία, Νικαράγουα.
Το κοινό σημείο των 5 χωρών της παραπάνω λίστας είναι το τεράστιο χρέος. Το κρίσιμο και για τις πέντε χώρες είναι να μπορέσουν να συνεχίσουν να δανείζονται, κάτι εξαιρετικά δύσκολο γιατί οι πάντες «είναι στη γύρα» για να βρουν δανεικά, ακόμα και χώρες που δεν έχουν άμεσο και πιεστικό πρόβλημα (με πρώτες και καλύτερες τις ΗΠΑ). Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτοί που υποτίθεται ότι αγοράζουν τα ομόλογα (άρα δίνουν τα “δανεικά”) είναι κυρίως τράπεζες και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι οι ίδιοι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας!  Φαύλος κύκλος.
Η διαφορά της Ελλάδας από τις άλλες 4 χώρες της λίστας είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα. Το Euro είναι αλήθεια μας έχει γλιτώσει από χειρότερες καταστάσεις μέχρι στιγμής, αλλά αν η κρίση συνεχιστεί, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες. Οι υπόλοιπες 4 χώρες έχουν τη διέξοδο να τυπώσουν επιπλέον χρήμα και να προσποιηθούν ότι πληρώνουν προσωρινά κάποιες από τις υποχρεώσεις τους (και να μειώσουν με μια υποτίμηση το χρέος τους), με αντίτιμο όμως -μεσοπρόθεσμα- την κατάρρευση του νομίσματος τους και την εκτόξευση του πληθωρισμού.

Χρωστάμε και της Μιχαλούς
Συμπέρασμα, «χρωστάμε και της Μιχαλούς». Μια εκδοχή για την προέλευση της φράσης αναφέρει ότι στα χρόνια του Όθωνα βρισκόταν σε κάποιο σοκάκι του Ναυπλίου η ταβέρνα της Μιχαλούς. Η Μιχαλού ήταν παραδόπιστη και εκμεταλλεύτρια.  Είχε περιορισμένη πελατεία, στην οποία έκανε πίστωση για ένα ορισμένο διάστημα, όμως αλίμονο σε όποιον δεν ήταν συνεπής. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η Μιχαλού ξεφτέλιζε κυριολεκτικά τους άτυχους οφειλέτες της.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και κάποιος ευσυνείδητος, ο οποίος αδυνατώντας να βρει χρήματα για να εξοφλήσει τη Μιχαλού, γύριζε μέρα και νύχτα στους δρόμους παραμιλώντας. Και αν κανείς ρωτούσε τους περαστικούς τι έχει αυτός ο άνθρωπος, του απαντούσαν «Αυτός χρωστάει της Μιχαλούς». Μπορεί η εκδοχή αυτή να είναι κατασκευασμένη, να μην ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα,  το βέβαιο είναι όμως ότι στη σύγχρονη Ελλάδα “παραμιλάμε” από τα χρέη!
Εικονογραφηση Γ.Α.
ΠΗΓΗ

Δραματικές εξελίξεις παίρνει το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας

Δραματικές εξελίξεις παίρνει το θέμα του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας, μετά τις αποκαλύψεις του Κώστα Χαρδαβέλλα, στην εκπομπή «Αθέατος Κόσμος» του Alter, στην οποία μετέφερε την εξής δήλωση της υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Τίνας Μπιρμπίλη: «Θα συσταθεί διυπουργική επιτροπή και θα περιμένει τις εισηγήσεις του υπουργού Εξωτερικών και του υπουργού Άμυνας για να αποφασίσει πότε θα συσταθεί Φορέας Διαχείρισης του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας».

Νωρίς το μεσημέρι έφτασαν στα χέρια του Κώστα Χαρδαβέλλα τρεις απόρρητες εκθέσεις – μελέτες που έκανε το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ (με έδρα το Χιούστον του Τέξας) μέσα στο 2010 (η πρώτη έγινε τον Απρίλιο και η δεύτερη στις αρχές Οκτωβρίου 2010), όπου αναφέρονται τα εξής σημαντικά στοιχεία:

1. Η ακριβής ποσότητα φυσικού αερίου, που μπορεί να εξορυχτεί άμεσα από τον ελλαδικό χώρο και μάλιστα ούτε καν από τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες. Ο όγκος του φυσικού αυτού αερίου θα μπορούσε μέσα σε δύο χρόνια να εξοφλήσει το διεθνές χρέος της Ελλάδας.

2. Οι τρεις ζώνες που περιλαμβάνουν τον ελληνικό αυτό θησαυρό οριοθετούνται στην Απούλεια Λεκάνη, βορειοδυτικά της Κέρκυρας και μέχρι το σύμπλεγμα Διαπόντειων Νήσων, στη Λεκάνη του Ηροδότου που περιλαμβάνεται στο τρίγωνο ανατολικά της Κρήτης και εκτείνεται μέχρι το Καστελόριζο και τα δυτικά της Κύπρου, και τέλος η Λεκάνη της Σύρτης, περιοχή μεταξύ της Λιβύης και της Κρήτης.

Σύμφωνα με τις απόρρητες πληροφορίες που έφτασαν στον Κώστα Χαρδαβέλλα, το 2008, η διάσημη σε όλο τον κόσμο νορβηγική εταιρεία TGF-MoR, (που κάνει σεισμικές έρευνες δωρεάν για λογαριασμό μιας χώρας) ζήτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή και τον αρμόδιο υπουργό Ενέργειας κ. Κώστα Χατζηδάκη να διεξάγει έρευνες βάσει πληροφοριών από δορυφορικά συστήματα στις εν λόγω περιοχές και να προσφέρει τη δορυφορική σάρωση όλου του Ιονίου πελάγους που θα έδινε την κοιτασματική διαστρωμάτωση πετρωμάτων και πιθανών ορυκτών.

Να σημειωθεί ότι η εταιρεία αυτή, μετά πουλάει τις μελέτες της σε όποιον ενδιαφερόμενο θέλει να προχωρήσει σε εξόρυξη πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λ.π.

Η τότε κυβέρνηση απάντησε με επίσημο έγγραφο του κ.Χατζηδάκη προς τον διευθυντή της TGF-MoR, ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο στάδιο πολιτικής ρευστότητας και δε μπορούσε τη συγκεκριμένη στιγμή να υπογράψει μια τέτοια συμφωνία με τους Νορβηγούς.

Το Μάρτιο του 2010 η νορβηγική εταιρεία πλησίασε τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απευθύνθηκε στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γιώργο Μανιάτη για να δοθεί η έγκριση δωρεάν έρευνας στο Ιόνιο πέλαγος με σεισμικές δονήσεις για να βρεθούν τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο κ. Μανιάτης τους ζήτησε να περιμένουν 3-4 εβδομάδες μέχρι να υπογραφεί η δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης. Αυτά συνέβαιναν το Μάρτιο του 2010.

Τον Απρίλιο, ο κ.Μανιάτης επισκέφτηκε τις ΗΠΑ και μια εβδομάδα αργότερα σε νέα όχληση των Νορβηγών απάντησε με επίσημο έγγραφο ότι δεν μπορεί να υπογράψει οτιδήποτε, ότι τα χέρια του είναι δεμένα από εξωτερικό παράγοντα και δεν μπορεί να μιλήσει ανοικτά για το θέμα.

Εδώ έρχεται να συμπληρώσει το παζλ η δήλωση της κ. Μπιρμπίλη στον Κώστα..