Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
Δεν θα αυτοκτονήσουν οι Ελληνοκύπριοι
Αναρτήθηκε εδώ aixmi.gr
Η υπόθεση του σχεδίου Ανάν δεν πρόκειται να «πεθάνει» ποτέ. Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μου, αλλά του μακαρίτη Τόμας Γουέστον, του ειδικού συντονιστή του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ για το Κυπριακό, ο οποίος έντονα ενοχλημένος από την απόρριψη του κειμένου του Κόφι Ανάν εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων εκστόμισε μία φράση που τον ακολουθούσε μέχρι τον θάνατό του. Είπε στη διάρκεια τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε με δημοσιογράφους, τους οποίους ενημέρωσε εκείνο το μοιραίο βράδυ της 24ης Απριλίου 2004, ότι πρέπει να τιμωρηθούν. Εννοούσε βέβαια τους Έλληνες της Κύπρου…
Λίγες μέρες μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ένας άλλος αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπους, ανακοίνωσε στον τότε πρέσβη της Κύπρου στην Ουάσιγκτον και σε ένα δημοσιογράφο ότι «στα κεφάλια των Ελληνοκυπρίων θα πέφτουν κεραμίδια»! Όταν μεταδόθηκε η είδηση από το MEGA έγινε πολιτικός σεισμός στο νησί. Ο αξιωματούχος εκείνος εργάζεται σήμερα στην Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών και έχει ευθύνη την… επίλυση του Κυπριακού.
Από τότε μέχρι το τέλος της διακυβέρνησης Μπους -ήταν η χειρότερη κυβέρνηση στην ιστορία των ΗΠΑ- ακούσαμε άπειρες απειλές και γίναμε μάρτυρες εκβιασμών. Σήμερα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι ένας έξαλλος Ντικ Τσέινι είχε διατάξει την αναγνώριση των Σκοπίων με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επειδή ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δεν βοήθησε όσο έπρεπε -προφανώς δεν στήριξε όσο ο σημερινός πρωθυπουργός- για την επιβολή του σχεδίου Ανάν στους Ελληνοκύπριους.
Ήταν η πρώτη πράξη εκδίκησης του διδύμου Μπους-Τσέινι, επειδή οι Ελληνοκύπριοι δεν περπάτησαν στον δρόμο της αυτοκτονίας, που τους είχαν στρώσει με ροδοπέταλα η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και οι Βρυξέλλες σε στενή συνεργασία με την Άγκυρα και (δυστυχώς) την Αθήνα.
Για τους περισσότερους το σχέδιο ήταν ένα αντιδημοκρατικό και φιλοτουρκικό κείμενο, που παρέδιδε την Κύπρο για πάντα στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Το πιστεύω και εγώ. Έζησα από κοντά τις διαδικασίες, μερικές φορές ίσως άθελά μου να ήμουν μέρος αυτών των διαδικασιών, διότι επέμενα να συνεχιστούν οι προσπάθειες επίλυσης επειδή πίστευα πως η επανένωση ήταν στόχος που μπορούσε να επιτευχθεί.
Άλλοι, που αποτελούσαν την μειοψηφία, είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Υποστήριξαν το σχέδιο -κάποιοι με πρωτόγνωρο πάθος. Αυτό το πάθος που έδειξαν λίγοι οπαδοί του «ναι» με υποψίασε και με προβλημάτισε. Διότι, κατά την γνώμη μου, ήταν τόσο προφανές πως το κείμενο του κ. Ανάν εξυπηρετούσε την Τουρκία, που δεν χρειαζόταν η παραμικρή προσπάθεια ή συζήτηση για να πειστούν οι υποστηρικτές του ότι η Κύπρος θα τελείωνε στις 12 τα μεσάνυχτα της 24ης Απριλίου.
Θα συμφωνήσω με έναν Αμερικανό αξιωματούχο, που δεν ζει πια, ο οποίος σε μία στιγμή ειλικρίνειας διέγνωσε πως αρκετοί που ψήφισαν υπέρ του «ναι» το έπραξαν επειδή αντιπαθούσαν τον τότε Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο. Εάν η «διάγνωσή» του είναι ορθή, τότε το ποσοστό υπέρ του «όχι» πρέπει να ξεπερνά το 80%. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι κρυφές δημοσκοπήσεις που διεξάγονται στην Κύπρο δείχνουν πως μόνο το 20% θα ψήφιζε το σχέδιο Ανάν ή κάτι παρόμοιο.
Την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν, ένας άβουλος και αναποφάσιστος άνθρωπος και διπλωμάτης, κάλεσε στη Γενεύη τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και τον κατοχικό ηγέτη Ντερβίς Έρογλου. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Άλλωστε, ποιος περίμενε κάτι το διαφορετικό πέραν της αποτυχίας; Ο κ. Έρογλου και οι πάτρωνες του στην Άγκυρα είχαν τορπιλίσει τη διαδικασία πριν φτάσουν στην Γενεύη με την εισαγωγή θεμάτων που δεν μπορεί να αποδεχθεί κανένας ηγέτης που έχει στοιχειώδη σεβασμό για τον εαυτό του, διότι εξευτελίζουν κάθε έννοια των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Κάποιοι κύκλοι στην Ελλάδα έχουν παρεξηγήσει τους Ελληνοκύπριους και μερικές φορές ήμουνα και εγώ μάρτυρας υποτιμητικών σχολίων που με πίκραναν, αλλά δεν με απογοήτευσαν. Ήθελα απλά να τους πω ότι στην Κύπρο βρίσκεται η άμυνα του ελληνικού χώρου. Πιο απλά θα υπέβαλλα σ’ αυτούς που με μειωτικούς χαρακτηρισμούς επιρρίπτουν όλες τις αμαρτίες του κόσμου σε εμάς, το εξής ερώτημα: Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα εάν οι Τούρκοι δεν αιμορραγούσαν στο μέτωπο της Κύπρου;
Με ανοικτή την πληγή του Κυπριακού έχουν κάνει σουρωτήρι τους ουρανούς του Αιγαίου, έχουν «καταλάβει» οικονομικά την Θράκη και έχουν στείλει χιλιάδες λαθρομετανάστες στη χώρα. Εάν κλείσει το Κυπριακό με τρόπο που εξυπηρετεί την Τουρκία, τι θα συμβεί στην Ελλάδα;
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα. Αντίθετα. Το πρόβλημα πρέπει να λυθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο, τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο τότε η Κύπρος θα ανήκει στον λαό της και όχι στην Τουρκία. Μόνο τότε θα συνετιστεί η Άγκυρα και θα σταματήσει να απειλεί τους γείτονές της. Πότε πρέπει να αντιληφθούμε πως είναι η επιβράβευση της εισβολής και της κατοχής που κάνει προκλητική και αχόρταγη την τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία;
Όσοι παρακολουθούμε από κοντά τον τρόπο σκέψης και δράσης των αξιωματούχων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, γνωρίζουμε πως εκείνο το ιστορικό βράδυ της 24ης Απριλίου 2004, υπήρχαν και γραφειοκράτες που στάθηκαν με σεβασμό μπροστά στους Έλληνες της Κύπρου. Ουδείς μπορεί να διαψεύσει την πληροφορία ότι ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εκείνη την εποχή μίλησε με θαυμασμό για τις 500 χιλιάδες ψυχές στην Κύπρο που είχαν τη δύναμη και το κουράγιο να πουν «όχι» στην υπερδύναμη. Σίγουρα θύμωσε και εκνευρίστηκε και φώναξε και μίλησε απαξιωτικά για τον πρόεδρο της Κύπρου και τον λαό της. Όμως, όταν πέρασε το πρώτο σοκ και ο πρώτος θυμός, άρχισε να αναζητεί που έγινε το λάθος…
Δυστυχώς οι άνθρωποι της Αμερικής στην Κύπρο -ακόμα και ο Τόμας Γουέστον που ήταν πολύ διαφορετικός από τα γεράκια της Πρεσβείας- δεν σκέφθηκαν ούτε μία στιγμή ότι για να έβγαιναν θριαμβευτές από τα δημοψηφίσματα έπρεπε να προσφέρουν και ένα κόκαλο στους Ελληνοκύπριους, που ήταν τα θύματα…
Υστερόγραφο Ι: Στο πλαίσιο μίας μακροχρόνιας έρευνας για το σχέδιο Ανάν και τα χρήματα που ξόδεψαν οι Αμερικανοί στην Κύπρο, ρώτησα μέλη των ομάδων που είχαν αναμειχθεί στην «κατασκευή» του σχεδίου Ανάν εάν οι ίδιοι θα αποδέχονταν για τις πατρίδες τους το συγκεκριμένο κείμενο. Η απάντηση όλων ήταν αρνητική… Μάλιστα, ένας εκ των πιο στενών συνεργατών του Αλβάρο ντε Σότο μου είπε: «Αστειεύεσαι; Όχι. Ποτέ».
Υστερόγραφο ΙΙ: Μετά το «όχι» των ελληνοκυπρίων, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ έδωσε εντολή να συνταξιοδοτηθούν ή να μετατεθούν από τα πόστα που υπηρετούσαν όσοι είχαν και την παραμικρή απασχόληση με το Κυπριακό… Σίγουρα όχι επειδή απέτυχαν να επιβάλουν το σχέδιο…
Ευτυχώς χάσαμε τους Μεσογειακούς
Γράφει ο Αντώνης Καρπετόπουλος
Η Ελλάδα δεν θα φιλοξενήσει τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 και μολονότι καταλαβαίνω ότι αυτό είναι μια δυσάρεστη είδηση για την περιοχή του Βόλου και της Λάρισας, μου έρχεται να πω δόξα το Θεό! Δεν ξέρω ποιος έκανε τη σχετική εισήγηση στη Διαρκή Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων, αλλά όποιος το έκανε θα πρέπει να ανακηρυχτεί φιλέλληνας για να μην πω Εθνικός Ευεργέτης.Τι είναι οι Μεσογειακοί Αγώνες; Ένα αθλητικό πανηγυράκι δεύτερης διαλογής από τα πολλά που διοργανώναμε τον καιρό που ζούσαμε ως χώρα ξοδεύοντας τα φθηνά δανεικά.
Κομμένα πια τα δανεικά, κομμένα και τα πανηγύρια.
Και η προβολή της χώρας θα πει κάποιος; Η προβολή είναι στην προκειμένη περίπτωση τόσο μεγάλη, ώστε κανείς δε θυμάται που διοργανώθηκαν οι προηγούμενοι μεσογειακοί αγώνες (!) ή έστω πόσα μετάλλια η χώρα κέρδισε!
Επίσης, στην Ελλάδα η προβολή της χώρας είναι ο φερετζές της υποκρισίας που δικαιολογεί τη σπατάλη. Τα λέγανε αυτά τον καιρό των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004: η προβολή θα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε θα έρχονταν στην Αθήνα κάθε χρόνο Γιαπωνέζοι τουρίστες να δουν την πόλη που οι Ιάπωνες αθλητές μεγαλούργησαν κερδίζοντας μετάλλια,
άκουγες! Εχω να δω Γιαπωνέζο στην Αθήνα από το 2004!
Επίσης, η προβολή μιας χώρας είναι συνώνυμο μιας τεράστιας έκθεσης, μόνο που στην περίπτωση της χώρας μας η έκθεση δεν είναι πάντοτε κάτι καλό. Μετά το 2004 έχω βαρεθεί να διαβάζω σε ξένες εφημερίδες ή ν’ ακούω σε ξένα δίκτυα να επαναλαμβάνεται η στερεότυπη φράση «η Αθήνα, η πόλη που το 2004 φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες…» ακριβώς πριν ακολουθήσει ένας οχετός δυσφημιστικών σχολίων που αφορούν τη μοντέρνα μας πραγματικότητα.
«Η Αθήνα, η πόλη που το 2004 φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες…» καίγεται, βρωμάει, δεν ξέρει να αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό πρόβλημα, έχει αυξημένη εγκληματικότητα, βιώνει μια τρομερή οικονομική κρίση.
Η Αθήνα το 2004 απέκτησε όντως τεράστια προβολή, μόνο που στα χρόνια που ακολούθησαν αυτή η προβολή ελάχιστο καλό της έκανε: οι Αγώνες δεν της άφησαν σχεδόν κανένα credit – απλώς η αναφορά σε αυτούς λειτουργεί για να επιταθεί, σε πολλές περιπτώσεις άδικα, η σημερινή της δύσκολη πραγματικότητα. Πιθανότατα αν δεν είχε φιλοξενήσει τους Αγώνες να της φέρονταν με μεγαλύτερη επιείκεια και να τη συκοφαντούσαν λιγότερο.
Κάποιος θα πει ότι οι δυο πόλεις (η Λάρισα κι ο Βόλος εν προκειμένω…), χάνουν την ευκαιρία να αποκτήσουν καλύτερες υποδομές. Η παρατήρηση είναι δίκαιη, πλην όμως πάντοτε όταν την ακούω, μου προκαλεί τεράστια θλίψη. Αν για να βελτιωθούν οι πόλεις μας χρειάζεται να πληρώνουμε για πανηγύρια και, μάλιστα, αμφίβολης αξίας, τότε κάτι δεν πάει καλά! Η Αθήνα π.χ αναμφίβολα βελτιώθηκε λίγο πριν τους Ολυμπιακούς, όμως το σύνολο σχεδόν των υποδομών θα πρεπε να το έχει έτσι κι αλλιώς: η Αττική οδός, το νέο αεροδρόμιο, τα έργα στην Κηφισίας και στη Λεωφόρο Μαραθώνος, το τραμ, η βελτίωση της παραλιακής ήταν απαραίτητα για την πόλη. Είναι ντροπή μας να λέμε πως για να γίνουν έπρεπε να μας πιέσει η ΔΟΕ: δεν μας τιμά.
Όπως δεν μας τιμά το ότι έπειτα από όλες σχεδόν τις διοργανώσεις που χουμε πάρει κατά καιρούς τα χρυσά μετάλλια, τα πήρε η dream team των εργολάβων που φορτώνει την πόλη με «καθεδρικούς ναούς στην έρημο», δηλαδή γιγάντιες άχρηστες κατά κανόνα εγκαταστάσεις!
Ενας Θεός ξέρει τι άχρηστα μεσογειακά ακίνητα θα φορτώνονταν στη Λάρισα και στο Βόλο, που μεταξύ μας οι αθλητικές υποδομές που έχουν μια χαρά είναι. Λίγη συντήρηση χρειάζονται και αρκούν και με το παραπάνω.
Και η Λάρισα και ο Βόλος έχουν ανάγκες από έργα, όχι από πανηγύρια. Δεν θα τους λείψουν οι αγώνες που κανένα κανάλι της γης δεν πληρώνει για να προβάλει. Αγώνες πρέπει να δώσουν δήμαρχοι και περιφερειάρχες για να κάνουν τους νομούς καλύτερους κι αυτούς τους αγώνες ας τους υποστηρίξουμε όσο πιο πολύ γίνεται…
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
«Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου»
Για όσους δεν έχουν δει το zeitgeist πρέπει να το δουν. Για όσους το έχουν δει θα καταλάβουν καλύτερα τι συμβαίνει στο κόσμο.Αύριο στις 11 στην ΝΕΤ στο με τον Σ. Κούλογλου.
Όσα θα θέλατε να μάθετε για το χρέος και το ΔΝΤ, αλλά δεν είχατε κανέναν για να ρωτήσετε. Η ταινία καταγράφει τις εξομολογήσεις του αμερικανού οικονομολόγου και πράκτορα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ Τζών Πέρκινς στον Στέλιο Κούλογλου, καθώς και την εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή ανάμεσα στο φόβο και στην ανάγκη να πει την αλήθεια.
Ο Πέρκινς συμμετείχε την δεκαετία του ‘70 σε μια ομάδα οικονομικών δολοφόνων όπως αυτοαποκαλούνταν τα ίδια τα μέλη της. Στόχος της ομάδας, η οποία συνεργαζόταν με την Παγκόσμια Τράπεζα, το Πεντάγωνο και την CIA ήταν η οικονομική και πολιτική υποδούλωση χωρών του Τρίτου Κόσμου, μέσα από την προσφορά δανείων που οι χώρες δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν.
«Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου»
Όσα θα θέλατε να μάθετε για το χρέος και το ΔΝΤ, αλλά δεν είχατε κανέναν για να ρωτήσετε. Η ταινία καταγράφει τις εξομολογήσεις του αμερικανού οικονομολόγου και πράκτορα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ Τζών Πέρκινς στον Στέλιο Κούλογλου, καθώς και την εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή ανάμεσα στο φόβο και στην ανάγκη να πει την αλήθεια.
Ο Πέρκινς συμμετείχε την δεκαετία του ‘70 σε μια ομάδα οικονομικών δολοφόνων όπως αυτοαποκαλούνταν τα ίδια τα μέλη της. Στόχος της ομάδας, η οποία συνεργαζόταν με την Παγκόσμια Τράπεζα, το Πεντάγωνο και την CIA ήταν η οικονομική και πολιτική υποδούλωση χωρών του Τρίτου Κόσμου, μέσα από την προσφορά δανείων που οι χώρες δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν.
«Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου»
Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011
Κι ένα μπράβο!
Εδώ και καιρό ψάχνω να βρω κάτι που έκανε ή πρότεινε η κυβέρνηση για να πω ένα μπράβο. Πραγματικά, έχω κουραστεί να ασκώ κριτική. Δεν θα ήθελα τίποτα περισσότερο από μια κυβέρνηση της οποίας οι κινήσεις να με ενθουσιάζουν, οι αποφάσεις να με βρίσκουν σύμφωνο, οι εξαγγελίες να μου δίνουν ελπίδα. Δεν τα καταφέρνω όμως τον τελευταίο χρόνο. Για αυτό τον λόγο τώρα που άκουσα κάτι, έστω και στα πεταχτά, που μου έκανε καλή εντύπωση, σπεύδω στο πληκτρολόγιο να γράψω το επαινετικό σχόλιο - πριν προλάβει η κυβέρνηση να κάνει κάτι άλλο που μου στερήσει αυτή την διάθεση.Πρόκειται για την εξαγγελία του πως βλέπει το Υπουργείο Παιδείας το νέο Λύκειο. Διαβάζοντας την περιγραφή του Λυκείου όπως το οραματίστηκε ο παλιός, καλός μου δάσκαλος Αλέξης Δημαράς, και επεξεργάστηκε το Υπουργείο, αναθάρρησα. Να σας θυμίσω ένα παλαιότερο άρθρο εδώ στο protagon με τίτλο Το Απαρτχάιντ της Παιδείας μας με το οποίο κατέθεσα την απόγνωσή μου για το πως η ελίτ του τόπου παίρνει οριστικό διαζύγιο, αποδρά, από το εκπαιδευτικό σύστημα μέσω του International Baccalaureate, του ΙΒ. Στο τέλος εκείνου του άρθρου είχα γράψει τα εξής: "Αν είχα την δυνατότητα να πω ένα πράγμα στην κα Διαμαντοπούλου, θα της έλεγα: Σπάστε αυτό το απαρτχάιντ! Πως; Δεν θα είναι εύκολο. Όμως η καταπολέμηση αυτού του κρυφού καρκινώματος αποτελεί προϋπόθεση ώστε η χώρα να μπορεί να αναπαράγεται. Ίσως μάλιστα γιατρέψει και τις πάγιες πληγές της παιδείας μας: Καθώς η κατάργηση του ΙΒ είναι αδύνατη (και ανελεύθερη), η μόνη λύση είναι η αντιγραφή των καλύτερών του στοιχείων, έτσι ώστε οι τελευταίες δύο τάξεις του Λυκείου να πάψουν να φαντάζουν τόσο τριτοκοσμικές μπροστά στο ελκυστικό πρόγραμμα σπουδών του ΙΒ."
Λες και από θαύμα, αυτό φαίνεται ότι γίνεται. Η προτεινόμενη δομή του νέου Λυκείου δείχνει, σε μια πρώτη βιαστική ανάγνωση, να δανείζεται τα καλύτερα σημεία του ΙΒ. Ακόμα και σε άρθρα επικριτικά επί της εξαγγελίας (βλ. εδώ) διακρίνω προτάσεις που πολύ θα ήθελα να έχουν εφαρμοστεί όταν εγώ ήμουν μαθητής. Προτάσεις που, αν εφαρμοστούν, θα δώσουν μια νέα ευκαιρία στο Λύκειο να ζωντανέψει, να ελκύσει τους μαθητές, να πάψει να είναι εχθρός τους. Αυτό που τώρα μένει είναι η... εφαρμογή. Που θα βρεθούν οι πόροι και οι ικανοί δάσκαλοι; Πως θα μπορέσουμε να μην επιβεβαιώσουμε, άλλη μια φορά, το ρητό ότι η χώρα μας μπορεί να εξευτελίσει και τις καλύτερες ιδέες εφαρμόζοντάς τις;
Ας αφήσουμε όμως αυτές τις κακές σκέψεις και τα δηλητηριώδη ερωτήματα προς το παρόν κι ας αδράξουμε την ευκαιρία να πούμε κι ένα μπράβο.
Πρόσκληση από την ''Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών'' του Μίκη Θεοδωράκη
Η «Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών» που ίδρυσε ο Μίκης Θεοδωράκης σας προσκαλεί στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο ΡΕΞ (Πανεπιστημίου 48) τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου στις 18.00.
Μια συγκέντρωση- απαρχή για μια προσπάθεια διεκδίκησης των δικαιωμάτων που μας καταπατούν, των αξιών που μας υφαρπάζουν, του επιπέδου ζωής που συνεχώς μας υποβαθμίζουν.
Μια προσπάθεια για Εθνική Ανεξαρτησία -Λαϊκή Κυριαρχία -Πατριωτική Αναγέννηση
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Μίκης Θεοδωράκης.
Τη συγκέντρωση οργανώνουν οι επιστημονικοί φορείς:
- Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών,
- Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία,
- Ομοσπονδία Συλλόγων Εκπαιδευτικού Προσωπικού ΤΕΙ,
- Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού,
- Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος,
- Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος,
- Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Αθηνών,
- Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και η
- ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Χαιρετισμό θα απευθύνουν εκπρόσωποι των Επιστημονικών Φορέων.
Το Βερολίνο δεν βλέπει περιθώριο για τέτοιου είδους αξιώσεις
 |
| Μνημείο στο Δίστομο |
"Το Βερολίνο δεν βλέπει περιθώριο για τέτοιου είδους αξιώσεις", τιτλοφορείται σχόλιο της εφημερίδας, που υποστηρίζει ότι "κάποια στιγμή πρέπει να μπει τέλος. Προφανώς η ελληνική κυβέρνηση αυτό δεν το αντιλαμβάνεται".
Η FAZ σημειώνει ότι "πράγματι πρέπει να υπάρξει κατανόηση για τα θύματα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι ίδιοι και οι συγγενείς τους προσπαθούν να λάβουν αποζημίωση".
Παραδέχεται ότι "είναι δικαίωμα της Ελλάδας να επιθυμεί τώρα να παρέμβει σε μία δικαστική αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, πλην όμως δεν πράττει ορθά.
Το Βερολίνο έχει πολλάκις καταστήσει σαφές ότι μετά από οικειοθελείς πληρωμές (αποζημιώσεων), συνύπαρξη δεκαετιών στην Ε.Ε. και επίσης δεκαετίες μετά τη Συνθήκη Δύο συν Τέσσερα (για την επανένωση των Γερμανιών), ότι δε βλέπει περιθώριο για άλλες τέτοιου είδους αξιώσεις που βασίζονται σε ιστορικές αδικίες".
Το σχόλιο καταλήγει με την επισήμανση ότι "βεβαίως, ακόμη ζουν τα θύματα και πολλοί από τους δράστες λογοδοτούν ακόμη ενώπιον της δικαιοσύνης. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα έπρεπε να έχουν υπόψη τους ότι δε ζούμε πια σε κατάσταση κατάπαυσης του πυρός. Η αλληλεγγύη μεταξύ ευρωπαίων εταίρων δεν αποδεικνύεται μόνο με μηχανισμούς στήριξης".
Πάντως, η απήχηση του θέματος αυτού στο γερμανικό τύπο είναι περιορισμένη. Πλην του σχολίου της "FAZ", οι αναφορές των γερμανικών εφημερίδων στο θέμα αυτό είναι περιορισμένες στην ειδησεογραφική κάλυψη και μάλιστα σε σχετικά μικρό αριθμό εφημερίδων.
Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011
ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ...
Βουλιάζουμε
Η τοποθέτηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για την κατάσταση στη χώρα μας:
«ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ»
Με το άρθρο 14 παρ. 5 της σύμβασης η Ελλάδα παραιτείται ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ και ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από τις ασυλίες προστασίας της εθνικής κυριαρχίας.
Τέτοιος πρωτόγνωρος όρος δεν συναντάται ούτε σε αποικιοκρατικές συμβάσεις.
Είναι όρος που παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου σε όλα τα επίπεδα: του διεθνούς, του ευρωπαϊκού και του εθνικού δικαίου. Πρόκειται για όρο ο οποίος παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους- απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της χώρας. Ο κίνδυνος καθίσταται άμεσος, αν συνδυαστεί με τον όρο της Σύμβασης, ότι οι Δανειστές, όλοι μαζί ή με συμφωνία όλων, μπορούν να μεταβιβάσουν σε τρίτη χώρα τα δικαιώματα τους από τη Σύμβαση.
Επιπλέον στη σύμβαση ρητά ορίζεται ότι διέπεται από το ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.
Αποκλειστικά Αρμόδιο Δικαστήριο συμφωνήθηκε να είναι το Δικαστήριο της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης, δηλαδή των δανειστών μας.
Η δανειακή σύμβαση είναι Ε Κ Ν Ο Μ Η.
ΚΑΛΟΥΜΕ την ελληνική Βουλή, να τοποθετηθεί επί της δανειακής σύμβασης η οποία από τις 4 Ιουνίου 2010 έχει κατατεθεί σε αυτήν.
Χωρίς κάποιο προηγούμενο παραδώσαμε με μόνη μια υπογραφή την εθνική μας κυριαρχία, ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.
Από της συστάσεως του νεοελληνικού κράτους είμαστε συνηθισμένοι να δανειοδοτούμαστε. Τέτοιους όρους, όμως, ουδέποτε αποδεχτήκαμε.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ Ν' ΑΠΑΛΕΙΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΙ ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΘΙΓΟΥΝ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Ο Πρόεδρος Δημήτρης Χ. Παξινός
Κανένας μισθός κάτω από τις συλλογικές συμβάσεις
*Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι
Του
Κώστα Νικολάου*
http://www.kepea.gr/
Πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων στο Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ. Οι επιχειρήσεις, μια πίσω από την άλλη, κάνοντας πράξη τις επιθυμίες του ΣΕΒ, έξω από το πλαίσιο του νόμου προχωρούν σε μειώσεις μισθών. Έτσι λέει ο νόμος ισχυρίζονται! Οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και να υπογράψετε «ατομική επιχειρησιακή σύμβαση» τους λένε...
Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως. Αντί να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη εργοδοτική αυθαιρεσία, με τον νόμο 3899/2010, εκτός των άλλων καταργεί όλες τις συλλογικές συμβάσεις των ΔΕΚΟ, ενώ στον ιδιωτικό τομέα υπό ορισμένες προϋποθέσεις (μέσω ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων) έδωσε τη δυνατότητα της μείωσης των μισθών. Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται σε απόγνωση. Βομβαρδισμένοι και από την παραπληροφόρηση πως όλοι οι μισθοί θα μειωθούν στα 740 ευρώ και καθώς ούτε επιχειρησιακά σωματεία έχουν, αλλά ούτε τις επιθεωρήσεις εργασίας και μπροστά στο φόβο της απόλυσης, δεν ξέρουν τι να κάνουν.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι
1) Σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί, προστατεύονται και δεν μπορεί να μειωθούν μονομερώς.
2) Οι μισθοί διακρίνονται σε νόμιμους και συμβατικούς. Νόμιμος μισθός είναι αυτός που ορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αποτελεί το ελάχιστο όριο που δικαιούται ο εργαζόμενος. Συμβατικός μισθός είναι αυτός που ορίζεται από ατομικές συμφωνίες ή από επιχειρησιακή συνήθεια, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μικρότερος του νόμιμου μισθού. Ακόμα και αν συμφωνηθεί κάτι τέτοιο η συμφωνία αυτή είναι άκυρη.
Οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί θα πρέπει να καταβάλλονται στο συγκεκριμένο χρόνο που έχει συμφωνηθεί και στο ακέραιο. Σε διαφορετική περίπτωση, είτε αυτό αφορά καθυστέρηση καταβολής μισθού, είτε αφορά περικοπή μισθού, συνιστούν ποινικό αδίκημα.
Συνέπειες - ποινικές κυρώσεις
1) Στην μη καταβολή μισθού νόμιμου ή συμβατικού, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό.
2) Ο εργοδότης που δεν καταβάλει τις αποδοχές των εργαζομένων τιμωρείται με ποινή φυλάκισης και χρηματικά ποσά και εάν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβάλλονται οι μισθοί, τότε το αδίκημα είναι αυτόφωρο.
3) Δικαίωμα μήνυσης κατά του εργοδότη που παραβαίνει το συγκεκριμένο νόμο έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και οι επιθεωρήσεις εργασίας.
4) Οι επιθεωρήσεις εργασίας υποχρεούνται να ανταποκρίνονται στο αίτημα των εργαζομένων και να ζητούν την ποινική δίωξη του εργοδότη όταν αυτός αρνείται να καταβάλει τους μισθούς.
5) Οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα, επίσης, να προσφύγουν στα αστικά δικαστήρια και να απαιτήσουν κάθε διαφορά στο μισθό έως και 5 χρόνια πριν, συνυπολογίζοντας ακόμα και τις διαφορές που επήλθαν στα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας, υπερωρίες, νυχτερινά, κ.λπ.
«Ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις»
Σύμφωνα με το νόμο 3899/2010 και μόνο για τις επιχειρήσεις, που υπάρχει και λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, δίνεται η δυνατότητα να μειωθούν οι μισθοί και τα ημερομίσθια κάτω και από τις κλαδικές συμβάσεις. Και αυτό μόνο εφόσον η συμφωνία αυτή υπογραφεί από το επιχειρησιακό σωματείο.
Για τις επιχειρήσεις που δεν υπάρχει και δεν λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, οι εργοδότες μπορούν να απευθύνονται στα αντίστοιχα κλαδικά σωματεία ή ομοσπονδίες και για να μειωθούν οι μισθοί θα πρέπει να το δεχτούν και να υπογράψουν τα συνδικάτα αυτά.
Οι μειώσεις μισθών μέσω των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων θα ισχύουν για ένα χρόνο και μπορούν να παραταθούν για έναν επιπλέον. Όμως, οι μειώσεις μισθών δεν μπορεί να είναι κάτω από τα όρια της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης συμπεριλαμβανομένων των τριετιών και το επίδομα συζύγου τα οποία για το 2010 είναι: Μισθωτοί: Από 739,56€ έως 1.020,80€ ευρώ. Ημερομίσθιοι: Από 33,04 έως 45,74 ευρώ.
Εργαζόμενοι και συνδικάτα
Τα συνδικάτα, ιδιαίτερα τα εργατικά κέντρα, όλες οι ομοσπονδίες θα πρέπει να σημάνουν συναγερμό και να μην αφήσουν κανέναν εργαζόμενο μόνο του, αλλά και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται στα συνδικάτα και να μην κινούνται μόνοι τους. Τα επιχειρησιακά σωματεία, που δέχονται πιέσεις για μειώσεις μισθών δεν θα πρέπει να μείνουν μόνα τους, καθώς τα υπόλοιπα συνδικάτα, όλο το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να βρεθούν αλληλέγγυα με τα επιχειρησιακά σωματεία.
Εξυπακούεται ότι τα σωματεία θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα βρεθεί κανένας συνδικαλιστής που θα υποκύψει στις πιέσεις των εργοδοτών για να υπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες. Τυχόν συμφωνίες που θα υπογραφούν θα πρέπει να ελεγχθεί η νομιμότητά τους, τόσο η κατά τον 1264/82 νομιμότητα του σωματείου που την υπέγραψε, όσο και για την καταχρηστικότητά τους και επίσης να ελεγχθεί εάν συμπεριλαμβάνει με τους ίδιους όρους όλο το προσωπικό της επιχείρησης.
Οι εργαζόμενοι που δεν υποκύπτουν στις πιέσεις και για το λόγο αυτό απολύονται, έχουν δικαίωμα και θα πρέπει μέσα σε 3 μήνες να διεκδικήσουν και δικαστικά την επαναπρόσληψή τους καθώς και τους μισθούς υπερημερίας.
Για περισσότερες πληροφορίες οι εργαζόμενοι μπορούν να απευθύνονται και στο ΚΕΠΕ/ΓΣΕΕ στο τηλέφωνο 210-8202100 και να ζητούν τη γνώμη της νομικής υπηρεσίας.
Το υπουργείο εργασίας αρμόδιο για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, θα πρέπει να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν οι παράνομες και μονομερείς μειώσεις μισθών. Οι μονομερείς μειώσεις μισθών θα πρέπει να κηρυχτούν ως κακουργηματικές και οι εργοδότες που προβαίνουν στις πράξεις αυτές να τιμωρούνται με πολύ μεγαλύτερες ποινές και πρόστιμα. Οι απολύσεις που έγιναν ή αυτές που θα γίνουν για το λόγο αυτό, θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες και καταχρηστικές. Σε διαφορετική περίπτωση, η σιγή και η απραξία θα πρέπει να εκληφθούν ως συνέργεια που θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο της παράβασης καθήκοντος των αρμοδίων υπουργών.
* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος
της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ.
nikolaou@kepea.gr
Πηγή Η εποχη online
Του
Κώστα Νικολάου*
http://www.kepea.gr/
Πληθαίνουν οι καταγγελίες εργαζομένων στο Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ. Οι επιχειρήσεις, μια πίσω από την άλλη, κάνοντας πράξη τις επιθυμίες του ΣΕΒ, έξω από το πλαίσιο του νόμου προχωρούν σε μειώσεις μισθών. Έτσι λέει ο νόμος ισχυρίζονται! Οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και να υπογράψετε «ατομική επιχειρησιακή σύμβαση» τους λένε...
Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως. Αντί να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη εργοδοτική αυθαιρεσία, με τον νόμο 3899/2010, εκτός των άλλων καταργεί όλες τις συλλογικές συμβάσεις των ΔΕΚΟ, ενώ στον ιδιωτικό τομέα υπό ορισμένες προϋποθέσεις (μέσω ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων) έδωσε τη δυνατότητα της μείωσης των μισθών. Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται σε απόγνωση. Βομβαρδισμένοι και από την παραπληροφόρηση πως όλοι οι μισθοί θα μειωθούν στα 740 ευρώ και καθώς ούτε επιχειρησιακά σωματεία έχουν, αλλά ούτε τις επιθεωρήσεις εργασίας και μπροστά στο φόβο της απόλυσης, δεν ξέρουν τι να κάνουν.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι
1) Σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί, προστατεύονται και δεν μπορεί να μειωθούν μονομερώς.
2) Οι μισθοί διακρίνονται σε νόμιμους και συμβατικούς. Νόμιμος μισθός είναι αυτός που ορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αποτελεί το ελάχιστο όριο που δικαιούται ο εργαζόμενος. Συμβατικός μισθός είναι αυτός που ορίζεται από ατομικές συμφωνίες ή από επιχειρησιακή συνήθεια, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μικρότερος του νόμιμου μισθού. Ακόμα και αν συμφωνηθεί κάτι τέτοιο η συμφωνία αυτή είναι άκυρη.
Οι μισθοί νόμιμοι ή συμβατικοί θα πρέπει να καταβάλλονται στο συγκεκριμένο χρόνο που έχει συμφωνηθεί και στο ακέραιο. Σε διαφορετική περίπτωση, είτε αυτό αφορά καθυστέρηση καταβολής μισθού, είτε αφορά περικοπή μισθού, συνιστούν ποινικό αδίκημα.
Συνέπειες - ποινικές κυρώσεις
1) Στην μη καταβολή μισθού νόμιμου ή συμβατικού, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε επίσχεση εργασίας μέχρι να του καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό.
2) Ο εργοδότης που δεν καταβάλει τις αποδοχές των εργαζομένων τιμωρείται με ποινή φυλάκισης και χρηματικά ποσά και εάν η μήνυση γίνει στο χρόνο που έπρεπε να καταβάλλονται οι μισθοί, τότε το αδίκημα είναι αυτόφωρο.
3) Δικαίωμα μήνυσης κατά του εργοδότη που παραβαίνει το συγκεκριμένο νόμο έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, τα συνδικάτα και οι επιθεωρήσεις εργασίας.
4) Οι επιθεωρήσεις εργασίας υποχρεούνται να ανταποκρίνονται στο αίτημα των εργαζομένων και να ζητούν την ποινική δίωξη του εργοδότη όταν αυτός αρνείται να καταβάλει τους μισθούς.
5) Οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα, επίσης, να προσφύγουν στα αστικά δικαστήρια και να απαιτήσουν κάθε διαφορά στο μισθό έως και 5 χρόνια πριν, συνυπολογίζοντας ακόμα και τις διαφορές που επήλθαν στα δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας, υπερωρίες, νυχτερινά, κ.λπ.
«Ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις»
Σύμφωνα με το νόμο 3899/2010 και μόνο για τις επιχειρήσεις, που υπάρχει και λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, δίνεται η δυνατότητα να μειωθούν οι μισθοί και τα ημερομίσθια κάτω και από τις κλαδικές συμβάσεις. Και αυτό μόνο εφόσον η συμφωνία αυτή υπογραφεί από το επιχειρησιακό σωματείο.
Για τις επιχειρήσεις που δεν υπάρχει και δεν λειτουργεί επιχειρησιακό σωματείο, οι εργοδότες μπορούν να απευθύνονται στα αντίστοιχα κλαδικά σωματεία ή ομοσπονδίες και για να μειωθούν οι μισθοί θα πρέπει να το δεχτούν και να υπογράψουν τα συνδικάτα αυτά.
Οι μειώσεις μισθών μέσω των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων θα ισχύουν για ένα χρόνο και μπορούν να παραταθούν για έναν επιπλέον. Όμως, οι μειώσεις μισθών δεν μπορεί να είναι κάτω από τα όρια της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης συμπεριλαμβανομένων των τριετιών και το επίδομα συζύγου τα οποία για το 2010 είναι: Μισθωτοί: Από 739,56€ έως 1.020,80€ ευρώ. Ημερομίσθιοι: Από 33,04 έως 45,74 ευρώ.
Εργαζόμενοι και συνδικάτα
Τα συνδικάτα, ιδιαίτερα τα εργατικά κέντρα, όλες οι ομοσπονδίες θα πρέπει να σημάνουν συναγερμό και να μην αφήσουν κανέναν εργαζόμενο μόνο του, αλλά και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να απευθύνονται στα συνδικάτα και να μην κινούνται μόνοι τους. Τα επιχειρησιακά σωματεία, που δέχονται πιέσεις για μειώσεις μισθών δεν θα πρέπει να μείνουν μόνα τους, καθώς τα υπόλοιπα συνδικάτα, όλο το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να βρεθούν αλληλέγγυα με τα επιχειρησιακά σωματεία.
Εξυπακούεται ότι τα σωματεία θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν θα βρεθεί κανένας συνδικαλιστής που θα υποκύψει στις πιέσεις των εργοδοτών για να υπογράψει τέτοιου είδους συμφωνίες. Τυχόν συμφωνίες που θα υπογραφούν θα πρέπει να ελεγχθεί η νομιμότητά τους, τόσο η κατά τον 1264/82 νομιμότητα του σωματείου που την υπέγραψε, όσο και για την καταχρηστικότητά τους και επίσης να ελεγχθεί εάν συμπεριλαμβάνει με τους ίδιους όρους όλο το προσωπικό της επιχείρησης.
Οι εργαζόμενοι που δεν υποκύπτουν στις πιέσεις και για το λόγο αυτό απολύονται, έχουν δικαίωμα και θα πρέπει μέσα σε 3 μήνες να διεκδικήσουν και δικαστικά την επαναπρόσληψή τους καθώς και τους μισθούς υπερημερίας.
Για περισσότερες πληροφορίες οι εργαζόμενοι μπορούν να απευθύνονται και στο ΚΕΠΕ/ΓΣΕΕ στο τηλέφωνο 210-8202100 και να ζητούν τη γνώμη της νομικής υπηρεσίας.
Το υπουργείο εργασίας αρμόδιο για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας, θα πρέπει να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν οι παράνομες και μονομερείς μειώσεις μισθών. Οι μονομερείς μειώσεις μισθών θα πρέπει να κηρυχτούν ως κακουργηματικές και οι εργοδότες που προβαίνουν στις πράξεις αυτές να τιμωρούνται με πολύ μεγαλύτερες ποινές και πρόστιμα. Οι απολύσεις που έγιναν ή αυτές που θα γίνουν για το λόγο αυτό, θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες και καταχρηστικές. Σε διαφορετική περίπτωση, η σιγή και η απραξία θα πρέπει να εκληφθούν ως συνέργεια που θα πρέπει να εξεταστεί και το ενδεχόμενο της παράβασης καθήκοντος των αρμοδίων υπουργών.
* Ο Κώστας Νικολάου είναι μέλος
της Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ.
nikolaou@kepea.gr
Πηγή Η εποχη online
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)